چینود پل

درود
برگفته از تارنمای انجمن موبدان

پل چینور یا چینود، پلی است که باید همه مردم، چه پارسا و چه بدکار پس از مرگ از آن بگذرند. پل چینوت، پلی نیست که پایه و ستون داشته باشد. این پل در اوستا نامیده شده که در این واژه به چم « گذرگاه، پل» و به چم «جداکننده» است.
در گاتها، در اشتود گات هات 46 بند 10و11 ، چینوت پلی است که مردم پارسا وبدکار پس از مرگ‌، از آن عبور کرده و پاداش و پادافره اعمال خویش را دریافت می‌‌کنند.
اشوزرتشت در گاتهای خود سخنی از پهنی و باریکی پل و افتادن و سرنگون شدن یا راه یافتن به بهشت و دوزخ بر زبان نمی‌راند.
دردینکرد و داد ستان دینیگ و بندهش در مورد مکان و چگونگی پل چینود چنین آمده: در ایرانویج در بالای قله داییتی پل چینود به بلندی یک صد مرد قرار دارد. در هنگام عبور پارسایان نه (9)نیزه که هر نیزه به درازای سه نای است، پهن می‌‌شود و در هنگام عبور بد کاران همانند تیغ استره، باریک و تنگ می‌‌شود.
در خرده اوستا آمده است که، در بامداد روز چهارم، روان درگذشته باید از پل چینود گذر نماید و در صورتیکه نیکوکار باشد به آسانی از آن عبور کرده و وارد بهشت می‌‌شود، و اگر بد کار باشد از پل به سمت دوزخ سرنگون می‌‌شود.

واژه نامه ی دهخدا :
چینود. [ ن َ وَ ] (اِخ ) (پُل ) صراط. چینوت . پل صراط به اعتقاد زرتشتیان . به موجب روایات زردشتی ، یک سوی این پل بر روی قله ٔ دائیتی است ، که نزدیک رودی است بهمین نام ، و در ایران ویج واقع است ، و سوی دیگرش بر کوه البرز قرار دارد، و درزیر پل ، در حد میانه های آن ، دروازه ٔ دوزخ است . در کتب و روایات زردشتی راجع به این پل و دشواریهائی که در هنگام عبور از آن پیش می آید سخن بسیار رفته است . به اعتقاد عامه ٔ زردشتیها این پل در هنگام عبور نیکان و خاصان به قدر کافی گشاده و عریض میشود، و در موقع عبور بدکاران تا به اندازه ٔ لبه ٔ تیغی باریک میگردد، و از این رو روح بدکار از آنجا بدرون دوزخ می افتد. اوصاف چینود با آنچه نزد مسلمین راجع به پل صراط گفته میشود شباهت بسیار دارد. (دائرة المعارف فارسی ).در فرهنگهای فارسی این کلمه به صورت خنیور نیز آمده است که ناگریز مصحف و محرف کلمه ٔ چینود باید باشد ونیز در اشعار شاعران و شاید در تداول این کلمه صورت چنیود نیز یافته است چنانکه اسدی به هر دو صورت و عنصری به صورت اخیر آن را بکار برده است :
ترا هست محشر رسول حجاز
دهنده به پول چنیود جواز.

عنصری .

بدانی که انگیزش است و شمار
همیدون به پول چنیود گذار.

اسدی .

رهاننده روز شمار از گداز
دهنده به پول چنیود جواز.

اسدی .

و اینک شواهد کلمه ٔ چینود :
سیه روی خیزد ز شرم گناه
سوی چینودپل نباشدش راه .

اسدی .

رهی سخت چون چینود ۞ تن گداز
تهی چون کف زفت روزنیاز.

اسدی .

اگر خود بهشتی و گر دوزخی
گذارش سوی چینودپل بود.

اورمزدی .