کيومرث

کيومرث

نخستين شاه و بنيانگذار سلسله پيشدادي. نام وي در اوستا گيومرتا آمده است. در زمان او مردم در غارها و کوهها بودند و بدن خود را با پوست حيوانات مي پوشاندند.

درود
برخی مانند میرخواند در روضه الصفا کیومرث را واژه ای سریانی با چم زنده ی گویا دانسته اند اما استاد پورداود به درستی پیرامون این نام چنین می گوید :
این اسم در اوستا گیه مَرِتن آمده است در پهلوی گیومرد و فارسی کیومرث گوئیم جزء اول این اسم که گیه می باشد بمعنی جان و زندگی است و در تفسیر پهلوی اوستا نیز کلمه ی مذکور جان ترجمه شده است لغت زندگی از همان ماده گیه است که به مرور زمان و اختلاف لهجات ایران به این شکل درآمده است و در زبان فارسی باقی مانده. جزء دیگر که مَرِتَن باشد صفت است یعنی مردنی و درگذشتنی یا بعبارت دیگردن مردم و انسان چون سرانجام بشر فنا و زوال است