گزارش نورد به ماسوله و دژ رودخان

نورد به ماسوله و دژ رودخان
طبق برنامه آغاز نورد ساعت 6 بامداد آدينه سوم شهريور ماه 88 خورشيدي از ميدان آزادي بود كه به شوند ديركرد برخي از مسافران يك ساعت دير تر به حركت در آمديم.تعداد مسافران 84 تن بود كه در دو اتوبوس مستقر شدند.پس از ايستادن هاي كوتاه در مسير و استفاده از مناظر زيباي راه ساعت 2:30 پسين به شهر ماسوله رسيديم. شهري زيبا و تاريخي كه نشان از هوش و زكاوت بالاي بنا كنندگان آن دارد و بهره وري و سازگاري بهينه از محيط طبيعي را به امروزيان گوشزد مي كند.
به شوند آن كه شهر در دامنه ي كوه بنا نهاده شده است معماري آن به گونه اي است كه خانه ها به صورت پلكاني بر روي هم سوارند يعني حياط يا پياده روي يك منزل پشت بام منزل پاييني است و اين ويژگي در كنار مناظر زيباي طبيعي باعث شده سالانه گردشگران زيادي از سراسر دنيا به اين ناحيه سفر كنند.
با صرف نهار و گشت و گزارو بازديد از شهر روز به شب رسيد و همراهان در هتل مستقر شدند. نكته ي غم انگيز آنكه شوربختانه كالاهاي كم كيفيت و ارزان قيمت چيني جاي صنايع دستي ماسوله را گرفته و بيشتر فروشگاه ها ، فروش اين محصولات را به كالاهاي بومي ترجيح مي دهند. از جمله سوغاتي هاي اين شهر مي توان به شيريني ها و كلوچه هاي خوشمزه همچون كاكا و ...، اشاره كرد كه اميد است همچنان پابرجا بمانند و جاي خود را به شيريني هاي چيني ندهند!!!
برنامه ي زمان بندي شده در برگه هايي به همراهان داده شده بود تا كار ها به موقع انجام گيرد. ساعت 8 بامداد روز پسين ، پس از صرف صبحانه و خريد سوغاتي به سوي شهر فومن و دژ رودخان راهي شديم و پس از ساعتي بدانجا رسيديم. ديدن مناظر زيباي كوه ها و جنگل هاي اطراف دژ و رودخانه و آبشارهاي متعدد همگان را شگفت زده كرده بود. لازمه ي رسيدن به دژ حدود 3 ساعت پياده روي و كوهنوردي بود ، هرچند مسير به زيبايي سنگ فرش شده و به صورت پلكاني در آمده بود اما دشواري هايي نيز به همراه داشت.
از ويژگي هاي اين دژ آنكه نخستين جايي كه تازيان به هنگام يورش به ميهنمان از ايرانيان شكست خوردند همين مكان بوده است. عجيب بودن ساخت چنين دژي در چنين شرايطي شوند به وجود آمدن داستان هايي خرافي شده از جمله اين كه برخي از بوميان بر اين باورن كه اين توسط موجوداتي غير از انسان (جن) ساخته شده است. اما واقعيت چيز ديگري است ساخت اين دژ به زمان ساسانيان باز مي گردد كه در آن زمان دژ امنيتي بوده است و نه دژ نظامي كه در دوره هاي بعدي به ويژه سلجوقيان بازسازي شده است. شوند نام گزاري دژ به رودخان آن است كه اين دژ در ميان دو رود خانه كه در آنجا جاريند قرار دارد كه ابتدا دژ دو رودخانه بوده و اكنون به دژ رودخان تغير كرده است.
پس از پايان بازديد از دژ بازديدكنندگان دست در دست هم سرود اي ايران را در مركز دژ طنين انداز كردند و عشق و علاقه ي خود به ميهن را نمايان ساختند.
هرچند دل كندن از اين مكان رويايي كه شكوه نياكان را يادآور مي شد سخت بود اما زمان آن بود كه به سوي اتوبوس ها باز گرديم. نهار را در رستوراني در فضاي باز و ميان كشتزارهاي چاي خورديم.
سفر به پايان رسيد و همه آماده ي بازگشت به تهران شديم.حدود ساعت 12 شب به تهران رسيديم.
در پايان شايسته است كه از دبير گروه گردشگري پايگاه پ‍ژوهشي هخامنشيان ، آبتين گرامي سپاسگزاري كنيم كه تلاش هاي بسياري پيش و هنگام نورد انجام داد و به راستي شايسته ي ستايش است.

دبير گروه تازه هاي پايگاه پژ‍وهشي هخامنشيان
مسعود قرباني