به خاک ما چکار دارند؟

قدیم ها خاکی بود که به آن گل سرشوی میگفتند و خواصی مشابه صابون داشت که برای شستشو استفاده میشد…! امروز به این خاک بنتونیت میگویند که اگر یک مشت از آن داخل یک لیتر اب ریخته شود٬ حجیم میشود و بعد از خشک شدن از بتون هم محکمتر است…!
در خراسان جنوبی معادن خاک بنتونیت وجود دارد که مرغوب ترین خاک آن سفید رنگ است و ماندگاری هزار ساله دارد…! بعضی از این معادن ماهانه سه هزار تن از این خاک را بوسیله لودر استخراج میکنند … خاک بنتونیت به دلیل چسبندگی؛ جذب اب؛ تورم پذیری و نرم بودن کاربردهای زیادی در ریخته گری؛ حفاری چاه های نفت؛ سد سازی و کشاورزی دارد.
عمده واحد های فعال خاک بنتونیت که خاک مرغوب و صادراتی دارند در قائن؛ شمال غرب بیرجند و بخشی در فردوس هستند.. اما اینکه این خاک به چه دردی میخورد و کجا میرود حکایت جالبی دارد…! هر تن خاک بنتونیت را ده هزار تومان میفروشند و همین خاک در دوبی بعد از فراوری هر کیلو تا هفتصد هزار تومان به فروش میرسد..!
سالانه صدها هزار تن از این خاک مرغوب چه بطور رسمی و چه قاچاق به دوبی صادر میشود. ظاهراْ برای استفاده برای چاههای نفت. اما حقیقت تلخ این است که این خاک برای ساخت جزایر مصنوعی استفاده میشود…!

جزایر النخیل موسوم به پالم ایلند که در سواحل جنوبی خلیج فارس در دست احداث است … به اسم صادرات غیر نفتی مرغوب ترین خاک ایران را خارج میکنند تا جزایری به مساحت پنجاه کیلومتر مربع در امارات ساخته شود که هم تهدیدی برای محیط زیست خلیج فارس محسوب میشود و هم خواسته یا ناخواسته با این کار تیشه به ریشه معادن و منابع خودمان زده می شود…! تنها جزیره نخلی جمیرا نیاز به بیش از پنجاه میلیون متر مکعب خاک برای به سطح اب رساندن این سازه دارد…! عرب ها با پول خیلی چیزهای ما را خریدند…حتی خاک ما را…! خاکی که برای دفاع از آن زمانی خون دادیم و نگذاشتیم دشمن پا روی آن بگذارد٬ را حالا تریلی تریلی و کشتی کشتی تحویل و تقدیمشان می کنیم و چندرغاز پول می گیریم؛ اسمش را هم گذاشتیم صادرات غیر نفتی …اُف برما …!
زبانم نمیچرخد که این را بگویم…! اما شاید اگر ما توانایی و لیاقت این را نداریم که از منابع خاکی خودمان استفاده بهینه کنیم همان بهتر باشد تا این خاک گرانبها را بدهیم به عرب ها که آنها جزیره نخل جمیرا بسازن که میگویند از ماه قابل رویت است و بعد ما برویم آنجا برای تفریح و چند برابر پول هایی که برای خاک آن جزیره ها گرفتیم را روانه جیب های گشاد آنها کنیم …! ما کی هستیم …؟ چه می کنیم…؟ فقط بلدیم بگوییم عرب سوسمار خور… عرب فلان …عرب بهمان…!