فلسفه شادي 2

سابقه موسیقی محلي . سنتی و اصیل به دوران ایران باستان بر می گردد . كه گاه پادشاهان بر پا مي داشتند و توسط رامشگران آن روزگار اجرا مي شد . باربد از چهره معروف و مشهور دوره ساسانی است که درعلم موسیقی استاد بوده و خوب می نواخته .

اگرچه قسمت هائی از موسیقی ایرانی غمگین و حزن آور است . اما این مربوط می شود به بعد از اسلام . و معلول صدمات روحی روانی است که در هجوم بیگانه بر این ملت رفته .

واژه های محبوب من . عزیز من . امان امان . وای وای و ..... که در خواندن آواز تکرار می شود دلالت دارد بر غم عزیزانی که در جنگ کشته می شدند و یا به اسارت می رفتند .

شاید به همین دلیل باشد که پس از سلطه اسلام غم و اندوه با روح و روان ایرانیان اجین شده در حالیکه قبل از آن جشن ها فراوان بوده و روحیه ها شادتر .

اشو زردشت پیامبر بزرگ ایرانی می فرماید . شادی خود را در شادی دیگران ببینید . مهرورزی و نیکی به هم نوع و یاری رساندن به ناتوان راههائی است برای شاد کردن دل دیگران که سبب خرسندی خاطرمی شود .

در فرهنگ ما شادی نمادی از ذات اهورائی است . شاد بودن و شادکردن عملی نیکوبه حساب می آید که به آن سفارش شده . اهدا هدیه به دوست و دادن جایزه و یا گفتن یک آفرین ساده می تواند کودکی را دلشاد کند .

تا توانی دفع غم از چهره ناشاد کن
در جهان گریاندن آسان است اشکی پاک کن

ز حق توفیق خدمت خواستم درگوش جان دل گفت
چه توفیقی از این بهتر که خلقی را بخندانی

در همه زمانها می و باده وسیله ای بوده برای فراموشی غم ها . با این تصور که فرار ازغم انسان را به سمت شادی سوق می دهد .

توسل به می و مستی در رسیدن به سرخوشی و نشاط شیوه اکثر شعرا و حکما و بزرگان بوده و کمتر میتوان یافت که از این قضیه مستثنی باشد . چنانکه در اشعار آنها می بینیم .

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی ارزد
به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به شوقت ز کفن رقص کنان برخیزم. (حافظ)

چون درگذرم به باده شوئید مرا
تلقین به شراب ناب گوئید مرا
*خواهید به روز حشر یابید مرا
از خاک در میکده جوئید مرا (خیام)

غذای روح بود باده رقیق الحق
که رنگ او کند از دور رنگ گل را دق

مي گرچه حرام است . ولي تا كه خورد
آنگاه كجا نشيند و با كه خورد
هرگاه كه اين چهار شرط آمد جفت
مي را به جز از مردم دانا كه خورد .(بوعلی سینا)

حالیا گر قدح باده تو را هست بنوش
که نخوردست کس امروز غم فردا را (فروغی بسطامی)

بده ساقی آن باده روشنم
که از قید می بیخ غم برکنم (حسن عتابی)

اوج شادی هنگامی است که با رقص و پایکوبی و مستی همراه باشد . گویا مولانا این را میدانسته و یک شب چنین خیالی در سر داشته .

عزم آن دارم که امشب مست مست
پای کوبان شیشه دردی به دست

جناب فرزاد درود بر شما

در ایران باستان شراب انگوری نه حرام بوده و نه حلال بلکه خوردن آن به خرد انسان واگذار بوده و شما می دانید خرد بخش جدایی ناپذیر دین است آنجا که فردوسی می فرماید به نام خداوند جان و خرد و امام صادق نیز خرد را نهایت دین داری دانسته و البته در عرفان صادق عشق شور و مستی می باشد اما در عرفان امام صادق آن می می انگوری نیست بلکه جنس دیگری دارد خیلی شگفت انگیز است سر در نمی آورم یکی از شادگردان امام صادق گفته یک روز امام صادق مرا در بیابانی برد و در عالم رویا در بیداری من رودی دیدم و یک زن زیبا روی که در کنار رود بود و بعد امام صادق به آن دختر زیبا گفت که برای من از این رود اب بیاورد و... سخنانی که در این نوشتار است خیلی شبیه سخنان حافظ است من هنوز در حال پژوهش هستم ببینم آیا چنین چیزی ممکن است البته شک ندارم که ایرانیان بسیار به می انگوری احترام می گذاشتند و آن را برای سسکس و هرزگی نمی خوردند البته دین داران ...

جناب نيلوفر با درود خدمت شما

در پاسخ به اظهار نظر جنابعالي بايد عرض كنم . انسان حالات مختلفي را در زندگي تجربه مي كند . از جمله عالم وهم و خيال . عالم مستي . عالم خلصه . عالم خواب و عالم اغما و از اين قبيل كه در اين احوال عقل و خرد آدمي در حالت عادي نمي باشد .

در همين احوال چيزهايي را مي بيند يا مي شنود و يا به نظرش مي آيد كه مبناي علمي و عقلي ندارد . بنابراين نمي توان به آنها استناد كرد .

به نظر مي رسد اين روايت نيز از آن جمله باشد .

جناب فرزند پارس

اتفاقا در این مورد پژوهش های زیادی شده . یک بیماری روانی به نام اسکیزو فرنی که انسان فکر می کند صداهایی را می شنود بعد خیلی ها این را مبنا قرار داده اند و می گوید الهام خیالات است

اول اینکه اگر من می گویم یک چیزی هست قصد ندارم برای کسی دکان باز کنم یا کسی را اغفال کنم این را می گویم چون از اینکه می بینم جوانان به سوی پوچ گرایی می روند نگرانم .

در حالت رویا در بیداری که در مثال بالا آوردم عقل فعال هست یعنی انسان بیمار یا خمار یا گیج نیست. بعد هم اگر انسان دیگری او را ببیند متوجه می شود که او یک انسان کاملا سالم است .

بسیار کسانی حالت رویا در بیداری را تجربه کرده اند به آگاهی هایی می رسند که در حالت معمو لی آن آگاهیها نمی توانستند از جایی کسب کنند . مثلا مرگ یک نفر جلوتر از وقتش می بینند و دقیقا به همان صورت اتفاق می افتد من از شما می پرسم اگر کسی این اتفاق برایش بیفتد شما به او می گویید دیوانه یا خیالاتی . یا کسی بیمار است و کلی آزمایش در بایگانی دارد که نشان می دهد او بیمار است بعد در رویا در بیداری یا در رویا در خواب چیز هایی می بیند بعد از آن سلامت کامل به دست می آورد در حالیکه جواب آزمایش ها نشان می دهد او پیش از این بیمار بوده و شما تنها دلیل سلامتی او را اتفاقاتی می دانی که در روان او اتفاق افتاده . آنقدر این اتفاقات در زندگی خودمان می افتد که ما نمی توانیم آن را انکار کنیم

من این نمونه را شاهد نیاوردم خواستم بگویم این سخنان به فرهنگ اسلامی نمی خورد این یک نوع عرفان مهری است و این که ممکن است انسان بدون شراب خوردن مست شود منتها با تمرکز
البته من خیلی سواد ندارم کسانی هستند که می توانند بهتر پاسخگو باشند

پیروز باشید

جناب فرزند پارس درود بر شما

برای آگاهی های بیشتر می توانید کتا بهایی را مطالعه کنید که نویسندگان آنها در مرگ تقریبی بودند.شنیده ام یک نویسنده ی ایرانی این کار کرده اما نامش را نمی دانم .
جناب فرزند پارس این مسائل را کسی نمی تواند برای کسی اثبات کند هر کس باید خودش تجربه کند . به نظر من در هیچ دینی به مانند کیش مهری این امر به وقوع نمی پیوندد اما در ادیان ابراهیمی همه شنوده هستند وای بر ما که این همه با پیغمبران این ادیان فاصله داریم و دستمان به هیچ چیز بند نیست

ای اهورا مزدا !همین بس که تو را با دیده ی دل نگریستم در اندیشه ی خود دریافتم .که تویی سر آغاز و سرانجام ! تویی سرچشمه ی منش پاک تویی! آفریننده ی راستی! و تویی داور دادگر کار های جهانی! (پور داوود ص70-71)

زرتشت خدا را نه با اندیشه و تمرکز بلکه با شهود مستقیم دید .

در یسنای 31 بند 8 چنین آمده است :

پس آیا من در ذهنم می فهمم که تو قدیم هستی ؟!!!تو پدر خرد مقدس هستی ؟!!!

من تو را با چشمانم درک کرده ام تو حقیقت را آفریدی تو اهورا هستی !(زرتشت پیامبر - 1386)