هفت كشور...

هفت كشور

برخي از پادشاهان پيشدادي خود را سلطان هفت كشور ( هپت كرشور Hapto karshvar ) دانسته , مدعي بودند كه هفت كشور تحت سلطه و فرمانروايي ايشان قرار داشته است .

در اوستا از هفت كشور ياد شده است . طبق اساطير كهن هند و ايراني , دو روايت اصلي درباره ي تقسيم زمين وجود دارد . به موجب يكي از اين دو روايت , زمين به سه منطقه يا سه طبقه تقسيم ميشده است و بنا به روايت ديگر ,‌ هفت كشور تقسيم ميشده است .
( در گاتاها به جاي هفت كشور عبارت هپت ئي تي بومي آمده و اين شكل قديمي , در ساير قسمت هاي اوستا به شكل هفت كشور قيد شده است .)

شايد نخست اثري كه در باب تقسيم زمين به سه ناحيه به دست آمده است باب دوم ونديداد راجع به جمشيد باشد ، كه سه بار در روي زمين به پيش ميرود ؛ و بالطبع هر وقت كه مهاجرتي روي داده است ، سرزمين مورد سكونت را به نامي خوانده اند . هنديان باستان نيز _ با اختلاف در جزئيات امر _ درمورد تقسيم زمين داراي همين عقيده بودند و بنابر اين اين مسلم به نظر ميرسد كه اين تقسيم ، ميراث مشترك هند و ايران بوده باشد .

اما منشا تقسيم زمين به هفت منطقه ، روايتي بسيار كهن است . در زبان سانسكريت نيز اصطلاح هفت كشور به شكل سپت دويپ ( sapta dvipa ‍) آمده است . بنابر روايات مختلفي كه در ادبيات اخير پارسيان وجود دارد ، هفت كشور مورد بحث عبارت از سرزمين هايي است كه به سبب وجود دريا هايي كه در ميانشان حايل است ، رفت و آمد بين آنها به دشواري صورت ميگيرد .
در اوستا نام هفت كشور چنين قيد شده است :

1) ارزهي Arzahi

2) خونيرث khvanirath

3) سوهي savshi

4) فرد ذفشو faradazafshu

5) وئيري ارشتي Vaeiryarshti

6) ويد ذفشو Vidazafhsu

7) وئوروجرشتي Vourudjareshti

همچنين در فرگرد بيست و نهم بندهش از هفت كشور ياد رفته و گفته شده است كه هر يك از اين كشور ها يك رد ( رهبر و بهترين نمونه ) دارد و اسامي ردان هفتگانه نيز قيد گرديده است .
زرتشت رد كشور خونيرث و ساير كشور ها خوانده شده است :

ّ اوست رد سراسر جهان پاكان . از اوست كه همه دين پذيرفتند . ّ

منبع : تاريخ ده هزارساله ايران _ جلد اول _
نويسنده : عبدالعظيم رضايي

هفت در فرهنگ هاي مختلف از تقدسي خاص برخوردار بوده و در در فرهنگ غنی ما نيز مکرر از هفت سخن به میان می آید و می توان آنها را در نام هفت کشور گنجانید .

«هفت سین» ، «هفت کوپه آتش چهارشنبه سوری» و « هفت خوان رستم » و... .

همچنین ما هفت سپنته داریم که به آن سپندان هفت گانه و یا امشاسپندان نیز می گویند ، که امرداد در نهایت آن قرار دارد و نشانه ی کمال است که عبارت است از :

1-هرمز 2 – بهمن 3- اردیبهشت 4- شهریور 5 – سپندارمذ 6 – خورداده 7 – امرداد

اما مهم تر از همه هفت سرزمین عرفا یا همان « هفت شهر عشق » یکی از انسانی ترین نمونه عرفان است که توسط عرفای ایرانی مطرح شده و از امشاسپندان و به طور کلی شاید از فرهنگ غنی ما سر چشمه می گیرد ، هفت شهر عشق عبارت است از :

1-طلب 2- عشق 3- معرفت 4- استغنا 5- توحید 6- حیرت 7 – فقر و فنا

پس در نام « هفت کشور » ؛ کهن بودن سرزمین ما ایرانیها ، قدرت ایراینان در سالهای کهن همراه با نجابت آنها ، فرهنگ غنی ایرانیان ، عرفان و رسیدن به کمال و آداب و رسوم ایرانیان ، نهفته است .

بادرود
هفت در تمام ادیان وفرهنگها از ارزش خاصی برخوردار است

- هفت وادی میترایسم در ایران ( کهن ترین سند تاریخ )

1 ) کلاغ : منسوب به عطارد، نماد هوا و باد

2 ) همسر : منسوب به زهره، نماد آب

3 ) سرباز : منسوب به مریخ، نماد خاک

4 ) شیر : منسوب مشتری، نماد آتش

5 ) پارسا : منسوب به قمر

6 ) خورشید : منسوب به مهر، ستاره صبح

7 ) پیر مرشد : منسوب به زحل

- هفت باور نیک ایرانیان باستان

1 ) پرستش هرمزد یا اهورامزدا خدای دانای یکتا

2 ) اشویی، پاکیزگی و پارسایی

3 ) سدره و کشتی - بستن نشان خداپرستی برای جوانانی که به سن بلوغ می رسند -

4 ) برگزاری آیین و دردگان ( درگذشتگان )

5 ) دستگیری از نیازمندان و تنگدستان

6 ) برگزاری جشن های ملی و مذهبی

7 ) به جای آوردن نمازهای پنج گانه زرتشت

معابد هفت طبقه:

در بابل و آشور هر معبدی هفت طبقه داشت و هر طبقه به نام یکی از سیارات و هفت رنگ بود (سرخ ، سیمین، سفید، سیاه، ارغوانی، آبی و سبز). حصار اکباتان هفت دیوار داشت و آرامگاه کورش هفت پله دارد.
__________________

عضويت در سايت

درود

درباره هفت کشور نگاه کنید به کتاب ایران بزرگ، امید عطایی فرد، رویه های 17 تا 34.