سرزمين خدا...!!

سرزمين خدا...!!

آهسته گام برميداشتم و سياهي شب را با قدم هاي آرامم طي ميكردم...
سپيدي تيرك هاي برق هر چند متر روي زمين پهن شده بود و سايه ي مرا در خود فرو مي برد ...
كركره ي مغازه ها پايين بود ..شب از نيمه گذشته بود..
احساس كردم كسي پهنه ي صورتم را نوازش ميكند...و با انگشتانش گونه هايم را لمس ميكند.!!
نميدانم , باران بود كه بر گردي مژه هايم مي غلتيد و فرومي ريخت يا اشك...!!
سردي باران گرمي اشكهايم را در خود فرو مي برد...
باران مي باريد و مي باريد..باد هم مي وزيد...سيلي محكمش را گاه بر پهنه ي صورتم حس ميكردم.
و من باز گذشته را ياد آور شدم.
روزي كه من با شوق پا از خانه بيرون نهاده بودم . و عزم رفتن كرده بودم . روزي كه تمام مسير خانه تا اتوبوس را دويده بودم ..! با چمداني كه بوي سفر از درزهايش بيرون زده بود ..! با لباسي كه سراسر , رفتن را فرياد ميكشيد..
و من آن روز...
آن روز رفتم با بدرقه ي كاسه اي از آب و لبخندي كه پشت سرم پرتاب شد..!
با كتابي كه از سرم گذشت و نور را بر پيكرم پاشيد...
و گلبرگي از مهر كه بر هوا چرخيد و لطافت و درخشش پاك و زلالش بر صورتم تابيد..
و بادي كه چادر سپيد مادر را بر صورتم مينوازيد...
بوسه ي مادر , اشك هاي مادر
و هق هق و آهي كه ميفهميدم از گلوي يك مادر ناخواسته بيرون دويده درحالي كه سعي داشت تمام دلشوره اش را پنهان كند...
و يك خداحافظي تلخ ...
من رفتم..
با چكمه هايي كه بندهايش اراده را گره زده بود .
و قلبي كه هر تپشش انگار خدا را مي خواند .
من رفتم و بوسه اي از عشق بر خاك سرزمينم كاشتم..و پاي بر دامان ديار خورشيد نهادم . خدا را زير لبهايم تكرار كردم . و به سوي نبرد ي كه وجودم را و تمام افتخار و عشقم را پاره و ويرانه كرده بود , شتافتم..
و آنگاه كه خواستم چنگال ستم را از گردن سرزمين خدا , بيرون كشم , دستانم را به ميهنم و پاره اي از وجودم تقديم كردم ...
.......
و امشب , همچون شب هاي دگر , افسوس ميخورم كه چرا وجود من همچون ديگران بخشي از خاك ايران عزيزم نيست و خون من در رگهاي سرزمينم جريان ندارد...!

____________________________________________________________________________________

دوستان راستش حس نوشتنم اومد . نخست نميدونستم چي بنويسم..نوشتم و نوشتم تا آخرش اينطوري شد...خودمم متوجه نشدم كه چرا اين اينگونه نوشتم . تا كنون اين موضوع را براي نوشتن انتخاب نكرده بودم...!!!
خلاصه اگر به مزاق شما خوش نيامد مرا ببخشيد... دست خودم نبود تقصير حسم بود...!!! Very Happy

زیبا بود پریسای گرامی سپاس
حس ات خوب به یاری ات می آید!