هات۳۰/بند۴

عضويت در سايت

هات۳۰/بند۴
۱. ات چا هیت تا (ایدون هنگامی که) هم (با هم) مئینیو (مینو) جَسَ اِتِم (جستند) پئو اورویم (نخست) دَزدِ (زاده)
۲. گَئِم چا (گیومرت) اَجیا ایتیم چا (نا زنده) یَثا چا (هنوز) اَنگهَت () اَپِمِم (پایان/پایدار؟/پاینده؟> دامویش اپمم : نگهبان دام ؟ ) اَنگهوش (زندگی)
۳. اَچیشتو (بدترین) دُرِگوَ تانِم (دروغکار) اَت (ایدون) اَشَ اونَ (اشا ورز) وَهیشتِم (بهترین) مَنو (منش).
۱. اینچنین دو مینو فراجستند نخست زاده (پیش زاد)را
۲. تا گیومرت را مرگ و یا زندگی پایدار بخشند
۳. بدترین است دروغکار، اما اشاکار را بهترین منش است.
یادداشت ۱ > زادسپرم مینویسد:
در گاتها چنین گفته شده است که: همچنین آن هردو مینو هم رسیدند نزد آن کس که او نخستین آفریده است؛ یعنی هر دو در تن گیومرت آمدند. آنکه برای زندگی است: اورمزد؛ و آنکه برای نابودی است: گنامینو (اهریمن) که تا او را بکشد. که آن تا پایان جهان هم چنین است یعنی که بر مردم دیگر نیز همانا خواهد رسید. به سبب بدی گناهکاران نابودی اهریمن و گناهکاران را دید. ایدون آن پرهیزگار برتر اندیشی اورمزد را که امید همگی است.
یادداشت ۲ > هیچیک از مترجمان امروزی گاتها از گیومرت نامی نبرده اند درهالی که در نوشتارهای مزدایی بارها از او یاد شده است. با نگرش به یادکرد زادسپرم بی هیچ گمان میتوان کلمه «گئم» را همان گیومرت دانست به ویژه که در فروردین یشت (بند ۸۵) به گونه «گَیَه» آمده است.
یادداشت۳> ترجمه راشدمحصل اندکی گنگ است اما میتوانیم دریابیم که «برتر اندیشی پرهیزگار» درست برابر با این واژه های گاتهاست: اَشَ اونَ وَهیشتِم مَنو!

{امید عطایی فرد}

عضويت در سايت

مترجمان گاتها به بيراه رفته اند كه در اينجا كشاكش دو مينو را در انديشه اورمزد يا انسانها دانسته اند. گاتها سخن از اغاز افرينش دارد و نه حتا زمان زرتشت