کد

درود
واژه ی "کد" به چم خانه است ، چونان که امروزه هم در برخی جاها مانند بادرود در نزدیکی کاشان همین معنی را می دهد. کدبانو به چم بانوی خانه است ، کدخدا به چشم صاحب خانه است (باید در نگر آورید که خداوند به چم صاحب است و کردها از آن هنوز کاربری می کنند). کد به گونه ی کده هم در واژگانی چون میکده ، دانشکده و بتکده با همین چم به کار می رود. گفتنی است مزگت که مسجد از آن برگرفته شده است نیز از این واژه برساخته شده است. تو مشرف تری ز هر مردم***همچو بیت الحرم ز هر مزگت (سوزنی (ازآنندراج )) واژه ی مز چونان که در مزدا هم نمود دارد ، به چم خداست و مزگت را روی همرفته خانه ی خدا دانست