استوره های تلفیقی

1- انسان بالدار با کلاه شاخ دار:
در زمینه اساتیز تلفیقی چه حیواناتی که با هم ترکیب شوند ، چه سر انسان در قالب روحی بالدار و ترکیب آن با بدن حیوان همه این ها در هنر ایران باستان اهمیت دارند که مربوط به دوره هخامنشی است و در پاسارگاد کشف شده است.
در واقع روح را به وسیله بال به نمایش در می آورند و تصور می کردند که این اساطیر چه تنسان چه حیوان به وسیله بال دارای حیات پس از مرگ هستند.

2- انسان بالدار با بدن گاو و شیر:
در زمان هخامنشی یه صورت ها و شکل های مختلفی از" اسفنکس" بر می خوریم که بر سنگی نزدیک دروازه تپ مقر داشت ، و از عابرین معمای مراحل صه گانه عمر انسان را می پرسید و چون جواب گفتن نمی توانستند ، آنان را پاره می کرد.
در ایران این موجود افسانه ای نماد نگهبان ، محافظ معابد و کاخ های حکومتی بود . در ورودی کاخ تخت جمشید نمونه های شکوهمندی از آنها از سنگ تراشیده شده است و در زمان ساساسنیان این اسفنکس ها موضوع نقش بسیاری از مهره ها بوده است.
در زمان هخامنشی تصاویری به صورت اساطیر تلفیقی چون صورت انسان و بدن شیر در نقوش برجسته سنگی پلکان جنوبی کاخ داریوش در تخت جمشید زیاد دیده شده است که به آن "ابوالهول "
می گویند.
3- حیوانات ترکیبی:
از زمان هخامنشیان و ساسانیان مجسمه ها ، نقوش برجسته سنگی، گچی، ریتون ها و جام ها و ساغر های بسیاری در زمینه حیوانات ترکیبی باقی مانده است . می توان به نمونه ای از پلاک برجسته زرین به صورت گوزن بالدار با سر شیر شاخ دار اشاره کرد.
همچنین از دوره اشکانیان به پیاله نقره ای اشاره کرد که در تصاویر حیوانی به صورت عقاب شاخ دار با بدن شیر نمایان شده است و چند ساغر شاخی شکل هم از این زمان به دست آمده است که ساغرها جنس شان از طلاست و از مقبره هفت برادران روسیه کشف شده است.
در اواخر دوره ساسانیان نمونه هایی از جیوانات اساطیری به صورت تلفسقس روی قالب های گچی و ظروف نفره ای به دست آمده است که در این آثار ترکیب جیوان افسانه ای شیر و سگ را به نام "سن مر" دیده شده است.