پرستش و آتش

با درود بر ياران گرامی
اينبار به واژگان اسپندينه پرستش و آتش ميپردازم .
همگون واژه پرستش در عربی ميشود عبادت با مانای بندگی اما پرستش اين مانا را ندارد .
پرستيدن از دو بخش پر به چم فر يا نيروی روانی هم ريشه با واژه انگليسی power يا واژه هندی پرانا و ستدن به چم ستاندن يا گرفتن ساخته شده است .
مانای پرستيدن ميشود گرفتن نيرو و پرستيدن خدا ميشود نيرو گرفتن از خدا .
واژگان انگليسی praise با مانای ستايش ،priest با مانای پرستنده يا کشيش و pray با مانای نماز خواندن و بسياری از واژگان وابسته برگردانهايی از واژه پارسی پرستش ميباشند .
از همين روی فر يا نيروی روانی سبب ميشود که مردان راستين خدا چهره اي آرام و نورانی داشته باشند .
بد نيست بدانيم نياکان ما با پرستيدن پروردگار نيرو ميگرفتند تا بتوانند از پلکان اگاهی يک به يک بالا بروند .
ديگر اينکه همواره اين پرسش بوده که چرا آتش در ميان ايرانيان اينگونه اسپندينه بشمار می آيد و چرا نياکان ما همواره بسوی آن نماز ميگذاردند ؟
پاسخ در ويژگی های آن نهفته است .
آتش پليدی ها را ميزدايد و پاکی می آورد .
آتش تاريکی را دور ميکند و روشنايی می آورد .
آتش سرما را ميکشد و گرما می آورد .
آتش راه درست را به شما مينماياند .
اما اينها که گفتم همه از آتش بيرون بود .
آتش درون داستانی بسيار ژرفتر دارد .
آتش درون که در فرهنگ گفتاری و نبشتاری به آن فر ،پر يا پرانا ميگويند شما را از درون روشن ميکند .
آتش درون از پايين رو به بالا زبانه ميکشد و در سير اهورايی خود به خانه های گوناگونی داخل ميشود .
از اين خانه ها هفت تايشان از برجستگی ويژه اي برخوردارند و مشهورند به هفت خان .
آتش درون به هر خانه اي که وارد ميشود شما را با دنيايی نو آشنا ميکند .
بزبان ديگر ورود به هر خان برای شما ديدگاهی نو به ارمغان می آورد .
آتش همواره رو به بالا ميرود و اگر با آن همراه شويد شما را به چکاد دانايی و فرهيختگی ميرساند .
همانگونه که پيشتر هم آوردم پاسخ در ويژگی های آتش نهفته است .
از آن به دير مغانم عزيز ميدارند
که آتشی که نميرد هميشه در دل ماست

عضويت در سايت

درود بر دوست خوب و هموند گرامی ام هومن ارجمند.
در دیدگاه دیگر که هم پیوند باشد با زبان امروزی ی خویشمان. پرستیدن را برگرفته از پرستاری کردن برشمارند. و گویند که پرستاری برای پروردگار بی نیاز نباشد و برای چیزهای ناپایدار باشد. همانگونه که هر یک از ما از خویشان و خواسته ( اموال) های خود پرستاری کنیم تا آنان را زیان و ویرانی نباشد. از این روی چون آتش از آخشیج (عنصر) های ناپایدار شمرده شود و از آن روی که در گذشته چیزی چون کبریت نبوده تا هر دم به آسانی زبانه (شعله) بر هیزمی یا دیگر چیزی کشیم، پس در هر زیستگاهی آتشگاهی بر پا بوده و پرستارانی را در کنار داشته تا در آن زمان که آتش خانه ای خاموشی گرفت از آن بن مایه ی فروزنده و پایدار برگیرند آتشی از برای آن گرم نمودن ها و.... که شما به نیکی باز گفتید. و برای خداوند ستودن بایسته تر باشد! و نیز این سخن که من شما را بازگفتم بخشی از دیدگاههای بی شمار باشد و بی گمان ممکن است همه و هر وسپ (مطلق) نباشد و هر سری دیدگاهی گزیند. کام نا کام (البته) هر آنچه در باره ی سپنتینه بودن آتش و آتش درونی در نوشتار خویش دارید درست است و خواستار آن گشتم تا چیزی به آن بیافزایم. و آرمان دارم که به کام شما هم میهن گرامی گردد. و نیز آتش از روی دیگر نیز سپنتینه باشد برای آریا تباران ایرانی و آن این باشد که خود ارمغان (هدیه) دهنده ی آن بودند و نیز از آخشیج های گرداننده ی هستی باشد. با سپاس. شاد زیوید. ایدون باد!