واژگان خاموش

با درود بر همگی

من مانای یک واژه را میدانم اما از شما میخواهم با ریشه شناسی مانای آن را دریابید

/hotorme/ هُتُرمِه

جناب شریفی ! جان مادرتان از آن چامه های دلکش نگذارید که خون در تنم به خواب میرود و موی بر تنم راست Embarassed

با سپاس

جناب شریفی شما اگر میدانید بفرمایید هر طور که میتوانید

بگذارید هر چه که شما را خو ش آید

جناب شریفی و دوستان دیگر

اگر واژگان همانند آن را در جایی دیده اید بگذارید تا بدانم از چه بُنی میباشد

با سپاس

درود
بانو من درباره ی این واژه چیزی نمی دانم و در جستجوی درباره اش هم ناکام ماندم!

درود بر شما جناب شریفی

این واژه درباره ی دست ساز ه های هنری به کار میرود هنگامیکه با ظرافت و دقت درست نشده باشد

هُتُرمِه : زمخت , گنده , بیظرافت تنها برای شی به کار میرود نه انسان

از اینکه شما را به سختی انداخنه ام شرمنده ام Smile

یافتم!!! یافتم!!!!

دیدید گفتم این واژه در پیوند با دست سازه است اما ... مانای آن در گویش قمی واژگونه شده خیلی شگفت انگیز آخه چرا ؟!!!!!!! Surprised

از واژه ی مزدیسنا ص 145

برابر پهلوی آن هوتوخش است و آن او دو بخش هو با چم خوب و بخش دیگر از مصدر (بن) توخشیش (توخشیدن) با چم کوشیدن و ورزیدن . هوتوخش یعنی خوب و ارزنده و نیکو کوشنده و مراد از آن طبقه ی صنعتگر است

در مصرعی در شاهنامه ی فردوسی یکی از واژگان زیر درست است :

اهوَخوشی , هوتوخشی ,هوتوخوشی

فردوسی درباره ی طبقات چهار گانه ی زمان جمشید گوید :

چهارم که خوانند اهنوخوشی / همان دست ورزان با سرکشی /کجا کارشان با سرکشی / کجا کارشان همگنان بیشه بود / روانشان همیشه پراندیشه بود

درود بر همگی

واژه ی چُمبک و واژه ی چُمبوله را ریشه شناسی بفرمایید

درود بر همگی

بن چُم در پهلوی برابر جمع تازی میباشد

چمبک همان نشستن به شکل چهارزانو است

چمبوله : یعنی هر چیز مچاله شده و جمع شده از لباس تا دستمال کاغدی تا ملافه

او دسمال کاغدی را در دستش چمبوله (یا شاید چمباله) کرد

و واژه ی دیگر چمباتمه

در زبان تازی جمعه : با چم روز جمع شدن یا روز گردهمایی که مراد از این سخن همان نماز جمعه است

شاید برابر آن در پهلوی چمبه بوده باشد

و واژه ی انجمن شاید نخست انچُمن بوده باشد

با سپاس

درود بر همگی

واژه ی انجمن

شاید از پیوند : آن + چُم + مان

با چم آن مکان که جمع شوند برابر مجتمع تازی است

درود بر همگی

همچنانکه که میدانید خاستگاه زبان دری سرزمینهای شرقی و به ویژه سرزمین افغانستان است آما آن گویش دری که در افغانستان رایج است گاهی دارای واژگانی ست جدا از آنچه در ایران کاربرد دارد ببینیم :

پنجره : کِلکین

چکمه : موزه

کفش: بوت

شکر : بوره

النگو : کَرَه

کشک : قُروت

کلوچه : کُلچَه

سیب زمینی : کَچالو

تره : گَندَنَه -گَندَنا

خیار چنبر : تَرَه

خیار : بادَرَنگ

هویج : زردک (در ایران تنها به هویج زرد , زردک میگویند)

پرتقال : مالتَه

نارنگی : سَنتَرَه

دایه : ماما

ماما : دایه (ببینید مانای دایه و ماما در گویش افغانی جابجا است )

عمو : کاکا (در گویش شیرازی کاکا تنها با چم برادر است )

گاری : گادی

کراوات : نِکتایی

سینی : غوری Rolling Eyes

قوری : چاینک

لوح فشرده -CD: تابه ی فشرده

تاب خوردن -گهواره Surprised

: گاز

عضويت در سايت

نکته های خوبی بود.

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

درود بر همگی

میخواهم یک واژه ی خاموش دیگر از گویش مردمان شهرم برای شما بگویم

رافیدن

این واژه یک واژه ی مرده است که تنها فعلش باقی مانده و اسم و صفت و... کاربردی ندارد یا من نشنیده ام

این فعل بیشتر برای فروریختن سقف و دیوار خانه شنیده ام

دیوار رافید.

داشت سقف می رافید. (استمراری)

همگی با هم رافیدند رویش ;در مورد دعوا کردن ( یعنی ریختند سرش و کتکش زدند)

همگی با هم بِرافید روی سفره ی غذا (هجوم بردند برای غذا خوردن)

عضويت در سايت

درود بانو نیلوفر . تا آنجایی که می دانم اهالی کرمانشاه یک فعل کاملا مشابه از نظر کاربردی دارند که دقیقا موارد کاربردش خراب شدن دیوار / دعوا کردن / هجوم بردن است . برایم خیلی جالب بود این مقدار شباهت . این فعل در گویش کردی کرمانشاهی ( رومیدن _ شروع به ضمه ) است . روماندن به معتای خراب کردن / خواستم ببینم به نظر شما اینها از یک ریشه اند ؟

جناب سجاد با سپاس بیکران

من نمیدانم چرا سایر کاربران از گویش شهرشان سخنی نمیگویند؟

من خودم بچه ی تهرانم و در کودکی در تهران بزرگ شدم و بلد نیسنم درست به گویش شهرم سخن بگویم اما شنیدن آن را خیلی دوست دارم و گوشم همیشه برای شنیدن واژ گان تیز !

اما سایرین هیچ گرایشی به این پژوهش ندارند

همه میخواهند بگویند ما بچه ی تهرانیم Very Happy

خیلی دوست دارم به مانند شما کسی از واژگان شهر خود سخن بگویند

من یک واژه ی دیگر هم به شما میشناسانم :

راف : با چم تاقچه ی بلند که نزدیک به سقف بوده و در آنجا کهن سازه های ارزشمند را دور از دسترس کودکان خردسال بازی گوش و کنجکاو قرار میدادند

نمیدانم با این واژه پیوندی دارد یا نه ؟!!!

عضويت در سايت

سپاس بیکران بانو نیلوفر . من نیز علاقه ای به انتساب خود به تهران ندارم چراکه در این صورت پیشینه ی چندانی برای خود نساخته ام . در تهران به دنیا آمده ام اما افتخار می کنم پدرانم ساکنان یکی از شهر های افسانه ای ایران یعنی قصرشیرین و کرد کلهر هستند . در آنجا تاریخ و افسانه در وجود آدمی رخنه می کند . هرچتد خانه های پدری در آنحا به دست صدام گجستک ویران شده اند اما هرساله چند هفته ای را در آنجا می گذرانم . بسیار پسندبده است که دوستان دیگر نیز واژگان زیبای دیار پدری خود را بیاورند و دیگران را با زیبایی های آن شریک و آشنا کنند . پیشنهاد من این است که این واژگان پراکنده آورده نشود بلکه واژگان مرتبط به هم مانند آنچه من و شما در بالا آوردیم جمع شود که فکر من آن است نتیجه ی خوبی خواهد داشت .