نامشناسی لولوبی ها

نویسنده: یزدان صفایی

نامشناسی لولوبی ها

در روزگار آشوریان، سرزمین لولوبیان، زاموآ خوانده می شد. در زبان هوریانی، واژه «لولو» Lullu به «بیگانه و دشمن» گفته می شد(1) و به روایتی دیگر این معنی نام آنها در زبان اورارتویی بود و در زبان هوریانی، لولو به معنی کوهستانیانی بود که از میان آنان برده می گرفتند.(2) اصطلاح اکدی لولوبوم Lullubum یا لولوپوم Lullupum و بعدها، در اصطلاح آشوری لولومه Lullume ترکیب یافته از ریشه ی لولو و علامت جمع عیلامی ب «B-» یا پ «P-» و پسوند اکدی –اوم Um- ، ویا ریشه ی لولو و علامت اسم جمع عیلامی مه «me» است. اصطلاح «لولو» در زبان اکدی بدون پسوند مزبور نیز به کار رفته است.(3)

پانویس
1-قوم های کهن در آسیای مرکزی و فلات ایران، رویه 193.
2-تاریخ ماد، رویه 100.
3-قوم های کهن در آسیای مرکزی و فلات ایران، رویه 193.