حيوانات در خطر انقراض ايران ...

حيوانات در خطر انقراض ايران :

گورخر ایرانی در معرض انقراض قرار دارد

تهران - خبرگزاری ایسکانیوز: گورخر ایرانی ، یکی از گونه های بومی ایران است که در حال حاضر در فهرست سرخ IUCN در وضعیت بحرانی یا شدیداً در معرض خطر انقراض (CR.c1) قرار دارد.
در حال حاضر پراکندگی گور ایرانی به صورت طبیعی به مجموعه حفاظت شده توران در استان سمنان و منطقه حفاظت شده بهرام گور در استان فارس محدود می شود و جمعیتی هم در مرکز تکثیر گورخر ایرانی در منطقه حفاظت شده کالمند و بهادران یزد نگهداری می شوند.
ولی در مجموعه حفاظت شده توران:این مجموعه از نظر وسعت دومین منطقه از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست بعد از پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس در استان یزد می باشدواین مجموعه درجنوب شهرستان شاهرود در مجاورت شهر بیارجمند واقع شده است.
در حال حاضر با توجه به آخرین آمار ارسالی از استان جمعیت گور در توران 386 راس تخمین زده می شود .
منطقه حفاظت شده بهرام گور:این منطقه در شرق شهرستان نی ریز و همجوار با مرز شرقی استان فارس واقع شده است . قسمت کوچکی از شرق منطقه در استان کرمان و بخش محدودی از شمال آن نیز در استان یزد قرار دارد . این منطقه با وسعت 408000 هکتار در سال 1347 به صورت منطقه آزاد کنترل می شده و پس از آن نیز در سال 1351 تحت عنوان منطقه حفاظت شده بهرام گور تحت کنترل و مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست استان فارس درآمد . ارتفاع بلندترین نقطه آن 2787 متر و پست ترین نقطه آن در حدود 1600 متر است و نام آنرا به سبب وجود قلعه ای به نام بهرام گور در روستای قطرویه ، منطقه حفاظت شده بهرام گور نامیدند .
میزان بارندگی آن بین 150 تا 250 میلی متر متغیر است و حداکثر درجه حرارت در گرمترین ماه سال 37 درجه سانتیگراد و حداقل درجه حرارت آن به7- درجه سانتیگراد می رسد.
جمعیت گورهای بهرام گور در سال 79 ، 93 راس برآورد شد و در حال حاضر با توجه به آخرین سرشماری انجام گرفته جمعیت گور در این منطقه در حدود 283 راس تخمین زده می شود که نشان دهنده سیر صعودی جمعیت و حفاظت قابل قبول منطقه دارد که امید است این روند همچنان ادامه داشته باشد.
مرکز تکثیر وپرورش گورخرایرانی ، در سال 1376 با مساحت 130 هکتار درمنطقه حفاظت شده کالمند وبهادران استان یزد به منظور حفظ نسل این حیوان با زنده گیری 3راس گورخر از منطقه توران راه اندازی گردید و عملاً فعالیت خود را آغاز کرد ، در حال حاضر جمعیت موجود به 32راس رسیده است و برنامه هایی به منظور انتقال جمعیتی از گورها به سایر زیستگاهها در دست اقدام است.

تهدیدات گورخر در زیستگاههای طبیعی کشور:
گور از جمله گونه های بزرگ جثه ای است که بعد از مدت یکسال تنها یک کره به دنیا می آورد و همچنین هر دو سال یکبار قادر به تولید مثل است که همین موارد درصورت وجود تهدیدات دیگر می تواند ریسک انقراض آن را افزایش دهد.
با توجه به سوابق موجود می توان گفت آنچه که موجبات انقراض گور را در بسیاری از دشتهای کشور در گذشته فراهم آورده تخریب زیستگاه و اشغال چراگاهها و آبشخورهای آنان توسط دامهای اهلی و شکار بی رویه آنان بوده است.
عوامل تهدید وانقراض گور را در حال حاضر می توان به چرای دام، بهره برداری فصلی از فراورده های طبیعی ،شکار غیر مجاز، توسعه راههای ارتباطی و در دسترس قرار گرفتن زیستگاهها، عدم امنیت در محلهای خروج شبانه گورها ومهاجرتهای فصلی گورها، بهره برداری از معادن،کمبود امکانات حفاظتی،کمبود امکانات حفاظتی از قبیل تجهیزات و پرسنل مورد نیاز یکی از مسائل مهمی است که آینده این گونه و بسیاری از گونه های ارزشمند کشور را تهدید می کند،بحرانهای طبیعی، خطرات ژنتیکی است.

برنامه سازمان حفاظت محیط زیست به منظور حفاظت و احیاء گورخر ایرانی:
در خصوص ساماندهی و احیاء گورخر در کشور برنامه مدیریتی توسط دفتر حیات وحش و موزه های تاریخ طبیعی تهیه و تدوین گردیده است که در آن به منظور احیاء گونه در برخی مناطق مستعد کشورکه سابقاً گورخر در آنها می زیسته است شرح خدمات مطالعاتی و اجرایی منظور شده است .بر همین اساس جلسه ای تحت عنوان ساماندهی گورخر ایرانی در 12شهریور 86 در محل ذخیره گاه زیستکره توران برگزار گردید و برنامه های احیاء گورخر در زیستگاههایی از جمله تنگه حنا و ابرکوه در استان یزد،پارک ملی کویر در استان سمنان و زیستگاههایی در استانهای کرمان و سیستان و بلوچستان معرفی و برنامه ریزیهای لازم در این خصوص صورت گرفت.

منبع : خبرگزاري ايسكانيوز - شنبه 23 مرداد 1389

با درود

گور از بهرام گور گریخت/ ۱۰۰ کیلومتر پیاده روی برای یافتن علوفه

خبرگزاری مهر خبرگزاری مهر - ۱۹۵ روز قبل به گزارش خبرنگار مهر در شیراز، منطقه حفاظت شده بهرام گور در شرق استان فارس و شمال شرقی شهرستان نیریز قرار دارد و وسعت این منطقه ۴۰ هزار و ۸۰۰ هکتار و ارتفاع بلندترین نقطه آن دو هزار و ۷۸۷ متر بوده و دارای آب و هوای گرم و خشک و بارندگی حدود ۲۰۰ میلی متر است. این محدوده از سال ۱۳۵۱ با عنوان منطقه حفاظت شده "بهرام گور" تحت مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست فارس قرار گرفته است. منطقه حفاظت شده بهرام گور تنها منطقه ای در کشور بوده که جمعیت قابل ملاحظه و پویایی از گورخر ایرانی را در خود جای داده است. حضور دیگر گونه های ارزشمند نظیر کاراکال، زاغ بور، هوبره، جبیر و... ارزش اکولوژیکی این زیستگاه پهناور را دو چندان می کند و تماشای حیات وحش به خصوص گونه های در معرض تهدیدی نظر گورخر ایرانی، هوبره و زاغ بور در این منطقه به سادگی امکان پذیر است. اما برخی مشکلات موجود در منطقه بهرام گور باعث شده که گونه هایی نظیر جبیر، گورخر و.. در این منطقه چندان وضعیت مناسبی نداشته باشند و این امر ضرورت توجه بیشتر مسئولان برای بهبود زیستگاه آنان را بیشتر متذکر می شود. ۱۰۰ کیلومتر پیاده روی گورخر ایرانی به دنبال علوفه یکی از حیواناتی که در منطقه حفاظت شده بهرام گور می زید گورخر در حال انقراض است که از این نژاد در منطقه بهرام گور تنها ۲۸۰ راس وجود دارد. این گونه از حیوانات موجود در منطقه بهرام گور شرایط خاص و البته سختی در منطقه دارد و وضعیت در حال انقراض بودن آن نیز باعث شده که شرایط زیستی آنها سخت تر شود. گورخر ایرانی بر این اساس، خشکسالیهای اخیر در استان فارس باعث شده که یافتن علوفه در این منطقه برای گورخر سخت شود و این حیوان به ناچار مجبور است برای یافتن علوفه جدید خانه خود را ترک کرده و برای رسیدن به غذا ۱۰۰ کیلومتر پیاده روی کند. گورخر در این سفر ۱۰۰ کیلومتری خود به زیستگاه های شهرباباک رفته و در آنجا چند ماهی را گذرانده تا زمانی که زیستگاه قدیمی آن قابل اسکان و برخوردار از علوفه به اندازه کافی شد دوباره به خانه بازگردد. البته کمبود علوفه تنها مشکل این حیوان به شمار نمی رود بلکه وضعیت زیستگاهی آن نیز دارای مشکلاتی است که باید در این خصوص نیز تدابیر ویژه ای در نظر گرفته شود. رئیس محیط زیست شهرستان نی ریز فارس در این خصوص به خبرنگار مهر در شیراز گفت: گورخرهای مذکور در حال انقراض و خطر هستند و باید اقدامات مناسبی برای جلوگیری از انقراض این گونه از حیوانات انجام شود.
“جبیر نیازمند داشتن زیستگاهی امن تر به گزارش مهر، یکی دیگر از حیواناتی که در منظقه حفاظت شده بهرام گور زندگی می کند "جبیر" است.”
علیرضا فرخی گفت: این گونه باید مانند گوزن زرد ایرانی در مکانی مناسب و امن نگهداری و پرورش داده شوند تا امکان تکثیر آنها نیز فراهم باشد. وی با اشاره به اینکه برای نگهداری این حیوان وسعت مکان برای زیست آنها باید مورد توجه قرار گیرد، ادامه داد: عوامل انسانی، تخریب زیستگاه این حیوان، جاده سازی، ازدیاد تردد انسانها، نا امن بودن زیستگاه و /// باعث در معرض خطر قرار گرفتن گورخر شده است. رئیس محیط زیست شهرستان نی ریز در این خصوص توضیح داد: وقتی زیستگاه این حیوان ناامن باشد زاد و ولد آن کاهش یافته و در نتیجه در معرض انقراض قرار خواهد گرفت. فرخی با اشاره به اینکه حضور این گورخرها در بهرام گور مشکلاتی را برای کشاورزان نیز ایجاد کرده، افزود: یکی از مسائلی که اکنون در منطقه بهرام گور پیرامون این گورخرها قابل مشاهده است این است که حتی اگر این حیوان علوفه نیز داشته باشد بازهم به مزارع کشاورزی منطقه هجوم آورده و باعث تخریبهایی در این اراضی می شود که این امر ناراحتی هایی را برای کشاورزان در پی داشته است. جبیر نیازمند داشتن زیستگاهی امن تر به گزارش مهر، یکی دیگر از حیواناتی که در منظقه حفاظت شده بهرام گور زندگی می کند "جبیر" است. جبیر حیوانی حساس است و به طور معمول در یک نقطه خاص ساکن نمی شود. جبیر جبیر شباهت زیادی به آهو دارد ولی دارای تفاوتهای ظاهری در جثه، رنگ و شاخ است که تشخیص این دو را از یکدیگر ممکن می سازد. جبیر دارای موهای کوتاه به رنگ زرد تیره متمایل به قرمز است که رنگ آن در قسمتهای شکمی و کفل ها سفیدرنگ است در صورتی که رنگ آهو روشن تر از جبیر و به رنگ زرد شنی است و وزن جیبر نیز در حدود ۲۵ کیلو گرم است. بر اساس آمارگیریهای صورت گرفته ۳۰ راس جبیر در منطقه بهرام گور زیست می کند که برای یافتن علوفه مدام در حال تغییر مکان خود هستند و معمولا در مکانی حضور پیدا می کنند که علوفه بهتری در اختیار داشته باشند. رئیس محیط زیست شهرستان نی ریز در این خصوص نیز به خبرنگار مهر در شیراز گفت: زیستگاه این حیوان باید مناسب و امن باشد از این رو باید مکانی مناسب برای زیست جیبر فراهم باشد تا از انقراض آن جلوگیری شود. کاراکال گونه شاخص بهرام گور به گزارش مهر، گربه کاراکل نیز یکی دیگر از گونه های شاخص موجود در منطقه بهرام گور است که تعداد آن به حدود هشت تا ۱۰ راس می رسد. این گربه وحشی در اکثر نقاط ایران به غیر از مناطق شمالی زندگی می کند. جثه کاراکل بزرگتر از گربه معمولی و دارای بدنی کشیده است و از آنجایی که به غیر از بهرام گور در کمتر منطقه ای در استان یافت می شود که در آن کاراکال را بتوان مشاهده کرد باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
“کاراکال گونه شاخص بهرام گور به گزارش مهر، گربه کاراکل نیز یکی دیگر از گونه های شاخص موجود در منطقه بهرام گور است که تعداد آن به حدود هشت تا ۱۰ راس می رسد.”
گربه کاراکال منطقه بهرام گور به لحاظ تعداد گونه هایی که در آن می زیند یکی از مناطق شاخص استان فارس به شمار می رود که باید بیشتر مورد توجه و رسیدگی قرار گیرد. باید در نظر داشت استان فارس در حال حاضر به خاطر شرایط خشکسالی که طی دو سال اخیر پشت سر گذاشته در حوزه زیستگاه ها و مناطق حفاظت شده شرایط ویژه ای دارد که باید برای جلوگیری از به خطر افتادن گونه های حیوانی و جانوری این منطقه، مورد حفاظت بیشتری قرار گرفته و قوانین زیست محیطی پیرامون اینگونه عرصه ها با جدیت دنبال شود و چنانچه نیاز است برخی از گونه های در حال انقراض نیز به زیستگاه های امن تر و مساعد تر برای زاد و ولد انتقال داده شوند. در حوزه منطقه حفاظت شده بهرام گور نیز این قوانین باید با شدت و جدیت بیشتری دنبال شود تا گونه های در معرض خطری مثل گورخر ایرانی و.. که در این منطقه زیست می کنند بیش از این در معرض خطر ناشی از مداخلات انسانی و /// قرار نگیرند. پیش از این رئیس محیط زیست شهرستان نی ریز از معادن فعال در این شهرستان به عنوان یکی از عواملی یاد کرد که حیات وحش را به خطر انداخته از این رو می توان با توجه به لزوم حفاظت از چنین گونه های ارزشمندی قوانین محیط زیست را کمی سختگیرانه تر دنبال کرد. ///////////////////////////////// گزارش : هژیر فتحی.

تکثیر گورخر ایرانی در آمریکا

گفته می شود گورخر ایرانی رو به انقراض است

محققان آمریکایی از تکثیر گورخر ایرانی با استفاده از تلقیح مصنوعی خبر داده اند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، محققان یک مرکز حیات وحش در ایالت اوهایو موفق شده اند با استفاده از تلقیح مصنوعی دو گورخر ایرانی تولید کنند.
این دو کره در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه به دنیا آمدند و حاصل دو سال تحقیق هستند.

گورخر ايراني برخلاف نوع آفريقايي كه داراي خطوط سياه راه راه بوده، داراي رنگي نخودي با يك خط تيره از پشت گردن تا دم است و زير شكم آن سفيد رنگ است.

اسب اصیل ایرانی در خطر انقراض

مهر: اسب اصیل ترکمن که در هوش، اصالت، نجابت، قدرت و مقاومت روزگارانی سرآمد بود، اکنون نسل شان رو به انقراض است و این نژاد اصیل در برخی مراسمهای عروسی ترکمنها به ماشینی برای نوعروسان تبدیل شده و دیگر کارایی سابق را ندارد.
گوشهای بلند و متحرک، سینه فراخ و متناسب، کپل کم شیب با عرض خوب، مفاصل قوی، سمهای محکم با زاویه مناسب و تحمل حرکات سنگین ورزشی از جمله ویژگی های اسب اصیل ترکمن است که اکنون بندرت در گوشه کنار گلستان دیده می شود.
کهر، نیله، کرنگ، سمند و قره کهر از رنگ های اصلی این نژاد بوده و نژادهای شناخته شده از اسب ترکمن در سه گروه یموت، آخال، چناران (مخلوط از تلاقی اسب ترکمن و عرب) دسته بندی شده اند.
اگرچه صادرات این اسب به خارج از کشور ممنوع است اما واردات اسبهایی از کشورهای پاکستان و انگلیس در دهه های 40 به بعد، نسل این اسب زیبا و منحصر بفرد را در کشور به مخاطره انداخته است.

واردات بی برنامه اسبهای خارجی :
حکیم ایگدری پرورش دهنده اسب در گلستان که اکنون مدیریت مجموعه های سوارکاری گلستان را نیز برعهده دارد در این زمینه اظهار داشت: از اواخر دهه 40 به بعد رود یکسری اسبهای وارداتی از کشور پاکستان که از مستعمرات انگلیس بود به کشور آغاز شد.
وی افزود: مردم منطقه در ابتدای امر شیفته سرعت این اسبهای وارداتی شدند و اگر چه نتایج این واردات در سالهای اولیه چندان مشخص نبود اما بعدها نشان داد که مردم در این زمینه فریب خورده اند و تنها شیفته سرعت اسبهای وارداتی برابر اسبهای اصیل ترکمن شدند.
وی خاطرنشان کرد: بعدها براثر تلقیح و کشش اسبهای مادیان ترکمن با اسبهای وارداتی، نسلی بوجود آمد که " دو خون " نامیده می شود و اکنون بیشتر اسبهایی موجود در منطقه از این نوع و نژاد هستند و کمتر می توان اسبهای اصیل را یافت.

اسبهای دوخون جایگزین اسبهای ترکمن :
ایگدری با بیان اینکه بیشتر اسبهای مجموعه ما از نوع دوخون است، بیان داشت: این اسبهای در حال حاضر به عنوان اسبهای اصیل ترکمن جای گرفته اند و کمتر می توان اسبهایی با نژاد اصیل در منطقه مشاهده کرد.
وی عنوان کرد: در سالهای اولیه واردات اسبهای تربرود بیشتر اسبداران تمایل داشتند که به نوعی با تلقیح اسبهایشان با اسبهای وارداتی در واقع نسل اسب اصیل را حفظ کنند که بعدها مشخص شد این تفکر درست نبوده است.

رئیس مجموعه سوارکاری گلستان افزود: روندی که از سالهای دهه 40 تاکنون ادامه یافته است، موجب شد که نسل اسبهای اصیل ترکمن در گلستان کم شود.
وی با بیان اینکه در سالهای اولیه واردات توجه چندانی به موضوع نمی شد، ادامه داد: مالکان اسبهایی که مدعی بودند اسبهایشان اصیل است خواهان برگزاری کورسهای سوارکاری شدند که این امر نیز مشکلاتی را در پی داشته است.
وی بیان کرد: در سالهای قبل، با پیگیریهای صورت گرفته، شورایی مرکب از اسبداران منطقه تشکیل شد تا نسبت به تشخیص نژاد اسبهایشان و اینکه کدام اسب، دوخون و کدام ترکمن است، اقدام شود.
ایگدری با بیان اینکه معاونت فنی فدراسیون سوارکاری متولی شناسنامه دارد کردن و تشخیص نژاد اسب است، یادآور شد: این درحالیست که معاونت فنی اسبدوانی تنها مجری برگزاری مسابقات است و در زمینه های یاد شده مسئولیتی ندارد.
این پرورش دهنده اسب در گلستان خاطرنشان کرد: علاوه بر این در برخی کورسهای اسبدوانی شاهد اعتراضات مالکان و شرکت کنندگان هستیم که اسبهای برنده شده اسب اصیل ترکمن نیستند و این امر نیز ناشی از مشخص نبودن دقیق نژاد اسبهاست.

وی گفت: برای رفع برخی مشکلات فراروی، تعدادی نمونه های DNA و نمونه مو از برخی اسبهایی که مالکان آنها مدعی بودند اسبهایشان ترکمن است، گرفته شد و به کشور آمریکا ارسال شد تا نژاد دقیق اسبها مشخص شود.
رئیس مجموعه های سوارکاری گلستان بیان کرد: این امر به تازگی شکل گرفت و امیدواریم راه اصولی برای تشخیص نژاد اسبهای اصیل ترکمن باشد و بتوانیم در حفظ این نژادهای منحصر بفرد تلاش کنیم.
وی اظهار داشت: در پاسخ نمونه های ارسالی به آزمایشگاه کشور آمریکا مشخص شد که از 120 نمونه ارسالی 20 نمونه به دلیل آنکه، اسب، ترکمن نیست، حذف شده است.

وی عنوان کرد: همچنین مقرر شد در جلسه ای با حضور معاونت فنی فدراسیون سوارکاری و شورای اسبداران منطقه گلستان در زمینه درجه خلوص نژاد اسب ترکمن و یا آنکه اسب مورد نظر، تروبرد یا دوخون است، تصمیم گیری شود که تاکنون این نشست برگزار نشده است.
حکیم ایگدری به پیامدهای ورود اسبهای تروبرد اشاره و اضافه کرد: واقعیت آن است که در ابتدای شروع واردات اسبهای خارجی، اسبهای خوبی به کشور وارد نشد و باید اسبهایی وارد می شد که کارایی خوبی داشته باشند.
وی افزود: علاوه بر آن ورود اسبهای تربرود با قیمت های ارزان، اسب اصیل ترکمن را عقب می اندازد و از صحنه حیات خارج می کند.
وی به قیمت نژادهای مختلف اسب در استان اشاره کرد و ادامه داد: هر راس اسب اصیل ترکمن حدود 100 تا 200 میلیون ریال در منطقه معامله می شود و واردات اسبهای خارجی بر نسل اسبهای ترکمن لطمه زده است.
ایگدری افزود: همچنین اسبهای دوخون که محصول تلقیح اسبهای وارداتی تروبرد و ترکمن است نیز بین 50 تا 80 میلیون ریال خرید فروش می شود و برخی اوقات قیمت آن به حدود 300 میلیون ریال نیز رسیده است.

پرورش دهندگان اسب در گلستان سرخورده شده اند :
رئیس مجموعه سوارکاری گنبد کاووس بیان کرد: برخی مشکلات فراروی در پرورش اسب در استان موجب سرخوردگی پرورش دهندگان اسب شده و باعث شد دست از تولید بردارند.
وی به برگزاری مسابقات اسبدوانی در گلستان اشاره کرد و گفت: درصدد اجرای برنامه هایی هستیم تا مسابقات اسبهای تروبرد داخلی و وارداتی از هم جدا شود زیرا کارایی این نژادها متفاوت است.

شناسایی 1500 راس اسب در گلستان :

وی به بیان آماری در زمینه اسبهای موجود در گلستان پرداخت گفت: حدود چهار سال پیش هزار و 500 راس اسب در استان شناسایی شد که پیش بینی می شود اکنون نیز همین میزان باشد.
رئیس مجموعه سوارکاری گلستان افزود: اکنون نگرانی درباره انقراض نسل اسبهای اصیل ترکمن وجود دارد و بندرت می توان نژاد خالص از این اسب را مشاهده کرد.
یک پرورش دهنده اسب در منطقه ترکمن نشین گلستان گفت: دیگر کمتر می توان اسبهایی با نژاد اصیل ترکمن در استان دید و اکنون بندرت در برخی عروسی ها از اسب ترکمن به عنوان ماشین عروس استفاده می شود و در صورت تداوم این روند، شاهد انقراض کامل نسل این حیوان نجیب خواهیم بود. Sad

به هر روی در ایران از دیر باز با ورود اسبهای تروبرد و ... از کشور های مختلف توسط افراد سود جو و تلاقی آنها با مادیان های اصیل ترکمن جهت تولید کره های تند رو ، تنها با هدف کسب مقام در مسابقات کورس و پرش و افزایش سود حاصل از فروش ، منجر به نابودی این نژاد اصیل شده است و معلوم نیست چه سازمان و چه مسئولی باید در این خصوص پاسخگو باشد.

منبع : فردا نيوز
۲۳ مرداد ۱۳۸۹

يوزپلنگ ايراني در خطر انقراض :

نگذاريم يوزها به شيرها بپيوندند

نسل‌ يوزپلنگ‌ آسيايي در تنها زيستگاهش‌ - ايران- در معرض خطر انقراض‌ قرار گرفته است و بيم آن مي رود به سرنوشت شيرهاي ايراني گرفتار شود که نسل آنها در زيستگاه اصلي شان از بين رفته است.

واژه "يوزپلنگ" يکي از واژه هاي اصيل ايراني است که از ترکيب دو کلمه يوز و پلنگ حاصل شده است. يوز بن مضارع مصدر يوزيدن به معناي " جستن، جهيدن و طلب کردن" است. از اين رو، يوزپلنگ، به معناي پلنگي است که به دنبال شکار خود گشته و آن را با جستن و دنبال کردن مي گيرد.
درگذشته اين جانور را "پلنگ شکاري" مي‌ناميدند که به سبب شباهت زياد آن به پلنگ و روش شکار منحصر به فرد آن بوده است.
ايرانيان باستان اين جانور را بيشتر با نام "يوز" مي شناختند و کمتر کلمه "يوزپلنگ" را براي آن بکار مي‌بردند. به اين جانور به خصوص در زمان تولگي "هَوْبَر" هم گفته مي‌شد.
در زبان انگليسي به يوزپلنگ "Cheetah" گفته مي‌شود که ريشه سانسکريتي دارد. امروزه در سراسر دنيا، اين جانور را با نام انگليسي آن ‌مي شناسند.
در جهان‌ دو گونه‌ يوزپلنگ‌ وجود دارد که‌ يکي‌ گونه‌ آسيايي‌ و ديگري‌، گونه‌ آفريقايي‌ است.‌‌ گونه‌ آفريقايي‌ آن در شمال‌ اين‌ قاره‌ پهناور منقرض‌ شده‌ و فقط محدود به‌ جنوب‌ اين‌ قاره‌ شده‌ که‌ البته‌ با برنامه‌هاي‌ مناسب‌ حفاظتي‌، اکنون از نظر جمعيتي‌ در وضعيت‌ مناسبي‌ است.
اما يوز آسيايي‌ که‌ زماني در گستره‌ وسيعي‌ از غرب‌ اين‌ قاره‌ از سوريه‌ و عربستان‌ گرفته‌ تا هندوستان‌ و ترکمنستان‌ پراکنده‌ بود، از ‌20‌ سال‌ پيش‌‌ جز در ايران منقرض‌ شده‌ است‌‌.
اين‌ گونه‌ در عراق‌ در سال ‌1929 ميلادي ‌‌، در کويت‌ ‌1942‌‌ ،هند ‌1947‌‌، قزاقستان‌ 1970، پاکستان‌ ‌1972‌‌، ترکمنستان‌ ‌1973‌‌، عربستان‌ ‌1973‌‌ و عمان‌ ‌1977‌ منقرض‌ شده‌ است‌‌.
يوزپلنگ‌ آسيايي‌، اکنون فقط به‌ ايران‌ که‌ ‌40‌ سال‌ پيش‌ برنامه‌ حفاظتي‌ خود را براي‌ نگهداري‌ نسل‌ اين‌ حيوان‌ آغاز و از ‌20‌ سال‌ پيش‌ تشديد کرد،‌ محدود مي‌شود‌ و به‌ همين‌ دليل‌، به‌ يوز آسيايي‌‌، يوز ايراني‌‌ نيز گفته‌ مي‌شود‌.
مدير تاکسيدرمي موزه دارآباد در گفت و گو با خبرنگار حوزه محيط زيست ايرنا با اشاره به خطر انقراض يوز پلنگ هاي ايراني گفت: مسوولان بايد با برنامه ريزي همه جانبه از وقوع اين معضل جلوگيري کنند.
"هدايت الله تاجبخش" اظهار داشت: اکنون تعداد اين يوزها حدود 60 تا 70 قلاده از سوي کارشناسان گزارش شده است.
اين استاد دانشگاه، علت اصلي کاهش يوزپلنگ هاي ايراني را کمبود مواد غذايي براي اين حيوانات گوشت خوار بيان کرد و افزود: اين حيوان به طور عمده در مناطق کويري زندگي مي کند. اما بر اثر کمبود غذا گاهي به کوه ها کشيده و مجبور مي شود روزانه مسافتي بين 10 تا 15 کيلومتر را براي سير کردن شکم خود طي کند.
وي، وضعيت نامناسب حفاظت را از عوامل نابودي اين حيوان برشمرد و گفت: معمولا چوپانان و گله داران با موتور تريل هاي خود که ويژگي هاي خاصي براي حرکت در کوير دارند، به يوزپلنگ ها و طعمه هاي آنها آسيب مي رسانند.
تاجبخش توضيح داد: اين افراد براي خسته کردن اين حيوانات مدت طولاني آنها را دنبال و بعد از کشتن، آنها را در محيط رها مي کنند.
مدير تاکسيدرمي موزه دارآباد خاطر نشان کرد: تنها راه جلوگيري از انقراض يوزپلنگ ها، فراهم کردن محيط چند صد هکتاري و غذاي کافي و مناسب براي اين حيوانات است.
وي تصريح کرد: با فراهم شدن اين شرايط، توليد مثل اين حيوانات افزايش مي يابد و از انقراض آنها جلوگيري مي شود.
به گزارش خبرنگار حوزه محيط زيست ايرنا، يوزپلنگ‌ در دشت هاي‌ باز و تپه‌ ماهورهاي‌ واقع در مناطق‌ استپي‌ ، بياباني‌ و نيمه‌ کويري‌ و زيستگاههاي‌ باز ديگري‌ که‌ طعمه‌ در آن وجود داشته‌ باشد‌، ديده‌ مي‌شود.
زيستگاه‌‌ عمده‌ يوزپلنگ‌ در ايران‌ دشت‌ کوير است‌ که‌ بخش‌هايي‌ از استان‌ کرمان‌‌، خراسان،‌‌ سمنان‌،‌ يزد،‌ تهران‌ و اصفهان‌ را در بر مي‌گيرد، اکنون‌ اين ناحيه‌ وسيع استپي‌ و بياباني‌ به‌ آخرين‌ پناهگاه‌ يوز آسيايي‌ مبدل‌ شده‌ است‌‌.
در گذشته، يوزپلنگ ها در نقاط زيادي از ايران مشاهده مي شد، اما اين‌ روزها مشاهده اين حيوان در ‌پنج‌ منطقه‌ مرکزي‌ کشور که‌ احتمالا ‌80‌ درصد يوزهاي‌ آسيايي را در خود جاي داده،‌‌ گزارش‌ شده‌ است‌‌.
اين مناطق شامل پارک‌ ملي‌ کوير مرکزي، پارک‌ ملي‌‌ پناهگاه‌ حيات‌ وحش‌، ذخيره گاه‌ زيست‌ کره‌ خارتوان‌ واقع در استان‌ سمنان، پناهگاه‌ حيات‌ وحش‌ نايبندان‌ طبس‌، منطقه‌ حفاظت‌ شده‌ بافق و منطقه‌ شکار ممنوع‌ دره‌ انجير واقع در استان‌ يزد است.
در هر حال، چه به گفته مدير تاکسيدرمي موزه دارآباد، تعداد يوزهاي ايراني 60 تا 70 قلاده باشد و چه به گفته ساير کارشناسان 50 تا 60 قلاده باشد، نسل آنها به دلايل مختلف به ويژه دخالت هاي انساني در معرض خطر نابودي قرار گرفته و لازم است مسوولان پيش از وقوع هر حادثه ناگوار ديگري، تدابير اجرايي در اين زمينه بينديشند.

منبع : خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران
1388/11/7

مستند "انقراض"درباره یوزپلنگ ایرانی از شبکه پنج فرانسه پخش می شود :

مجموعه مستند "انقراض" در 6 قسمت و به سفارش شبکه پنج فرانسه تهیه شده که یک قسمت آن به طور کامل به یوزپلنگ ایرانی اختصاص یافته است.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از مستند سازان فرانسوی که برای تهیه یک مجموعه مستند به نام "انقراض" به ایران سفر کرده بودند بعد از بازدید از چند منطقه حفاظت شده و ثبت تصاویری از یوزپلنگ ایرانی و طعمه های آن، ایران را ترک کردند. علاوه بر یوزپلنگ ایرانی،‌ ببر سوماترا،‌ فیل آسیایی، ‌اورانگوتان و خرس قطبی نیز از دیگر قسمت های این مجموعه مستند است که کار فیلمبرداری و تدوین آن به پایان رسیده است.

‌مستند سازان فرانسوی برای ثبت تصاویر یوز و زیستگاههای آن، ‌نحوه شکار و زندگی و نیز طعمه های این جانور در خطر انقراض به پارک ملی کویر و پناهگاه حیات وحش میاندشت سفر کردند و در جریان این سفرهمچنین از نحوه فعالیت محیطبانان و آموزش جوامع محلی نیز فیلم تهیه کردند.
مستند یوزپلنگ ایران در سپتامبر سال جاری به مدت 50 دقیقه از شبکه 5 فرانسه به روی آنتن خواهد رفت.
یوزپلنگ ایرنی یکی از گونه های در معرض خطر جهان است که تنها 70 قلاده از آن در ایران باقی مانده و پارک ملی کویر نیز یکی از بهترین و دست نخورده ترین زیستگاههای این گونه کمیاب است که هم اکنون با خطر عملیات اکتشاف نفت و گاز در زون امن این منطقه ،‌تهدید می شود.

تاريخ انتشار : ۱۳۸۹/۰۱/۱۸

خطر انقراض روباه بلانفوردیا شاه روباه

دم زيبا سر روباه مي دهد بر باد
شاه روباه ايراني در خطر انقراض قرار گرفته است

هوشنگ ضيايي کارشناس حيات وحش با بيان اينکه هيچ‌گونه آماري از روباه‌هاي ايران وجود ندارد، گفت: شاه روباه‌هاي ايراني طبق تقسيمات سازمان محيط‌زيست در معرض خطر انقراض بوده و طبق تصميمات جهاني جزو آسيب‌پذير‌ها محسوب مي شوند.

هوشنگ ضيايي در گفت‌وگو با خبرگزاري محيط‌زيست ايران گفت: شکار غيرمجاز و مسموم شدن طعمه روباه‌ها، مهم‌ترين عامل کاهش جمعيت آنها محسوب مي‌شود.
اين استاد دانشگاه افزود: روباه‌ها ارزش‌هاي زيادي دارند، از جمله در ايجاد تعادل اکولوژيک بسيار موثر هستند و جمعيت موش‌ها و خرگوش‌ها را در مزرعه‌ها در حالت تعادل قرار مي‌دهند. به گفته او شکار جوندگان بوسيله روباه باعث مي‌شود که جمعيت خرگوش‌ها که پوست درختان را مي‌خورند و جمعيت موش‌ها را که به محصولات کشاورزي آسيب‌ مي‌رسانند، به حالت تعادل برسد.
ضيايي با ابراز تاسف گفت: دم روباره به عنوان وسيله اي تزئيني مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين در حالي است که طبق کنوانسيون تجارت گونه‌هاي نادر گياهي و جانوري، تجارت پوست شاه روباه ممنوع است.
اين کارشناس حيات وحش با بيان اينکه در ايران طرح حفاظتي براي هيچ‌گونه جانوري غير از يوزپلنگ وجود ندارد، افزود: در منطقه ناي‌بندان طبس دوربين‌هاي تله‌اي که به خاطر يوزپلنگ‌ها کار گذاشته شده از تعداد زيادي شاه‌روباه نيز عکس گرفته‌اند و اين نشانگر آن است که شاه‌روباه‌ها در اين مناطق وجود دارند.
ضيايي گفت: در ايران 500 هزار تفنگ با مجوز وجود دارد و به همين مقدار نيز تفنگ بدون مجوز هم موجود است اما متاسفانه فرهنگ شکار در بين شکارچيان وجود ندارد و روباه‌ها را بدون دليل مورد شکار قرار مي‌دهند. در واقع شکارچيان اين روباه‌ها را به عنوان هدف زنده مي‌بينند که نبايد از دستشان در بروند ضمن آنکه در منطقه ترکمن صحرا که روباره ترکمني وجود دارد نيز طي چند سال اخير خريد و فروش پوست روباه بسيار متداول شده که همين امر باعث شده است که تمامي اهالي اين منطقه به شکار روباه مشغول شوند.
شايان ذکر است که در ايران 4 نوع روباره وجود دارد؛ معمولي، روباه شني، روباه ترکمني و شاه‌روباه که روباه معمولي در اغلب نقاط ايران وجود دارد و به تعداد فراوان يافت مي‌شود.

شاه روباه كمی از روباه قرمز(معمولی)كوچكتر است . در صورت دو نوار سیاه وبسیار مشخص دارد كه از چشمها به طرف بینی امتداد یافته اند دمی بسیار بلند وپرمو كه رنگ موهای انتهای آن به سفیدی دم روباه معمولی نیست. گوشها بزرگ ودر قاعده بسیار پهن هستند. رنگ پشت گوشها قهوه ای مایل به خاكستری است. موهای بدن انبوهندرنگ موهای پشت خاكستری-نقره ای با سایه قهوه ای ، در ناحیه ستون مهره ها كاملا قهوه ای وروی دم سیاه.زیستگاهش استپ های كوهستانی و مناطق نیمه بیابانیست.در ایران در مناطق شرق خراسان،كرمان،فارس،رباط پشت بادام یزدو اصفهان مشاهده شده است.
و پراكنش جهانی آن بلوچستان پاكستان ، افغانستان ،تركمنستان.
عادات اين حيوان احتمالا شبیه سایر روباهها ست. این روباه بسیار بازیگوش وباهوش است. میتواند مدتها باسرعت 50 كیلومتر در ساعت بدود.شب فعال (nocturnal) است.وباآنكه تنها یك جفت انتخاب میكند(MONOGAMOUS)ولی تنها به شكار میرود.همه چیزخوار است. معمولا ازحشرات ومیوه ها تغذیه میكند.

منبع : خبرگزاري مستقل محيط زيست
25/6/1388

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

پریسا بانو درود بر شما

پیوند "مرکز اصلاح نژاد اسب ایرانی را در اینجا میگذارم شاید سودمند باشد" :

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بانو نيلوفر از لينكي كه گذاشتين سپاسگزارم Idea

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

10 گونه جانوری یزد در خطر انقراض قرار دارند

خسارت 80 میلیارد ریالی به مناطق حیات‌ وحش استان یزد وارد شد

کارشناس محیط زیست استان یزد از خطر انقراض 10 گونه حیات وحش استان یزد در اثر خشک‌سالی شامل 5گونه پستاندار و 5گونه پرنده خبر داد.

محمد اکبری، اظهار داشت: 5گونه در معرض خطر شامل یوزپلنگ آسیایی، گورخر ایرانی، گربه پالاس، گربه شنی و شاه روباه است.

وی همچنین گونه‌های در معرض خطر پرندگان را نیز شامل بحری، بالابان، هوبره، عقاب طلایی، شاهین و هوبره اعلام کرد و افزود: یزد یکی از معدود زیستگاه‌های این پرندگان به شمار می‌رود.
اکبری با اشاره به اینکه استان یزد به علت تنوع زیستگاهی، آب‌و هوایی و گستردگی مناطق مختلف، حیات‌ وحش از تنوع فراوانی برخورداراست بیان داشت: در استان یزد در مجموع 800 گونه گیاهی و بیش از 130 گونه پرنده، بیش از 50 گونه پستاندار و بیش از 40 گونه خزنده شناسایی شده است که این تنوع به نسبت شرایط اقلیمی موجود در استان یزد، شاخص و ارزشمند است.

کارشناس محیط زیست استان یزد خاطرنشان کرد: در استان یزد گونه‌‌هایی از جانوران و گیاهان یافت می‌‌شود که در سطح کشور و حتی دنیا کم‌‌نظیر است و به همین دلیل حفاظت از این گونه‌‌های کمیاب که متاسفانه بسیاری از آنها در معرض خطر نابودی قرار دارند، بسیار حائز اهمیت است.
کارشناس محیط زیست استان یزد گفت: امسال میزان خسارت خشک‌سالی به مناطق حیات‌ وحش استان یزد بیش از 80 میلیارد ریال برآورد شده است که برای جبران و پیشگیری از تبعات بیشتر این میزان خسارت به 20 میلیارد ریال اعتبار نیاز است.

وی افزود: روند خشک‌سالی طی چند سال‌ اخیر سبب شده تا بسیاری از گونه‌‌های گیاهی مناطق حیات‌ وحش استان یزد به طور کامل خشک شوند و این امر خطر انقراض برخی گونه‌‌های گیاهی را افزایش داده است.
اکبری خاطرنشان کرد: علاوه بر گونه‌‌های گیاهی، زندگی بسیاری از جانوران و وحوش ساکن در طبیعت استان یزد نیز در معرض خطر است زیرا خشک‌سالی در بلندمدت روند زادآوری آنها را کاهش می‌‌دهد.

وی عنوان کرد: خشکیدن بسیاری از چشمه‌‌ها و خشکیدن و کاهش شدید پوشش گیاهی به لحاظ تنوع و تراکم، منابع تغذیه ‌ای جانوران را به شدت کاهش داده است و این امر روند زادآوری آنها را کند کرده است.

اکبری تاکید کرد: در مجموع صدمات و خسارات وارد شده به زیستگاه‌های محیط زیست در سال جاری قابل توجه و تا حد زیادی جبران‌‌ناپذیر بوده است.
اکبری تاکید کرد: به جرات می‌‌توان گفت که استان یزد از نظر تنوع گونه‌های گیاهی و جانوری جزو استان‌های شاخص است و می‌‌تواند زمینه بسیار مناسبی را برای گردشگری اکوتوریست فراهم کند.

وی ادامه داد: استان یزد با دارا بودن بیش از هزار نوع گونه گیاهی و جانوری به لحاظ شرایط اقلیمی، منطقه‌‌ای مناسب برای گردشگری طبیعی به شمار می‌رود.
وی ادامه داد: غارهای متعدد، چشم‌‌اندازهای زیبا، چشمه‌های زیبا، تپه ماهورهای پیچیده، کوه‌های شگفت ‌انگیز همراه با تنوع حیات ‌وحش و پوشش گیاهی می‌تواند زمینه جذب گردشگران داخلی و خارجی را در این استان فراهم کند.
اکبری یادآور شد: در استان یزد 14 منطقه به وسعت دو میلیون و 700 هزار هکتار در مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست استان یزد قرار دارد.
وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر 20 درصد از خاک استان یزد تحت مدیریت حفاظت محیط زیست استان یزد است که میانگین کشوری آن هشت درصد است و استان یزد در این زمینه رتبه نخست کشور را دارد.

منبع : آفتاب نيوز
۲۵ خرداد ۱۳۸۹

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

لک‌لک سفید در خطر انقراض است

به گزارش فارس:
کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: لک‌‌لک سفید گونه‌ای ‌از پرنده تحت حفاظت و شکار ممنوع محیط زیست گیلان و زودانس تالاب‌های استان در خطر انقراض قرار دارد.
عباس عاشوری با اشاره به اینکه لک‌لک سفید یکی از پرندگان در خطر انقراض و حمایت شده محیط زیست گیلان است، افزود: این پرنده از تیره لک‌لک‌ها و از گونه لک‌لک سفید یا حاجی لک‌لک است.
وی ادامه داد: مردم منطقه آن را با نام محلی سیاه‌بال می‌شناسند و این پرنده اغلب در نزدیکی مناطق مسکونی و یا تالاب‌های استان دیده می‌شود.

عاشوری با اشاره به مشخصات این پرنده اظهار داشت: این پرنده 95 تا 105 سانتی‌متر طول دارد و نر و ماده آن شبیه به ‌هم و رنگ سیاه و سفید (نیمه بالایی بدن سفید و نیمه پایین سیاه) مشاهده می‌شوند.
کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: منقار و پاهای این پرنده قرمز و چشم‌های این گونه از پرنده سیاه است.

کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان اضافه کرد: در استان گیلان نیز به طور منظم هر ساله در علفزارها و تالاب پارک ملی بوجاق کیاشهر، استخرهای پرورش ماهی سفیدرود رشت و در طول رودخانه سفیدرود از سد سنگر تا رودبار بین یک تا 12 قطعه دیده می‌شود.
به گفته وی شهریور سال گذشته 22 قطعه از این پرنده در پناهگاه حیات وحش سلکه، شالیزارهای اطراف شهرستان ماسال، صومعه‌سرا و بخش کلاچای مشاهده شده است.

عاشوری افزود: این پرنده به صورت مهاجر عبوری در برخی از ماه‌ها از جمله اردیبهشت، شهریور، مهر، آبان، آذر و دی ماه در استان گیلان دیده شده است.
وی با اشاره به گونه لک‌لک سیاه اظهار داشت: لک‌لک سیاه از تیره لک‌لک‌هاست که 90 تا 100سانتی‌متر طول دارد و نر و ماده آن شبیه به هم، پر و بال، سر، گردن و سینه‌اش به رنگ سیاه براق، شکم سفید، منقار، پاها و دور چشمش قرمز است.
عاشوری گفت: پرنده نابالغ به رنگ سیاه، منقار و پاهای سبز رنگ دارد و در پرواز سفیدی زیرشکم به شکل مثلث که رأس آن به سمت دم است، دیده می‌شود.
وی افزود: لک‌لک سیاه در پرواز منقار و پاها را مانند لک لک سفید کشیده شده و در امتداد بدن و اندکی رو به پایین نگه می‌دارد.
به گفته عاشوری لک‌لک سیاه بر عکس لک لک سفید تک‌زی و دیر انس است و از ماهی و مواد گوشتی تغذیه می‌کند.
وی لک‌لک سیاه را از پرندگان شکار ممنوع ایران نامید و با اشاره به محل زندگی او در گیلان افزود: لک‌لک سیاه در دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و با تلاق‌هایی که اطراف آن جنگل است، دیده می‌شود.

عاشوری افزود: لک‌لک سیاه در استان گیلان پرنده کمیابی است و فقط در سال 1384 یک قطعه در علفزار پارک ملی بوجاق به هنگام تغذیه دیده شد.

وی درباره زمان مهاجرت این پرنده در استان خاطرنشان کرد: لک‌لک سیاه به صورت مهاجر عبوری تنها در اردیبهشت 1384 در استان دیده شد و ممکن است که این پرنده در ارتفاعات جنگلی هم‌مرز با استان اردبیل روی درختان جوجه‌آوری کند.

منبع : فارس نيوز
89/05/24

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

خرس سياه ايراني در آستانه انقراض

خرس سیاه ایران به علت فقدان مطالعات آماری و پایش زیستگاهها از سوی سازمانهای دولتی و متخصص و همین طور تهدید از سوی کشاورزان، شکارچیان، تصادفات و ... در مناطق جنوب و جنوب شرق کشور در حال نابودی است و سرنوشت یوز ایرانی برای این جانور وحشی در حال تکرار است.

به گزارش خبرنگار مهر، جمعیت خرسهای سیاه ایران در حالی رو به کاهش است که هنوز از طریق مراجع تخصصی و دولتی، هیچ گونه اظهار نظر و ارایه اطلاعاتی انجام نشده و سرشماری و مطالعه دقیق و یا نسبی در مورد زیستگاهها و جمعیت این گونه جانوری در ایران انجام نشده است.
با این حال فقدان آمار و اطلاعات از این گونه جانوری در سالهای اخیر، سازمانهای بین المللی را نیز وادار به واکنش کرده است، به نحوی که در سالهای 1999 و 2002 در مقابل نام ایران علامت سوال گذاشته شد تا مشخص شود که سازمانهای حمایتی محیط زیست کشور، هیچ توجهی به حیات جانوران وحشی ندارند.

یک کارشناس ارشد محیط زیست که این روزها در منطقه جیرفت کرمان مطالعه خرس های سیاه را در دست دارد، در این باره به خبرنگار مهر گفت: دربلوچستان پاکستان نزدیک به 300 قلاده از این خرس سیاه زندگی می کند در حالی که هنوز از سوی مسئولان در کشور ما مطالعه ای انجام نشده است.
مهدی سهیمی با انتقاد از برآورد نشدن آمار و آطلاعات این گونه جانوری و زیستگاه آن از سوی هیچ مرکزی در ایران افزود: فقدان اطلاعات علمی در این زمینه باعث شده جوامع محلی نیز با مشکل مواجه شوند و به علت نداشتن آگاهی حیات باقی مانده این خرس در حال انقراض را به خطر بیاندازند.
این کارشناس محیط زیست استفاده از رد پا و سرگین حیوان و دیگر شاخصه های برآورد تعداد خرسها را ابتدایی ترین راه سرشماری خرسها دانست و تاکید کرد: خرسها در خطر انقراض هستند و به خاطر اینکه بخشی از منطقه بلوچستان در تهدید اشرار قرار دارد مطالعه در این زمینه انجام نمی شود. اما در کرمان و هرمزگان که زیستگاههای دیگر این خرس در ایران هستند نیز مطالعه ای انجام نشده و تلاش ما در جیرفت کرمان اولین مطالعه در این حوزه است و همین مساله کار را دشوار کرده است.

سهیمی با اشاره به تلفات این خرس در کشور گفت: چون آماری در این زمینه وجود ندارد نمی توانیم حدس بزنیم چه تعداد خرس تاکنون از بین رفته یا زنده اند و این مسئله باعث می شود که نتوانیم امکانات و تسهیلات برای رعایت اصول ابتدایی حیات این گونه جانوری را فراهم کنیم. مثلا 30 سال است این حیوان به شکلهای مختلف شکار می شود و در صنعت دارویی کاربرد داشته است، به مزارع و باغها در جاههای مختلف هجوم برده و مورد حمله قرار گرفته و حتی در تصادفات رانندگی و دیگر حوادث از بین رفته ولی کسی صدایش در نیامده است.
این محقق حوزه حیات وحش، فعالیت خرس های سیاه در منطقه جیرفت استان کرمان را به علت بارش باران اردیبهشت امسال اعلام کرد و گفت: 10 دوربین عکسبرداری برای شکار صحنه های مختلف از زندگی و رفتارهای این حیوان در 6 غار منطقه کارگذاشته ایم که هر ماه یک بار تصاویر آنها چک خواهد شد و با این کار جمعیت و شیوه زیست و زیستگاه آنان را تخمین خواهیم زد.

دکتر اسماعیل کهرم با اشاره به آسیبهای وارده به بچه خرسها در منطقه سیستان و بلوچستان گفت: توله خرسها چون از درختهای خرما بالا می روند و گاهی مزارع را به هم می ریزند، مورد هجوم کشاورزان منطقه قرار می گیرند و حیاتشان به خطر می افتد ولی کوههای دست نخورده و بکری در این منطقه هست که مکان امنی برای خرسهای سیاه است.
این متخصص محیط زیست با انتقاد از ارایه آمارهای غیر استاندارد در مورد این گونه جانوری تاکید کرد: اینکه 50 قلاده خرس در منطقه مانده است یا نه آمار صحیحی نیست و اگر این امار صحیح است چرا منتشر نمی شود که علاقمندان و متخصصان از این مساله مطلع باشند، این آمارها منبع علمی ندارند و جامعه باید به سمت علمی شدن پیش برود.

* خرسهای بومی ایران دو گونه هستند که خرس قهوه ای و سیاه در منطقه زندگی می کنند. خرس سیاه بسیار منزوی و البته خیلی زیباست، وسط سینه اش علامت V با رنگ سفید نقش بسته که باعث شناسایی راحت این حیوان می شود و این گونه جانوری از منطقه جنوب شرق ایران بالاتر نمی آید و زیستگاهش در این منطقه و بلوچستان پاکستان است اما خرس قهوه ای در برخی مناطق شمال و کوههای زاگرس زندگی می کند.
بدن این خرس پوشیده از موهای بلند و سیاه است و بیشتر اوقات از گیاهان تغذیه می کند و در این بین علاقه زیادی به خرما دارد. همین موضوع باعث شده است که، هنگامی که بچه خرسها روی درختان نخل مشغول خوردن خرما هستند، توسط اهالی منطقه دستگیر و یا غالباً از زیستگاهشان دور شوند.
خرس سیاه دندانهایی با نیش بلند و مخروطی دارد که برای گرفتن طعمه از آنها استفاده می کند و دندان‌های آسیا دارای لبه تیز و برنده است که در خوردن گوشت به او کمک می کند، آخرین دندان پیش‌ کیسا در فک بالا و اولین دندان آسیا در فک پایین رشد بیشتری داشته و لبه‌های تیز و برنده دارد که لبه‌های گوشت ‌بر هستند و برای اینکه گوشت خواران بتوانند در دوران بارداری هم غذای خود را از طریق شکار به‌دست آورند، دوران بارداری‌شان کوتاه شده و نوزادان آنها با چشمان بسته به ‌دنیا می‌آیند و جمعت گوشت‌خوران همواره در مقایسه با جمعیت طعمه یا شکار پایین‌تر است.

‌خرس سیاه در تقسیمات Iucn جزو گونه‌های در معرض انقراض قرار گرفته است از نظر جثه نسبت به خرس قهوه‌ای کوچک‌تر است و اندازه آن به تناسب فصل سال و نوع تغذیه بین 6/1 - 30/1 سانتی‌متر و وزن آن نیز تا 200 کیلوگرم می‌رسد. اندازه دم حیوان 10 - 8 سانتی‌متر است، گوشها نسبتاً بزرگ و لوله‌ای شکل با انتهای گرد در دو پهلوی سر قرار دارد.
اندازه دستها و پاها کوتاه بوده که به 5 انگلشت با ناخن‌های تیز و قوس‌دار ختم می‌شود و حیوان را در بالا رفتن از درخت و صخره‌ها و کوه‌ها یاری می‌کند. رنگ عمومی بدن سیاه است و به‌جز در اطرف پوزه که روشن‌تر است، لکه‌ای سفید رنگ V شکلی روی سینه که به‌طرف شانه کشیده شده وجود دارد.
خرس‌ها کف رو هستند و می‌توانند مانند انسانها بر روی پاها بایستند و راه بروند که این حالت بیشتر در زمان خشم و تهاجم دیده می‌شود. چشمهای کوچک داشته و حسی بینایی و شنوایی حیوان خوب نبوده ولی حس بویایی آن بسیار حساس و قوی است. رژیم غذایی همه چیز خواری داشته به همین دلیل داندان‌ها پهن‌تر از سایر گوشت‌خواران است و به آسانی می‌توانند هسته میوه مانند خرما را خرد کنند.
خرس‌ها داری خواب زمستانه بوده و به این صورت که حیوان یک جای امن و مطمئن را برای خواب انتخاب کرده و متابولیسم بدن خود را به حداقل رسانده بطوریکه ضربان قلب را تا 50 درصد کاهش می‌دهد در این زمان حیوان از ذخیره چربی بدن که معمولا زیر پوست می‌باشد استفاه می‌کند. خرسهای سیاه حدودا 24 سال عمر می‌کنند و مردم منطقه بلوچستان خرس سیاه را بنام «مم» می‌شناسند.

‌خرس سیاه در سن 3 سالگی بالغ شده و آماده برای جفت‌گیری می‌شود و در اواسط تابستان جفتگیری می‌کند و دوران بارداری آنها حدود 8- 6 ماه به طول می‌انجامد و در اواخر زمستان یعنی پایان دوره خواب زمستانی، نوزادان کوچک با چشمان بسته به دنیا آمده و تا شروع فصل بهار از شیر مادر تغذیه می‌کنند و در فصل بهار به سرعت رشد کرده تا کمبود رشد فصل زمستان را جبران کند.

خرس‌ها معمولا دوقلو‌زایی داشته اما تا 4 قلو هم مشاهده شده است. خرسهای سیاه یک سال در میان تولید مثل می‌کنند مگر اینکه نوزادان آن سال تلف شوند تا حیوان در سال بعد اقدام به تولید مثل کند. Sad

به هر حال اميدواريم سرنوشت شيرهاي ایرانی در انتظار خرس هاي سیاه نباشد و مسئولين هر چه سريعتر براي جلوگيري از انقراض اين گونه از حيوانات اقدامات لازم را انجام بدهند .

منبع : انجمن حمايت از حيوانات
1388/02/05

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

انقراض فك درياي خزر

کاهش 90 درصدی تعداد فک ها در دریای خزر
معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرد: در 80 سال گذشته یک میلیون و 100 هزار فک دریایی در دریاچه خزر از بین رفته است.

سید محمد باقر نبوی در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی برنا در این خصوص اظهار داشت:فک دریایی یکی از پستانداران کمیاب آبزی دنیاست که فقط در دریای خزر و رودخانه‌های منتهی به آن زندگی می‌کند. این گونه تنها پستاندار دریای خزر محسوب می‌شود و به دلیل صید بی‌رویه و به‌هم خوردن شرایط زیستی دچار کاهش شدید جمعیت شده است.

وی افزود: در دهه 1330 میلادی تعداد فک دریایی در خزر یک میلیون و 200 هزار بوده است. طبق آمار 2010 میلادی تعداد این گونه دریایی به 100 هزار فک رسیده است.

معاون محیط زیست دریایی افزود: تعداد فک های دریایی موجود در آب های خزر یک دهم در مقایسه با 80 سال گذشته است.

نبوی با بیان دلایل انقراض فک های دریایی خاطر نشان کرد:عامل اصلی انقراض این گونه های دریایی فعالیت های انسان در حوزه صنعت، کشاورزی و فاضلاب های شهری و روستایی و انتقال آن به دریاها است. این گونه دریایی در لیست سرخ (IUCN) ، گونه های در حال انقراض قرار دارد .

منبع : خبرگزاري برنا
۲۰ مرداد ۱۳۸۹

خطر انقراض سياه گوش ايران

تنها نمونه سياه گوش موجود در اسارت به عنوان گونه ای کمياب و در خطر انقراض و بدون هر گونه آمار و شناسنامه علمی معتبر در ايران و تنها نمونه در دسترس و مناسب مطالعه، به مثابه گنجينه يا ذخيره ژنتيکی باارزش، در شرايطی غير استاندارد در بوستان ملی پرديسان تهران رها شده و مورد بيمهری مسئولان و کارشناسان حيات وحش قرار گرفته است؛ و در صورتی که بيتوجهی به حفظ و مطالعه اين گونه ادامه يابد، آينده ای نامعلوم و در پی آن نابودی در انتظار اين گونه خواهد بود .
سياه گوش يا «لينکس» - با نام علمي « Eurasian lynx » - از راسته گوشتخواران و در زمره 4 گربه سان کوچک ايراني است و دست و پايي بلند و دمي بسيار کوتاه با توک پهن و سياه رنگ و دسته ای مو به طول 4 سانتيمتر روي گوشها دارد که به سبب داشتن جثه اي بزرگ و خالهاي روي بدنش معمولا با پلنگ اشتباه گرفته می شود . غذای مورد علاقه آن معمولا بچه هاي گراز، شوکا، مرال، پستانداران کوچک، است. اين گونه به صورت انفرادی زندگی مي کند؛ و به سبب روزگرد بودن، بر خلاف ديگر گربه سانان شبگرد، بيشتر در معرض تهديد و خطر قرار دارد. پراکندگی آن در ايران در مناطقي از آذربايجان شرقی و غربي شروع می شود و تا نواحی زنجان و قزوين و جنوب گرگان ادامه می يابد. حضور سياه گوش در اين مناطق بر اساس مشاهدات تصادفی محيط بانان يا گزارشهای ثبت شده است؛ و تا به حال، کارشناسان (چه خارجی و چه ايرانی) مطالعات علمی و دقيقی روی اين گوشتخوار ايرانی انجام نداده اند. کارشناسان حيات وحش و مدير طرح بين المللی يوز ايرانی، درباره اطلاعات موجود در زمينه سياه گوش، می گويد: اين اطلاعات به صورت پراکنده و از راه گزارشهای مشکوک مردمی به دست آمده است و هيچ کار کارشناسی و علمی درباره مطالعات رفتاري و ژنتيکی و پراکندگی اين حيوان (که با گونه های مشابه خود در امريکای شمالی و اروپا متفاوت است) صورت نپذيرفته است و تنها به بررسي های مختصر روی پوست تاکسيدرمی شده اين گونه در يک يا 2 گنجینه (موزه) اکتفا شده است. انجام نشدن مطالعات تحقيقی و طرحهای پژوهشی درباره اين گونه در حالی ادامه مي يابد که زيستگاه اين حيوان - به سبب مديريت ناصحيح حفاظتی و پيشروی مناطق مسکونی و کشاورزی - در حال تخريب است؛ و طعمه های مناسب تغذيه آن نيز، به واسطه اين تخريبها و شکارهای بيرويه، کاهش يافته است؛
به طوری که پس از گذشت زمانی نه چندان دور، نام اين گونه نيز همانند ببر و شير ايرانی در فهرست حيوانات منقرض شده قرار خواهد گرفت، بدون اينکه حتی مطالعه ای روی آن صورت گرفته باشد ! Shocked

منبع :

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

پریسا جان درود

یکبار شده یه خبر امیدوارکننده بدی افسرگی گرفتیم بابا ! Very Happy

سپاس از شما نيلوفر جان
راستش در بين حيوانات بيچاره ي در حال انقراض و نابودي چيز خوشايندي پيدا نميشه.
ولي خوب من به خاطر خوشحالي شما و طرفداران محيط زيست نوشتاري در مورد حيوان از خطر انقراض نجات يافته ميذارم . Very Happy

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@2

نسل پلنگ‌های ایرانی در منطقه حفاظت شده کیامکی ارسباران ‌از خطر نابودی نجات یافته است. Smile

مطالعات انجام شده توسط اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی نشان می‌دهد نسل پلنگ‌های ایرانی در منطقه حفاظت شده کیامکی ارسباران ‌از خطر نابودی نجات یافته است. به گزارش مهر در وانفسای تخریب محیط زیست و اخباری که از نابودی انوع گونه‌های گیاهی و جانوری در گوشه و کنار ایران و البته جهان به گوش می‌رسد، خبر احیای نسل پلنگ ایرانی جالب، قابل توجه و امیدوار کننده است.

مهندس محمدرضا مسعود ضمن انتقاد از رویکرد فضای رسانه‌ای کشور نسبت به محیط زیست می‌گوید: برخی از رسانه‌های کشور تنها اخبار مربوط به انقراض و نابودی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را با آب و تاب منعکس می‌کنند اما توجهی به احیای برخی دیگر از گونه‌های مهم ندارند. وی گفت: برخی از مطبوعات دوست دارند فقط برای محیط زیست مرثیه سرائی کرده و مردم را بگریانند اما از انعکاس اخبار امیدوارکننده گریزانند! توسعه به بهای نابودی حیات وحش توسعه جوامع بشری طی قرون متمادی به ویژه سالیان اخیر همواره به قیمت نابودی محیط‌زیست و حیات وحش بوده و در این میان چه گونه‌هایی که برای همیشه تاریخ از صحنه گیتی محو شده‌اند.

در این میان، ‌فلات ایران نیز به دلایل مختلف از خطر نابودی محیط زیست در امان نبوده و برخی از گونه‌های گیاهی و جانوری آن در معرض انقراض قرار گرفتند.

در پی عدم توجه به شرایط زیستی پلنگ ایرانی، نسل سلطان فلات ایران طی سال‌های اخیر در معرض خطر قرار گرفته بود.
در این میان، پلنگ ایرانی به عنوان یکی از زیباترین گربه‌سانان جهان با خصوصیات منحصر به فرد خود یکی از گونه‌های جانوری در معرض تهدید به شمار می‌آمد به طوریکه کارشناسان حیات وحش بارها نابودی این گونه جانوری را فریاد می‌زدند.
بر اساس نظر کارشناسان حیات‌وحش، پلنگ به عنوان بزرگترین گربه‌سان و درنده فلات ایران طی سالیان متمادی عامل تعادل حیات وحش در ایران بوده و نابودی آن فاجعه‌ای بزرگ برای آینده محیط زیست کشور می‌بود.

آذربایجان شرقی و احیای نسل پلنگ ایران
با این اوصاف طی سالهای اخیر نسل پلنگ ایران در منطقه شمالغرب کشور به ویژه استان آذربایجان شرقی به صورت غیرقابل باوری احیا شده و حتی جمعیت آن رو به افزایش نهاده است.
محمدرضا مسعود، کارشناس مسئول دفتر حیات وحش و آبزیان اداره کل حفاظت محیط‌زیست آذربایجان شرقی گفت: طی دهه گذشته عوامل مختلفی باعث شد که جمعیت پلنگ در مناطق مختلف آذربایجان شرقی به طور چشمگیری افزایش یافته و این گونه از خطر تهدید خارج شود.
این کارشناس حیات وحش یادآور شد: تا قبل از این حوادث، پلنگ تنها در مناطق حفاظت شده ارسباران و کیامکی گزارش می شد اما امروزه تقریبا در تمام نقاط استان آذربایجان شرقی رد پا و آثار به جای مانده از این حیوان دیده می‌شود.

وی با بیان اینکه پلنگ از حضور در مناطقی بدون عوارض طبیعی پرهیز می‌کند، گفت: کوهستانی بودن منطقه و غیر قابل دسترس بودن برخی از نقاط آذربایجان شرقی یکی دیگر از دلایل افزایش جمعیت این گونه جانوری در استان است.
این کارشناس با تاکید بر اینکه وضعیت زیستی پلنگ ایرانی از سوی کارشناسان اداره کل محیط زیست آذربایجان شرقی رصد می‌شود افزود: بطور کلی تعداد پلنگ‌های موجود در آذربایجان شرقی حدود 50 قلاده تخمین زده می‌شود.

در همین حال، میرمحسن حسینی قمی، معاون محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی نیز گفت: استان آذربایجان شرقی بر اساس بررسی کارشناسان حیات وحش مکان بسیار مناسبی برای زیست این پلنگ به شمار می‌آید.
وی با اشاره به وجود مناطق حفاظت شده در آذربایجان شرقی گفت: مناطق حفاظت شده ارسباران و پناهگاه حیات وحش کیامکی یکی از بهترین مناطق زیست پلنگ ایرانی است بطوریکه هم اکنون به حدود 10 قلاده پلنگ تنها در منطقه کیامکی زندگی می‌کنند.
دکتر حسینی قمی با بیان اینکه شاید این تعداد پلنگ برای عامه مردم رقم ناچیزی به حساب آید خاطرنشان کرد: باتوجه به اینکه قلمرو هر پلنگ حداقل 5 هزار هکتار است در وسعت 96هزار هکتاری منطقه کیامکی، وجود این تعداد پلنگ کاملا طبیعی بوده و امکان حیات برای تعداد بیشتری از این گونه عملا غیرممکن است.

پلنگ، گربه‌سان قلمروطلب
محمدرضا مسعود کارشناس حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی گفت: یکی از جالب ترین ویژگیهای این جانور، ‌قلمرو طلبی آن است به طوریکه در قلمرو هر نرپلنگ، جنس همسان دیگری نمی‌تواند وارد شود.
وی قلمرو پلنگ‌ها در نقاط مختلف جهان را متفاوت عنوان کرده و افزود: وسعت قلمرو زندگی نرپلنگ‌ها در آفریقا500 هکتار بوده اما قلمرو پلنگ‌های آسیای جنوب شرقی تا 30 هزار هکتار نیز می‌رسد.
وی ضمن برشمردن دلایل این رویداد جالب توجه خاطرنشان کرد: پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، الگوی کشت در کشورهای همجوار شمال غرب ایران تغییر یافت.
وی تصریح کرد: این امر موجب افزایش حیواناتی همچون گراز شد که به عنوان یکی از غذاهای اصلی پلنگ محسوب می‌شود.

وی همچنین یادآور شد: مناقشه قره‌باغ و ناامنی در این منطقه نیز باعث شد حیوانات مختلف از کشورهای آذربایجان و ارمنستان با عبور از رود ارس به مرزهای ایران سرازیر شوند.
وی با نتیجه‌گیری این عوامل گفت: بدین ترتیب فراوانی غذا و مهیا بودن شرایط امن زیست‌محیطی برای حیوانات وحشی در این سوی مرزهای ایران موجب افزایش جمعیت پلنگ‌های ایرانی در آذربایجان شرقی شده است.
مسعود با اشاره به محدودیت وسعت استان آذربایجان شرقی گفت: بر اساس مطالعات انجام شده، قلمر هر نرپلنگ در آذربایجان شرقی از 5 هزار هکتار در مناطق حفاظت شده تا 10 هزار هکتار در مناطق آزاد متغیر است که این وسعت برای یک گربه سان قلمرو وسیعی به شمار می‌آید.

پلنگ، درنده‌ای نجیب و قانع!
یکی از زیباترین ویژگی‌های این درنده زیبا، ‌نحوه شکار و یافتن غذای خود و اعضای خانواده است. حسینی قمی معاون محیط طبیعی اداره کل محیط زیست آذربایجان شرقی اظهار داشت: پلنگ‌ها شبانه شکار کرده و در طول هفته یک شکار بزرگ و یک شکار کوچک دارد.
به گفته وی، این حیوان برخلاف برخی از درندگان هرگز بیش از نیاز خود شکار نکرده و به دیگر حیوانات یک گله آسیب نمی‌زند. قمی همچنین با بیان اینکه پلنگ غذاهای خوشمزه را ترجیح می دهد، گفت: قوچ و میش بیشترین غذاهای پلنگ را تشکیل می‌دهد گرچه در مقاطعی شاید گراز هم نصیب این صیاد ماهر گردد.

تفاوت پلنگ ایران با دیگر گونه‌های دنیا

محمدرضا مسعود کارشناس مسئول دفتر حیات وحش اداره کل محیط زیست آذربایجان شرقی با بیان اینکه پلنگها در سراسر جهان از گونه های مختلفی تشکیل شده اند، گفت: پلنگ های موجود در ایران زیرگونه نسلی به نام Pantera Pardus Saxicolon است که با رنگ پوست مایل به خاکستری خود از زیباترین و بزرگرتیرن نسل پلنگ‌ها محسوب می‌شوند.
وی جثه پلنگ ایرانی را درشت و قویتر از گونه‌های مشابه عنوان کرده و افزود: بزرگترین پلنگ‌های افریقایی حداکثر 45 کیلو هستند اما پلنگ‌های ایران حتی بیش از یکصد کیلوگرم نیز وزن دارند که این مقدار معادل وزن یک شیر ماده است.
مسعود در ادامه خاطرنشان کرد: این گربه‌سان باشکوه دارای قابلیت‌های بسیاری در استتار، تنوع زیستگاه و تنوع غذایی است، به همین دلیل نیز این حیوان در مقایسه با گونه‌های دیگر گربه‌سان همچون شیر و ببر از توانایی بیشتری در تطابق با محیط اطراف برخوردار است.

مسعود با اشاره به اینکه پلنگ در سراسر سرزمین ایران به جز استان همدان گزارش شده است تاکید کرد: به نظر می‌رسد استان همدان نیز به بررسی بیشتر نیاز دارد.
وی در ادامه با اشاره به اینکه افزایش جمعیت این درنده خطر چندانی برای مردم ندارد یادآور شد: این گربه سان مگر در شرایط بسیار نادر به انسان حمله نمی‌کند به طوری که طی 30 سال گذشته گزارشی از حمله پلنگ به انسان در این منطقه گزارش نشده است.
این کارشناس حیات وحش اداره کل محیط زیست آذربایجان شرقی در ادامه خاطرنشان کرد: از سوی دیگر فراوانی غذا در منطقه نیز موجب شده زیانکاری هایی چون حمله به دام‌های اهلی روستاییان از سوی پلنگ‌ها در آذربایجان شرقی تقریبا صفر باشد.

در تاریخ آذربایجان ‌حیواناتی چون گرگ، عقاب، خرس، مارال و ... همواره از جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ عامه مردم برخوردار بودند اما در مورد پلنگ این موضوع مصداق پیدا نمی‌کند.

با این شرایط و به دنبال افزایش تعداد پلنگ‌ها در شمال غرب کشور به نظر می‌رسد، این زیبای درنده به عنوان یکی از حیوانات بومی منطقه، رفته رفته در تمثیل‌ها و ادبیات فولکولور مردم آذربایجان جایی برای خود باز کند.

منبع :http://www.felidfan.com/index.php?option=com_content&view=article&catid=34:general&id=57:iranian-panter&Itemid=56
6 خرداد 1388