شير يا الاغ ؟

با درود بر ياران گرامی
اينبار ميخواهم به يک پرسش ويژه بپردازم .
پرسشی که پاسخش برأی نجات ايرانيان از اين نکبتی که به آن گرفتار آمده اند ميتواند بسيار کارساز باشد .
اينکه چرا برخی از ايرانيان همواره برای جانبازی آماده اند اما به پيشبرد کارها با انديشه چندان گرايشی ندارند ؟
به ديگر سخن آنان آماده اند از جان مايه بگذارند اما از انديشه نه .
از ديد من بسياری از ايرانيان پس از تازش عربها و مغولها از خويش بيگانه شده اند .
بيگانگان به آنها باورانده اند که بايد تنها با زور بازوی خود سدهای پيشرفت را در هم بشکنند و انديشه کردن در کارها را بايد به ديگران واگذار کنند .
آری ايرانيان تواناييهای شگرف خود را فراموش کرده اند .
داستان اين ايرانيان بيچاره داستان آن شيری است که خود را الاغ ميپنداشت و اين باور آنچنان در او پرورانده شده بود که ديگر اميدی به نجاتش نبود .
دشمنان رنگارنگ شير هم از اين رويداد شوم بسيار خرسند .
براستی راه چاره چيست ،چگونه ميتوان اين شيران بخت برگشته را از توانايی های شگرفشان
آگاه کرد .
پاسخ ساده و بسيار روشن است .
بازگشت به خويشتن .
ايرانيان بايد بر پايه گفتار ،کردار و پندار نيک آنهم زير پرچم راستی از تاريکی و نادانی بسوی روشنايی و آگاهی با گامهايی بلند و استوار پيش بروند تا رستگار شوند .
رستگاری از باورهای ماليخوليايی
رستگاری از نادانی تاريخی
رستگاری از ساده لوحی و ساده انگاری
و به زبان ديگر رستگاری از چنگ اهريمن دروغ

عضويت در سايت

درود هومن گرامی

به نظرم در هر کاری باید توانایی شناسایی خوب از بد را داشته باشیم
کمی جلوتر از نوک بینی خویش را ببینیم
پیش از هر چیز به راستی و درستی بیندیشیم
کل را فدای جز نکنیم
....

سپاس

نکته ارزشمند برأی کاميابی هر چه بيشتر سردمداران خيزشهای ميهنپرست ايرانی پيشگيری از آلودگيهای ناخواسته ميباشد .
پيامد اين آلودگيها ,به بيراهه کشيده شدن جنبش و شکست ناگزير ميباشد .
راه چاره در اين زمانهای دشوار سود جستن از درمانگر کاردان است .
مرد دانا به جهان داشتن ارزانی نيست