اهمال گذشتگان در کمبودهای زبان

اثر اهمال گذشتگان در کمبودهای کنونی زبان فارسی به نقل از دو استاد صاحب نظر در زبان و ادب فارسی؛

استاد جلال الدین همایی در سخنرانی در فرهنگستان ایران با عنوان دستور زبان فارسی ایراد نمود،چنین گفت:
وقتی که تمام دوره ها را از ظهور اسلام تا حال حاظر از مد نظر بگذرانیم می بینیم که دانشمندان ما از قدیم تاکنون متاسفانه بیشتر سعی و کوشش خود را در زبانهای یگانه صرف کرده،سهل است که پاره ای از کوته اندیشگان اصلا زبان فارسی را خوار و بی مقدار شمرده اند.دانشمندان حاضر بیشتر در زبانهای اروپایی کار می کنند.
علمای قدیم تمام همّ خود را درتدوین و تکمیل زبان و ادبیات عرب مبذول داشتند و به زبان فارسی چندان اعتنا نکردند.
در صورتی که اگر عشر آن همه زحمت زحمت و رنج را برای قواعد فارسی متحمل شده بودند،صرف و نحو و معانی و بیان و لغت فارسی نیز به حد کمال می رسید...بعضی می گویند فارسی زبان علمی نیست.چرا نیست؟برای اینکه بدان توجه نداشته و در این زمینه کار نکرده و تحمل رنج و زحمت را برخود هموار نساخته و در واقع نخواسته ایم که آن را زبان علمی سازیم.فرق است میان نخواستن و نشدن.در این باره سخن بسیار است.
استاد احمد بهمنیار در سخنرانی در فرهنگستان ایران در موضوع املای فارسی ایراد نمود،چنین گفت:
دانشمندان ما تا حدود یک قرن پیش علوم ادبیه را منحصر به علوم لفظی عربی می دانستند و فارسی دانی در نظرشان فضیلتی محسوب نمی شد،و بدین سبب تمام همّت و سعی خود را در تدوین و تکمیل و تعلیم و تعلّم قواعد زبان عربی مصروف داشته و آن زبان را در صرف و نحو و قواعد اشتقاق و معانی و بیان و بدیع و عروض و قافیه و رسم الخط و املا و تجوید و دیگر علوم لفظی بی نیازترین زبانها ساخته اند.
در صرف و نحو عربی هزارها کتاب و رساله،مبسوط و مختصر و متوسط به ترتیبات و اشکال مختلف تالیف کرده و در استقصای قواعد و تعریف مصطلحات و شرح و بسط مطالب این فن دقتها و موشکافیهای عجییب نموده اند،و اگر صد یک این زحمات را برای زبان فارسی کشیده بودند فارسی هم از جهت صرف و نحو و دیگر علوم لفظی و ادبی زبانی ثروتمند بود.لیکن فارسی رامتاسفانه درخور این که چنین رنجی برایش تحمل شود نمی دانستند،واگر شعر و شاعری در ایران اهمیت خاصی پیدا نکرده بود،این چند رساله و کتاب هم که در بدیع و عروض و قافیه فارسی در دست داریم به وجود نمی آمد.
لغتنامه دهخدا،مقدمه،ص 116و156،به نقل از مجله فرهنگستان

جناب برسم

درود بر شما

تنها یک راه برای نجات و دستگیری از زبان پارسی مانده و آن پژوهش بر روی گویش ها می باشد که یکی از با ارزشترین گنجینه های معنوی می باشد . من خودم که بر روی گویش شهر خودم پژوهش کردم دریافتم که این کار شدنی است .بنا به فرمایش شما ما چون آدمهای سست نهادی هستیم نمی خواهیم کاری انجام دهیم. این همه زبان شناس بی کار در این مملکت است و 92 درصد واژگان ما تازی است؟!!!!

يك خبر نگار ايراني از حسنين هيگل روزنامه نگار و روشنفكر مصري سئوال مي كند . كه چرا و به چه دليل زبان مردم مصر عربي شد .

و او در يك كلام پاسخ مي دهد . به خاطر آنكه ما فردوسي نداشتيم . اين پاسخ از اين جهت درخور تامل است كه اگر ايرانيان فردوسي را نمي داشتند آيا زبان عربي جايگزين فارسي شده بود ؟ نمي دانم . شايد .

زمانی که ایرانمان را شناختیم و خود را قسمی جدانشدنی از این آب و خاک دانستیم و تمام تلاشمان را در بازگرداندن جایگاه قدرتی خود در جهان انجام دادیم آنگاه به ایران،زبانمان،و خود می بالیم،به امید آن روز