دو بند آغازین گاتها

{ترجمان: امید عطایی فرد}

برای پژوهندگان و مترجمان آینده گاتها دریغم آمد که ترجمان دو بند و گزارش آنها را نهفته بگزارم. برای آگاهی بیشتر از روش کار و دیدگاه هایم بنگرید به نوشتاری دیگر در همین تالار: گاتها در تیرگیها. و نیز کتاب پیامبر آریایی.

هات28/بند1
1. اهیا (های) یاسا (یازیدن) نِمَنگها (نماز) اوستان (ایستان) زَستو (دست) رَفِزرَهیا (یاری). 2. مَئین یِئوش (مینوی) مزدا () پَئو اورویم (پیشاپیش) سپِنتَهیا (سپند) اشا () ویسپِنگ (سراسر) شیَ اُثََنا (شیوه). 3. وَنگهِئوش (خوب) خ‌رَتوم (خرد) مَنَنگهو (اندیشه) یا (باشد) خشنِویشا (خشنودی) گِئوش چا(گیتی) اوروانِم (روان).
1. ایا می یازم نمازی با دستان ِ ایستان و خواهان یاری
2. سپندمینوی مزدا، سرآغاز شیوه ی فراگیر اشا است.
3. مینوی خرد، زندگی خوب می بخشد و خشنودکننده ی روان گیتی (جان جهان) است.
یادداشت 1> رَفِزرَهیا : در عربی که واژگان زیادی را از زبان اوستایی به وام گرفته، «رَفد» یعنی عطا و یاری.
یادداشت 2> سپنتهیا (سپنت اهیا؟) که صفت اهورامزداست، هات 26، بند2 را به یاد می آورد که فروهر اهورامزدا را سپندترین و خردمندانه ترین و بهترین دانسته است. در بن دهش (بخش یازدهم) آمده اردیبهشت (اشا وهیشتا) نخستین امشاسپندی بود که اورمزد را به خدایی شناخت و در بن مینوان (امشاسپندان) جای گرفت. بند 9 از یسنای 19 که در پیوند با این سرودهاست از سوی دوستخواه چنین نگاشته شده است: از میان آن دو مینوی نخستین، سپندمینو سراسر آفرینش اشا را که بوده است و هست و خواهد بود، با گفتار « شیَ اُث نَنم اَنگهِئوش مزدایی» برای من برخواند.
یادداشت 3> وَنگهِئوش (به معنی: زندگی خوب) در یسنا (هات 19، بند 13) آمده است.

هات 28/بند2
1. یَ (من) وائو (تو را) مزدااهورا () پئیری (فرا) جَسائی (جویم) وهو مننگها (وهومن، بهمن) 2. مَئی بیو (به من) داووئی (دهی) اهوائو (هستی) استوَتَس چا(استخوان دار) هیت چا (و نیز) مَنَنگهو (مینو، اندیشه) 3. آیَپتا (آیَفت، بهره) اشات () هچا (که) یائیش (به آنها) رَپِنتو (گروندگان، روندگان؟) دَئیدیت (دادن) خواترَ (روشنی، خود؟).
1. من تو را مزدااهورا فرا میجویم با وهومن
2. مرا بده هم هستی مادی و هم مینوی
3. آیفت اشا به آن رهروان، دهش روشناییست.
یادداشت > * مزداپرستان پیش از مرگ از گناهان خویش توبه کرده و از خداوند میخواستند تا روانشان در روشنان اهورایی جای گیرد. برای نمونه در نامه خسروپرویز به قیصرآمده که از یزدان میخواهد:که یکسر ببخشد گناه مرا/درخشان کند تیره گاه مرا
**رپنتو اگر از ریشه رپیهوین (ایزد نیمروز) باشد آنگاه درخور نگرشست که به گفته زادسپرم: نام رپیهوین از رامش است. بنابراین ترجمه این بند میشود: بهره ی اشا برای همگان، دادن آرامش و روشنایی است

عضويت در سايت

دوستان
درباره بازگردان اين دو بند و گزارشش و تفاوتهايش با ديگر ترجمه ها ديدگاه خود را بنويسيد.
اينجا سراغاز كار بزرگ ما براي ترجمان گاتها خواهد بود
سپاس

درود
با پروانه از استاد عطایی فرد گرامی من دو بند آغازین گاتها را از "نسک گاثاها به گزارش استاد پورداود ، زیر نظر دکتر بهرام فره وشی ، به چاپ 1354" در زیر می آورم. شاید که برخی از دوستان به چنین نسکی دسترسی نداشته باشند و این برگردان و هم چنین برافزوده های استاد پورداود به کارشان آید.

اهونودگات یسنا هات 28

1
خواستارم در نماز با دستهای بلند شده ، نخست ،
ای مزدا رامش از برای همه ی آفرینش سپندمینو ،
ای اردیبهشت (و) اینکه خرد بهمن را خوشنود توانم ساخت و گوشورون را.

پانویس
در نخستین بند پیغمبر از برای رامش و خوشی سراسر آفریدگان نیک که از پرتو سپند مینو (روان پاک خداوندگار) پیکر هستی یافته اند دست بنماز و نیایش برداشته خواستار است که از آیین راستین (آشا) خرد امشاسپند پهمن و فرشته ی نگهبان جانداران سودمند گوشورون را از خود خوشنود گرداند.

2
من که بشما روی میآورم ، ای مزدا اهورا ، با منش نیک ،
بمن ارزانی دارید آن آبادی دو جهان خاکی
و مینوی را بدستیاری اردیبهشت که بیاران گشایش دهد

پانویس
در دومین بند آرزو شده که یاران و پیروان دین بهی بمیانجی آیین راستین از آبادی و بخشایش ایزدی در هر دو گیتی برخوردار گردند چه در این سرای سپنج و چه در جهان جاودانی آینده.

عضويت در سايت

آیا خرد بهمن ترجمه درستی است؟ کلمه آبادی از کجا برداشته شده؟

درود بر امید عطایی فرد و داریوش شریفی

آنچه در زیر می آورم بازگردانی از ابراهیم پورداود است از رویه 111کتاب " اوستا" با عنوان فرعی "کهنترین کتاب آسمانی در زمان ایران باستان" که ناشر آن دنیا کتاب میباشد و در سال 1384 به چاپ رسیده است. این کتاب را با شماره «7398-82م» میتوانید در کتاب خانه ی ملی بیابید.

یسنا 28 بند 1
از پی ستایش خلقت خرد مقدس مزدا، دستها را برای یاری خواستن بلند نموده پیش از همه چیز خواستارم از اشا که وهومن و روان آفرینش را از خود خوشنود بسازم (این قطعه دو بار تکرار میشود.)

یسنا 28 بند 2
منم آن کسی که برای خدمت شما خواهم ایستاد ای مزدا اهورا و ای وهومن بواسطه راستی شکوه هر دو جهان به من ارزانی دارید از آن شکوه مادی و معنوی که دینداران را خرمی و شادمانی بخشد

این بازگردان ابراهیم پورد داود در کتاب یاد شده،بود همچنین دکتر رحیم چاوش اکبری(معروف به یسنای تبریزی) در کتاب "حماسه ی اهورایی گاهان" و در رویه 23 آن، گزارش پورداود را از این هات آورده که همان پانویس هایی است که شریفی گرامی در نوشتار بالایی به آنها اشاره کرده است.

در ادامه گفتار به بررسی بازگردان عطایی فرزانه به ریخت واژه به واژه و نه ترجمه کلی آن،میپردازم
بند نخست:

1) "زستو " در بازگردانی پورداود، "دستها" ترجمه شده اما امید عطایی آن را "دست" بازگردانی کرده است.دست در زبان اوستایی zasta خوانده ميشود و نه "زستو" (بنگرید به مقاله ی

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

از من،بخش تفاوتهای زبانهای اوستایی و پارسی باستان)

2)پورداود نوشته است:«دستها را برای یاری خواستنبلند نموده اما در بازگردانی شما،کمی نارسایی وجود دارد.
گمان میکنم منظورتان دست یازیدن بوده چرا که یاسا را به یازیدن بازگردانیده اید، حال آنکه پورداود در آغاز یازگردانی اش ، واژه ی ستایش را آورده،گویا "یاسا" را از ریشه ی یسنا و یشت و به چم ستایش گرفته است.نگرش شما در این باره چیست؟

3)ایشان واژه ی " پَئو اورویم"را "پیش از هر چیز" برگردانیده اند و شما پیشاپیش؟
با توجه به ریخت واژه " اورویم" و کاربرد تنها یکبار " پَئو"،به دید من" پیش از هر چیز" درست تر می نماید.

4) "گِئوش چا اوروانِم" را پورداود روان آفرینش نامیده اما بازگردان شما(روان گیتی) به نگرش من دقیقتر است چرا که گیتی و گئو از یک ریشه هستند شاید بشود آن را "روان زمین" هم برگردانید چرا که این واژه به زبان یونانی نیز راه یافته و به ریخته geo به چم زمین در آمده و از انجا به دیگر زبانهای اروپایی هم در آمده است.دیدگاه شما در این باره چیست؟

بند دوم:

1)" پئیری جَسائی" را به "فرا جویم" برگرداننده اید.با توجه به معیار های فارسی کنونی، کاربرد "جستجو خواهم کرد" به دید من، گویا تر خواهد بود.

2)"وهو مننگها" در منبع من، این عبارت با حرف ندای "ای" برگداندیده شده است اما شما آن را با حرف "با" (به وسیله ی ؟) برگردانیده اید

3)"اهوائو " را پورداود "هردو جهان" برگدانیده است شاید بخش دوم این واژه نشانه ی مثنی باشد. شما آن را "هستی" برگردانیده اید به دید من "دو هستی" یا "هر دو هستی" برگردان بهتری باشد

درود و سپاس شما را ای پژوهنده ی راه راستی
سپاس
یزدان صفایی

عضويت در سايت

با درود
با بررسي يسن/ يزش ميبينيم واكهاي س / ز به يكديگردگرديس ميشوند.
ياسا را بسنجيد با ياز: امتداد دو دست به حالت باز و افقي
يازان: بلند و كشيده ( فرهنگ عميد )
روان زمين را با سپندارمذ نشان ميدهند
روان گيتي همان روح كيهاني و اتماي سنسكريت است
با سپاس از راهنمايي شما و ديگر دوستان

عضويت در سايت

با درود
با بررسي يسن/ يزش ميبينيم واكهاي س / ز به يكديگردگرديس ميشوند.
ياسا را بسنجيد با ياز: امتداد دو دست به حالت باز و افقي
يازان: بلند و كشيده ( فرهنگ عميد )
روان زمين را با سپندارمذ نشان ميدهند
روان گيتي همان روح كيهاني و اتماي سنسكريت است
با سپاس از راهنمايي شما و ديگر دوستان