هنر ايراني در اورشليم

اورشليم – بقاياي يك ظرف سفالينِ ايراني كه مربوط به سده‌هاي 12 و 13 ميلادي مي‌شود، توسط گروهي از باستان‌شناسان اسرائيلي در بخش قديمي شهر اورشليم از دل خاك بيرون آمد.

بر روي اين كوزه، يك رباعي عشقي به پارسي از حكيم «عمر خيّام» نگاشته شده‌بوده كه بخشي از آن همچنان قابل رويت است. در اين رباعي، فرزانه‌ي ايراني چنين مي‌سرايد:

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است/در بند سر زلف نگاری بوده‌ست
ایندسته که بر گردن او می‌بینی/دستی‌ست که برگردن یاری بوده‌ست

مصرع آخر اين رباعي چنان كه از تصوير نيز پيداست، همچنان بر بازمانده‌هايِ كوزه نمايان و قابل خواندن است.

به گفته‌ي باستان‌شناسان، وجود ظروف سفالين كه بر رويشان اشعاري به پارسي نوشته‌شده‌باشد، پديده‌اي رايج به شمار مي‌رود، امّا در اورشليم اين براي نخستين بار است كه به ظرفي اين‌چنيني برخورد مي‌شود. اين‌كه اين كوزه‌ چگونه به اورشليم راه يافته، براي باستان‌شناسان اسرائيلي همچنان به صورت يك معمّا باقي مانده‌است.

سرچمشه:

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت