دين ،هنر و فيلسوف

با درود بر شما گراميان
آيا تا کنون از خود پرسيده ايد که مردمان چرا بايد دين و هنر را ارج نهند ؟ و جايگاه فيلسوفان در اين ميان کجاست ؟
معبدهای دين و هنر برأی پرستش و نيروگرفتن روان مردمان بنا گرديده اند .
دين همزمان با پروار کردن روان ،نقشه راه را نيز به نمايش ميگذارد ،اما هنر تنها روان را پروار ميکند و فيلسوف تنها نقشه راه را مينماياند .
پس هنر تنها به کمک فيلسوف يا دين رسايی پيدا ميکند ،چرا که انسان بدون نقشه راه سرگردان ميماند .
به ديگر سخن کار دين يا وجدان خدمت کردن به روان مردم و آرمانها و آرزوهای دور و دراز آنان است .
دين بايد نخست روان مردم را سيراب و پروار کند ,سپس نقشه راه رسيدن چکاد را
به آنها نشان دهد .
دين بهتر دينی است که اين کارها را بهتر انجام دهد بزبان ديگر روش پروار بندی بهتر باشد نقشه راه سر راست تر و بدور از کژی باشد و ارزشهای چکاد را بهتر بيان کرده باشد .
چرا فيلسوفان پديدار شدند ؟
کار فيلسوفان نشان دادن ارزشهاست و هر فيلسوفی بر پايه ارزشی ويژه ،جهان پيرامون خود را باز خوانی ميکند .
فيلسوف حکيم ميداند که جهان پيرامون ما بر پايه های فراوان ارزشی تکيه دارد و نگرشهای گوناگون را ميپذيرد ،اما فيلسوف دگم و تک ارزشی اين راستی را بر نمی تابد .
از اينرو آرمان شهر فيلسوف حکيم با گلهای زيبا و گوناگون زينت يافته ،اما آرمان شهر فيلسوف تک ارزشی تنها با يک گونه گل ,و اين پروانه ها و زنبورهای عسل را آزرده و دل خسته ميکند .
و چرا هنر پديدار شد ؟
خوراک روان فر ،پر ، پرانا يا به انگليسی پاور است و سوای از دين ,هنر ,آری هنر
نيز روان مردم را پروار يا دارای پر ميکند .
هنر يا کار آشا يا آرتا يا پاک و زيبا روان را آماده برای پرواز بسوی چکاد ميکند .
همانگونه که پيشتر هم آمده ,هنر تنها به کمک فيلسوف يا دين رسايی پيدا ميکند .
و از همينروست که در کشورهايی که دين را کنار گذاشته اند به فيلسوف و هنر بيشتر بها ميدهند .
گفتم شراب و خرقه نه ايين مذهب است
گفت اين عمل به مذهب پير مغان کنند

درود هومن گرامی و فرهیخته
سپاس از نوشتارهای به جا و نیک ات..
دین گرچه از واژه دئنه به چم وجدان می آید ولی پیوندش با هنر از چه روی است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!
که گر این نباشد آن دیگری هم؟؟؟

با درود بر آريادخت گرامی
انسان برأی شادابی و نيرو گرفتن يا پروار کردن روان ناگزير است يا به دين و يا به هنر و يا هر دو آنها روی آورد .
از اينرو رهروان راه آگاهی معبدهای دين و هنر را پرستشگاه مينامند ، جايی که در آن روان ،نيرو ميگيرد .
همگونی دين و هنر نيز بر آمده از اين توانايی در فره بخش کردن روان ميباشد .
با کمی تيزبينی درخواهی يافت که انسانهای رده بالايی که به دين پشت ميکنند ،ناگزير به هنر و فلسفه روی مياورند ،اما انسانهای رده پايين برأی دريافت نيرو دست به دامن منابع پست تر ميشوند .
پاسخ رساتر را در جستار رده فرهنگی ،ميتوانيد دريافت کنيد .

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت