1. بدهید ای اشا و اشی: آیفت بهترین زندگی و منش را.
2. بده تو آرمئیتی: ویشتاسپ و پیروانم را خواسته هایشان.
3. میدهی تو مزدا: شهریاری و مانترایی که به رادی سراییده شده.
یادداشت 1> از اشا و اشی در اشتادیشت (بند 4) اینگونه یاد شده است: اشی بخشنده ی خوشی بسیار، یاور آن کسی شود که اشا را خشنود کند.
همچنین در هات 52 یسنا (بند 1) آمده: آنچه را نیک است و آنچه را نیکتر است خواستارم برای سراسر آفرینش اشا که بوده و هست و خواهد بود. اشی بخشنده ی پیروزی دیرپای، به خواست خویش یاری رساند و آرزو را برآورد.
در بند 15 از اشی یشت آمده: ای اشی بزرگوار نیک، ای آفریده خوب چهره، که به خواست خویش فرمانگزاری، ای به تن فرهمند؛ به سوی من بنگر و از بخشایش خویش مرا ارزانی دار.
در بن دهش (بخش یازدهم) از اشی به نامهای «اَهرِش وَنگ» و «اَشِش وَنگ» و «ارد» یادشده: ارد، مینوی پرهیزگاری و بهشتی بودن است... افزایشگر فره ی خانمان... نگهبانی گنج نیکوان را کند همانگونه که بهشت را نیز...
{امید عطایی فرد} _________________ به سوی ایران بزرگ بر پایه میهنسالاری آریایی
omidataeifard.blogspot.com