پاکدامنی آذرمیدخت

در پگاه نخستین روز بهمن ماه آذرمیدخت ، سی و دومین پادشاه ساسانی پس از چهار ماه پادشاهی تنها بخاطر نجابتش و این که تن به خواسته های زیرکانه و پیاپی فرخ هرمز فرمانروای خراسان نداد و همسر او نشد بدست رستم پسر فرخ هرمز کور شده و از کاخ رانده شد رستم می پنداشت پدر پیرش را ملکه ایران از پای درآورده است حال آنکه آذرمیدخت پاکتر از گلهای لاله بامدادان بود . پاکدامنی او بر کسی پوشیده نبود و به گفته ارد بزرگ اندیشمند فرهیخته ایران زمین : زیباترین خوی زن ، پاکدامنی اوست . اما این زیبایی را کسی بر پادشاه ایران برنتافت و او با چند نفر از نزدیکان خویش به کاروانسرایی بین شاهرود و سبزوار رفته و تا آخر زندگی همانجا ماند .

بانو درود بر شما

شما نکته های نغز ی پیرامون اسطوره های زن ایرانی بیان میدارید شما من را به یاد فرشته کابر دیگری میاندازید که خیلی زود پیوند خود را با تالار گسست و

من هم داستان های زیادی از این زن فرشته خو خوانده ام و اینکه او بر خلاف خسرو پرویز خیلی آسان پا بر روی غرور خود میگذاشت و بسیار آرام و صلح طلب بود . او حتی صلیب چوبین رومیان را پس داد و از هیچ کاری که آرامش را به ایران بازگرداند روی گردان نبود .من میاندیشم پس از جنگ های جان فرسای دوران فرمانروایی خسرو پرویز که با رومیان داشت ایران به چنین نوازشی از سوی شیرین بانویی چون او نیاز داشت اما سیاست مهر بانی و نازک دلی را نمیشناسد و او قربانی خشونت و سیاهی سیاست شد . من شنیده ام یکی از دلایل شکست سپاه ایران از اعراب همین جنایتی بود که بر این بانو روا داشتند برخی از رده های سپاهی به خاطر نفرتی که از این جنایت داشتند کوره راه های کوهستانی را به سپاهیان اعراب نشان دادند چون از به قدرت رسیدن برخی از پادگوسپانان و اسپهبدان بسیار بیمناک بودند به بیان دیگر آنها میخواستند از سپاه دشمن به سود خود بهره برند و سپس اعراب را از کشور بیرون کنند و چنین کارهایی پیش از این نیز انجام شده بود و در زمان ساسانیان بسیار از رومیان و هیالطه برای پیروزی بر جنگ های داخلی بهره گرفته بودند اما شور بختانه این بار بخت با ایرانیان یار نیود و شیرازه ی مملکت از هم پاشیده شد .