sayeh
دبیر کارگروه
وضعيت: آفلاين
30 آبان ماه ، 1388
تعداد ارسالها: 207
امتياز: 0
تشکر کرده: 4
تشکر شده 52 بار در 46 پست
|
 ارسال شده در: پنجشنبه، 29 بهمن ماه ، 1388 12:25:12 موضوع مطلب: عشاير آذربايجان غربي |
|
|
استان آذربايجان غربي جلوههاي روستايي و عشايري ويژهاي دارد كه در نوع خود واجد ارزشهاي ايرانگرديهستند. روستاهاي مراكان، بند، سيه چشمه، خوشاكو، سهولان، عيسي كندي و... از طبيعت و حيات وحشياستثتايي برخوردارند و روستاهاي چنقرالو، تمتنان، قره كليسا، قطور، چالدران و... با آثار تاريخي دوران مختلفيادآور حوادث تاريخي و بيانگر جلوههاي تاريخ گذشته منطقه هستند.
در اطراف شهرستان ماكو، عشاير ايل جلالي استقرار دارند. اين ايل به دو تيره بنامهاي «ميلان» و «قزلباش»تقسيم ميشود. كل ايل جلالي 75 رسته است كه از اين تعداد 29 رسته كوچرواند.
كوچ به دو صورت انجامميگيرد:
كوچ افقي كه توام به جابجايي دائمي و اتراق در نواحي دشت است و كوچ عمودي كه در ارتفاعاتزاگرس صورت ميگيرد. عشاير از نيمه ارديبهشت هر سال راهي ييلاق ميشوند، از اوايل خرداد تا اواخر مردادماه در منطقه ييلاقي اتراق ميكنند و سپس شهريور ماه راهي قشلاق ميشوند. عشاير شهرستان پيرانشهر در سهايل بنامهاي «مامش»، «منگور» و «پيران» متمركزند. اين ايلات به 170 تيره تقسيم ميشوند و كرد زبان هستند.افراد اين تيرهها در 50 روستا اسكان يافتهاند.
كوچ اين عشاير بصورتي كه تمامي افراد ايل از محل قشلاق دورشوند و در ييلاق اتراق كنند بندرت ديده ميشود. نحوه جابجايي بصورت كوچ عمودي است كه 105 تيره، رمهرا بصورت عمودي به چرا ميبرند و 65 تيره نيز رمه را بصورت افقي به چرا ميبرند. كوچ افقي عمدتاً در دامنه ودشت صورت ميگيرد .
پاینده ایران بزرگ
بن مایه:
از سي دي ايران كهنتر از تاريخ ۱۳۸۵ نشر ايرانگردان |
|
سوالات رايج مربوط به تالارهاي گفتمان
جستجو
گروههاي كاربري
مشخصات
ورود به سيستم و كنترل پيغامهاي شخصي
ورود به سيستم
