سفره کردی

گليم سفره كردي خراسان شمالي كه روزگاري به دليل نقوش ويژه به‌كاررفته در آن، وسيله‌اي مقدس تلقي مي‌شد، امروزه به دليل گراني و وضعيت دشوار معيشتي افراد، به عنوان زيرانداز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين وسيله كه به خاطر نقوش زيباي حيوانات حلال گوشت، ميوه‌هاي مختلف و غلات، به عنوان سفره ساكنان شهرستان‌هاي خراسان شمالي مورد استفاده قرارمي‌گرفت، امروزه كاربردي جز زيرانداز ندارد. اين گليم بسيار ظريف، پشمي است و رنگ‌هاي متنوعي نيز در آن به‌كار رفته ‌است. آش‌خانه به عنوان يكي از فعال‌ترين شهرستان‌هاي خراسان شمالي در توليد اين دستبافته محسوب مي‌شوند. از بافته‌هاي داري،‌ كفش و پاپوش‌هاي سنتي و دست‌دوز و وسايل سنتي مورد استفاده در مراسم سنتي افراد اين منطقه به عنوان صنايع‌دستي اصيل مردم شهرستان‌هاي خراسان است.

سفره کردی یک هنر خاص از بافته‌های داری منحصر به فرد زنان کرد عشایر شمال خراسان است و بعنوان هنری وصف ناپذیر مطرح است که نمادهای اشتیاقی و ذوق و احساس آنان نسبت به طبیعت و تاریخ قومی و فرهنگی را در خود جای داده است و نقش های بافته شده نشان از عظمت فرهنگ، هنر، باورها، آداب و رسوم، و تاریخ پر فراز و نشیب قومی کردهای این دیار را با خود به یدک می‌کشد. نمادها در سفره کردی همگی بیانگر کرامت قومی و احترام به طبیعت است. نگاره و نقوش سفره کردی در واقع نقش های کهنی هستند که در نوع خود بی نظیر هستند. نقشهای بافته شده در این هنر بیشتر حیوان و انسان است، نمادها در سفره کردی بیشتر نماد نوع زندگی و معیشتی و سیستم اجتماعی و فرهنگی کردهای این دیار را در خود جای داده است.

بن مایه :

سايت اطلاع رساني فرش ايران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد