تویه دروار

دهستان تویه دروار که دریک مسیر سبز قرار دارد .شامل چهار روستای 1-صح 2-دروار 3- تویه 4-دشتبو می باشد .
روستای درواریک منطقه کوهستانی از توابع شهرستان دامغان در45کیلومتری جنوب غربی آن قرار دارد.دراین روستا ۲۰۰خانوار زندگی می کنند.درصورتیکه درگذشته ها حتی این جمعیت 2برابربوده است . زیرا کثرساکنین این روستا به شهرها مهاچرت کرده اند.
این منطقه در ارتفاع 2000متری از سطح دریا قراردارد .آب و هوای آن خشک و سرد کوهستانی است ومیزان رطوبت هوا پایین وبارندگی آن درسال اندک است .

معرفی منطقه تویه دروار :

این منطقه به طول 50 کیلومتر از جنوب تا شمال و 30 کیلومتر از غرب به شرق که هر چقدر به طرف شمال می رویم کوهستانی تر و در ضمن آب و هوا مساعد تر می گردد .
جمعیت منطقه تویه دروار بالغ بر 500 خانوار می باشد . و با وجود منابع گازی فراوان در کشور پهناور ایران ، هنوز به این منطقه گاز رسانی نشده است و این مایه تاسف است ....!!!!!!
چشمه ای به نام چشمه قل قل ( gol gol ) از دامنه جنوبی رشته کوه های البرز مرکزی سرچشمه می گیرد و رودخانه ای تشکیل میدهد که تقریبا از همه روستا ها گذشته و به دریاچه نمک کویر دامغان منتهی می گردد . آب این رودخانه در فصول بهار ، تابستان و پاییز سیراب کننده باغ های منطقه می باشد . فقط در فصل زمستان این آب به طرف کویر سرازیر می شود .
پیشینه منطقه تویه دروار به قولی به دوران اشکانیان و گاهی اوقات آن را به دوره پیشدادیان نسبت می دهند . هنگامی که پایتخت اشکانیان در شهر صد دروازه ، که بیشتر باستان شناسان منطقه قوشه ( قومس ) را محل اصلی این شهر می دانند واقع بوده ، منطقه تویه دروار به عنوان ییلاق و شکارگاه آنان محسوب می شده است .
وجود منطقه ییلاقی به نام گیوتنگه ( give tange ) یا دیو تنگه و چاهی به نام چاه دیو که در شمالی ترین نقطه این منطقه واقع شده باعث گشته این فرض ها قوت بگیرد که رستم دستان تیر دو شعبه خود را از این منطقه گرفته و به جنگ اسفندیار رفته است و یا درخت چناری که در منطقه کهو ( coho ) وجود دارد را با چناری که رستم در زیر آن استراحت می کرده و اژدها به وی حمله نموده را یکی می دانند و این افسانه هایی است که در باور کهنسالان وجود دارد .
منطقه تویه دروار شامل روستاهای دروار ، تویه ، دشتبو ، صح ، دهخدا و قوشه می باشد . ساکنان این روستا ها علاوه بر کشاورزی و دامداری به چارواداری ( charvadari ) یا چهارپا داری مشغول بوده اند ولی در این سال ها بدلیل خشک سالی دیگر نه درختی مانده نه دامی !

علت نامگذاری:

برای نامگذاری این روستا دو نظر وجود دارد :

1- به دلیل تعداد زیاد درختان گز که در این روستا وجود داشته است . به مرور زما ن گزوار و دروار نام گرفته است .

2- به علت وجود کارگاه های زیادی که درب تولید می کردند وبه جاهای دیگر می فرستادند .دروارنام گرفته است .