میر جلال الدین کزازی

درود
تاریخ دور و دراز این سرزمین اهورائی را بزرگ مردانی به نام شان آراسته و آذین بسته اند که بسا یاد شان مایه ی نازِش و بالِش هر ایرانی است. ابر مردانی که آرمان شان را بهایی گران (و سد البته نه گزاف) پرداختند. و بی هیچ گزاف و دروغی فردوسی بزرگ پرچمدار این بس بسیاران و شکوهمندان است. در ایران امروزین ما نیز ، فرهیخته مردانی سربر می آورند که نامشان همان چند مایه ی بالندگی است. استاد میرجلال الدین کزازی ، میر دریای ادب ، از آن شمار اند. بزرگی که نامش برای هرکه گامی بر کرانه ی ژرف دریای ادب و سخن اش نهد ، یادآور ایران کهن و فرهنگ راستین و سرشتین اش است.
نام و یادش ورجاوند و پایا . . .

زیست نامه میرجلال الدین کزازی
(برگرفته از تارنمای ایشان به این آدرس :

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

)
میرجلال الدین کزازی در دیماه 1327 در کرمانشاه در خانواده ای فرهیخته و فرهنگی که بنیادگذار آموزش نوین در این سامان است، چشم به جهان گشود. خوگیری به مطالعه و دلبستگی پرشور به ایران و فرهنگ گرانسنگ و جهانی آن را از پدر که مردی آزادمنش و فراخ اندیش و مردم دوست بود به یادگار ستاند. دوره دبستان را در مدرسه آلیانس کرمانشاه گذرانید و از سالیان دانش آموزی با زبان و ادب فرانسوی آشنایی گرفت. سپس دوره دبیرستان را در مدرسه رازی به فرجام آورد و آنگاه برای ادامه تحصیل در رشته زبان و ادب پارسی که در چشم او رشته و دانشی است گرامی و سپند، به تهران رفت و در دانشکده ادبیات فارسی و علوم انسانی دانشگاه تهران دوره های گوناگون آموزشی را سپری کرد و به سال 1370 به اخذ درجه دکتری در این رشته نائل آمد. او از سالیان نوجوانی نوشتن و سرودن را آغاز کرده است و در آن سالیان با هفته نامه های کرمانشاه همکاری داشته و آثار خود را در آنها به چاپ می رسانیده است. او اینک عضو هیأت علمی در دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی وابسته به دانشگاه علامه طباطبایی است. او افزون بر زبان فرانسوی که از سالیان خردی با آن آشنایی یافته است، با زبانهای اسپانیایی و آلمانی و انگلیسی نیز آشناست و تاکنون دهها کتاب و نزدیک به دویست مقاله نوشته است و در همایش ها و بزمهای علمی و فرهنگی بسیار در ایران و کشورهای دیگر سخنرانی کرده است. چندی را نیز در اسپانیا به تدریس ایرانشناسی و زبان فارسی اشتغال داشته است. او گهگاه شعر نیز می سراید و نام هنری اش در شاعری "زروان" است. ترجمه او از "انه اید ویرژیل" برنده جایزه بهترین کتاب سال شده است و تألیف او "نامه باستان" نیز که تاکنون شش جلد آن به چاپ رسیده است حائز رتبه نخستین پژوهشهای بنیادی در جشنواره بین المللی خوارزمی.

آثار استاد :

آب و آینه (مجموعه مقاله)ا
از گونه ای دیگر (شاهنامه شناسی)ا
بیکران سبز (دفتر شعر)ا
پارسا و ترسا (عطارشناسی)ا
پرنیان پندار (مجموعه مقاله)ا
پند و پیوند (حافظ شناسی)ا
تَرجُمانی و تَرزَبانی (هنر ترجمه)ا
تندبادی از کنج (شاهنامه شناسی)ا
دُرّ دریای دَری (شاهنامه شناسی)ا
دیدار با اژدها (گزارش سفر)ا
دیر مغان (حافظ شناسی)ا
رخسار صبح (خاقانی شناسی)ا
روزهای کاتالونیا (گزارش سفر)ا
رویا ، حماسه ، اسطوره (شاهنامه شناسی)ا
زیباشناسی سخن پارسی در سه جلد
جلد اول - بیان (زیباشناسی سخن پارسی)ا
جلد دوم - معانی (زیباشناسی سخن پارسی)ا
جلد سوم - بدیع (زیباشناسی سخن پارسی)ا
سراچه آوا و رنگ (خاقانی شناسی)ا
سوزن عیسی (خاقانی شناسی)ا
گذری و نظری بر آثار و احوال (زیست نامه)ا
گزارش دشواریهای دیوان خاقانی (خاقانی شناسی)ا
مازهای راز (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد اول (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد دوم (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد سوم (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد چهارم (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد پنجم (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد ششم (شاهنامه شناسی)ا
نامه باستان – جلد هفتم (شاهنامه شناسی)ا

فرتوری از ایشان

عضويت در سايت

با ارجگزاري به خدمات كزازي ياداور ميشوم ويرايش او از شاهنامه داراي ارزش علمي نيست. و تحريف بينش فردوسي از سوي او شگفت انگيزست! بنگريد به يادداشت من در همين تالار: شاهنامه ستايش شهرياري.
دريغا كه كزازي براي شركت در همايشهايي كه از سوي جوانان تهيدست ما تدارك ديده ميشود تقاضاي سكه دارد.......

جناب شهریور درود بر شما

ازدواج با محارم شاید رسم بوده اما بی بند و باری هرگز !

در تاریخ آمده که مردان پارسی به کنیزکان خود نیز غیرت داشتند چه رسد به همسر خود

آنها با همسر خود پیمان زناشویی میبستند زنا که نمیکردند

جناب شهریور 100 سال دیگر میگویند مردان امروزی صیغه میکردند و زنان امروزی به صیغه تن میدادند آیا این هنجار جامعه است ؟ آیا جامعه آن را پذیرفته ؟ نه

ازدواج با محارم هم همین گونه بود ه یک چیز تبویی بوده که گروهی کوچکی آن را انجام میدادند .هنجار جامعه ی آن دوران نبوده یک چیز کهنی بوده که کهنه پرستان آن را انجام میدادند . بله کنیزک بوده و بچه های انان نیز از دیدگاه قانون, قوانین ارثی جدایی در سنجش با زن عقدی داشته اند. برای نمونه دختر ایرج از یک کنیز زاده شد حال آنکه زن عقدی هم داشت

البته که همیشه گفتن حقایق شیرین نیست. منابع موجود مربوط به تمدن ساسانی از جمله متون پهلوی، چنین بر می آید که ازدواج با محارم وجود داشته است. اما هیچ اشاره ای مبنی بر اینکه این عمل بین توده مردم روایی داشته باشد در دست نداریم.

برای آگاهی بیش تر بنگرید به :

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

جناب شهریور درود بر شما

ایرج یک شاهزاده بود درست است پس باید ملکه یک شاهزاده باشد آن طور که در خاطرم مانده همسر نامزد شده برای او یک دختر یمنی بود و این ازدواج یک ازدواج سیاسی بود و هیچ عشقی در کار نبوده و تازه دختر از یک سرزمین و نژاد دیگر بوده ایرج پیش از ازدواج سیاسی یک عشق پنهانی داشته که با او بوده است که بی تردید یکی از کارکنان کاخ بوده است او هرگز زهره نداشته که یک خدمتکار را برای همسر رسمی خود برگزیند و همیشه همسر رسمی پسران را پدر انتخاب میکرده به ویژه ملکه من به هیچ نخواستم بگویم که ایرج یک هوسباز بوده . یک چیز دیگر اینکه گویا در ایران باستان این ازدواج های پنهانی رایج بوده و این رسم را بارها در شاهنامه تکرار شده به مانند زال و رودابه , رستم و تهمینه و حتی سهراب نیز پیش از گرد آفرید دلبسته ی یکی دیگر بوده ازدواج پنهانی هم یک ازدواج بوده که برای خود مراسمی دارد نشنیده اید که در برخی روستاها رایج است که میگویند یا به این ازدواج خشنود باشید وگرنه یا دخترتان را میدزدیم یا دو تا با هم فرار میکنند این هم یک جور ازدواج است . شرایط این ازدواج به گونه ای بوده که دیگر زن نباید ازدواج کند و در صورت بچه دار شدن بچه را بی پدر بزرگ کند این را در شاهنامه میبینیم هیچ کس هم زن را تنبیه نمیکند چون او یک زن پاک دامن هست تنها شوهر ندارد این زنان زنان ستوده ای بودند و از سوی دیگر آنها از سوی شوهرانشان نشانه هایی به مانند انگشتر و مهره و بازوبند و ... دریافت میکردند و شاید حلقه ی مهر نیز داد و ستد میکردند این عشق ها یکی از پاک ترین عشق ها بودند که نه تنها در ایران این رسم بوده بلکه حتی در اروپا هم میسترِس یا معشوقه ای پنهانی بسیار جایگاه بلندی بوده است آنها بسیار پاک دامن بودند و در پنهانی مردان از آنها بهره میبردند یا به آنها میرسیدند یا نمیرسیدند (چون از طبقه ی پایین بودند ) و این به مانند یک راز میماند

یک چیز دیگر هم اینست که نیت یا همان پندار نیک در همبستر شدن خیلی شرط است اگر با نیت همسری کسی هم بستر شود و زن به شوهرش وفادار بماند این همان ازدواج است آنچه در ازدواج مهم نیت پاک است بقیه مراسم برای اینست دیگران دیگر از آن دختر خواستگاری نکنند و دختران دیگر به آن پسر عشق نورزند و اینکه پدر فرزند شناخته شود و بار از دوش مادر برداشته شود همه ی این مراسم به سود خود زن است

ادامه دارد ...

عضويت در سايت

با درود
اسفندیار با مادرش همخوابه نبوده و خویدویده نداشته
شهبازی هم یک جا درفش همای را با خود همای خواهر اسفندیار اشتباه گرفته و ...... چیزهای شگفتی نوشته!!
راستی زرتشت با کدام یک از محارمش زناشویی داشته؟!!!!!!
به راستی که ما شاهنامه شناس و اوستاشناس نداریم و فریب لفاظیها را میخوریم