نقوش هندسی در ایران باستان

donyayeshirin

1-سواستیکا:
خورشید آریایی یا گردونه مهر یا " گردونه خورشید" نام های دیگر نشانه آسیایی معروف به" سواستیکا" هستند که دیرینه ترین نقش مایه باستانی است.زادگاه این نگاره آسیای مرکزی بوده است .زادگاه این نگاره آسیای مرکزی بوده است .گاه این علامت در میان شاخ بز کوهی دیده می شود که نماینده ارتباط هر دو علامت با خورشید است.
ایرانیان معتقدند هر شاخه از این علامت جایگاه یکی از این عناصر چهارگانه است.بدین ترتیب ، چهار عنصر با هم و با چرخش خود خود نظام طبیعت و ذات آفرینش را حفظ می کنند.این علامت در دین مهر نشانه اتفاق مردم چهار سوی جهان است که بعدها مسیحیت آن را گرفته و پایه آن را کشیده و به شکل صلیب در آورده است.
این نقش گاه دو بازوی خود را از دست داده و شکل s می گیرد مرکز این نشان نماد مرکزیت و وحدت الهی است و این همان گردونه ای است که مهر بر آن می نشیند و چهار اسب سفید نامیرای مینوی آن را می کشند.

2-چرخ و حلقه:
جرخ خود نمادی از مهر است .پرتوهای خورشید به پره های چرخی شبیه هستند که محورش همچون مرکزی بی حرکت نمایانگر مبدا هستس است و دورش که به پره به محور متصل می شود.
در آیین میترائیسم ، حلقه، خود نمادی از چرخ است به معنای مقدسو نشانه پیمان ناگسستنی و اتحاد و وابستگی .از سوس دیگر حلقه که نشانه میؤه میترا بود بی گمان باید از هاله ای نور خورشید گرفته شده باشد ، دایره ای از نور که ایزد مهر را احاطه کرده بود، زیرا وی ایزد نور و خورشید بود.
حلقه هم نشان معرقت و حکمت و روحانیت و مهربانی است و عموما دایره نماد کائنات است .حلقه و دایره اصولا به معنای مقدس بودن است . دایره نماد تمرکز و عدالت ایت چرا که فاصله کانون آن ار همه نقاط اطزاف دایره یکی بوده و شکلی است که بر مبنای تساوی شکل گرفته است.