دشمنان نگون بخت

با درود
اينبار ميخواهم به نکته اي ارزشمند بپردازم .
آن نکته اينستکه هر چند دشمنان اين مرز و بوم گاهی بدنبال برخی کوتاهيها و خيانتها بر ايرانزمين چيره ميشدند ،اما جز نکبت دستگيرشان نميشده .
برأی نمونه مردم مقدونيه و يونان نزديک يک سده پس از دست اندازی به ايران ،سرزمين خودشان مورد تاخت و تاز روميان قرار گرفت و دهها هزار از زنان ،کودکان و مردانشان به بردگی کشيده شدند و باز برأی نزديک به دو هزار سال در جايگاهی پست تر خراج گذار و مستعمره ديگر کشورها گرديدند .
جنگهای اسپارتاکوس برده اسپارتی در همين راستا ميباشد .
عربها هم پس از تازش به ايران با وجود پيروزی همواره درگير جنگهای داخلی بودند ،تا آنکه هجوم مغول تومارشان را برأی هميشه در هم پيچيد .
اگر مردم مقدونيه و يونان همچنان خراج گذار ايران ميماندند به هنگام تازش روم ،ايران توانمند را پشتيبان خود داشتند و آنگونه به خواری کشيده نميشدند .
همچنان اگر عربها به ايران نميتاختند و سدی را که هزاران سال در برابر يورش مغول و تاتار آزمون خود را پس داده بود ،اگر نميشکستند ،تاريخ برايشان به گونه زيباتری برگ ميخورد .
همانگونه که ميدانيم با هجوم آن اقوام وحشی چند سد سال آسمان قاره های آسيا ، اروپا و آفريقا قيرگونه شد .
شکستن اين سرزمين اهورايی برأی هيچ قومی فرخنده نبوده و به گواهی تاريخ آنانکه آزپرستانه بر ايران دست يافتند همواره خنده اي کوتاه و گريه اي درازناک سر دادند .
پروردگار توانا همواره يار و ياور مرزبانان اين سرزمين اهورايی باشد .
ايدون باد