مهرگان در شاهنامه

فریدون پس از پیروزی بر ضحاک :

فریدون چو شد بر جهان کامکار
ندانست جز خویشتن شهریار
به روز خجسته سر ماه مهر
به آیین یکی جشن نو ساختند
بفرمود تا آتش افروختند
همه عنبر و زعفران سوختند
پرستیدن مهرگان دین او
تن آسایی و خوردن آیین او

تاج گذاری لهراسب :

گزیدش یکی روز فرخنده تر
که تا بر نهد تاج شاهی به سر
چنان چون فریدون فرخ نژاد
بر این مهرگان تاج بر سر نهاد
بدان مهرگان گزین او ز مهر
کز آن راستی رفت مهر سپهر

درخواست دارا از اسکندر در زمان مرگ :

زمن پاکدل دختر من بخواه
بدارش به آرام بر پیشگاه
مگر زو ببینی یکی نامدار
بگیرد زند و استا به مشت
نگه دارد این فال جشن سده
همان فر نوروز و آتشکده
همان اورمزد و مه و روز مهر
بشوید به آب خرد جان و چهر

پس از این خواب بود که بابک دختر خود را به ساسان داد و اینگونه اردشیر بابکان به دنیا آمد :

یکی شارسان کرد پر کاخ و باغ
بدو اندرون چشمه و دشت و راغ
که اکنون گرانمایه دهقان پیر
همی خواندش خوره اردشیر
یکی چشمه بیکران اندر روی
فراوان ازو بگشاد و جوی
برآورد زان چشمه آتشکده
بدو تازه شد مهر و جشن سده

اردشیر به پاس پیروزی بر هفتواد :

ز پرمایه چیزی که بد دلپذیر
همی تاخت تا خره ادرشیر
بکرد اندر آن کشور آتشکده
بدو تازه شد مهرگان و سده

هنگامیکه یزد گرد بر بهرام خشم گرفت و او را زندانی کرده بود :

به ایوان همی بود خسته جگر
ندید اندر آن سال روی پدر
مگر مهر و نوروز و جشن سده
که او پیش رفتی میان رده

هنگامیکه اردشیر از تولد اورمزد آگاه شد :

همی ریخت تا شد سرش ناپدید
تنش را نیا زان میان برکشید
بسی زر و گوهر به درویش داد
خردمند را خواسته بیش داد
به دیبا بیاراست آتشکده
هم ایوان نوروز و کاخ سده