زین

عضويت در سايت

زین

زین که امروزه بایای معروف برزبان می رانیم ،بی شک مانند بسیاری از واژه های دیگر مانند شید و کین و پسین با یای مجهول تلفظ می شد. زین که امروزه به مینوی پلاس ،جل،نمد و پالان اسب کاربرد دارد ،در پارینه به مینوی سلاح بوده است.در چکامه های بسیاری از آن به عنوان ساز جنگ نام برده شده که در روز های پیکار به پشت اسب می نهادند:

فردوسی بزرگ : بفرمود تا رخش را زین نهند *** به بالای او زین زرین نهند

ابوشکور بلخی : بگه رفتن کان ترک من اندر زین شد *** دل من زان زین آتشکده برزین شد

فرخی : از آن کرانه کمانی گرفت و اندر شد *** میان آب روان با سلیح و زین افزار

ازرقی : چون برکشی آن بلارک گوهردار *** بر مرکب تازی فگنی زین افزار

این نوشتار ادامه دارد

درود بر شما

در زمان کهن زین را با چوب خدنگ و چرم می ساختند و چیزی به مانند صندلی می بود .

کامیار باشید

عضويت در سايت

زین( بخش دوم )

واژه زین ( zaena ) در اوستایی که امروزه در دسترس است چندین بار به کار رفته است. در هرمزد یشت ، پاره 27 از چیره شدن به دیو و بستن دست او و در هم شکستن زین ابزار او و در بند کشیدن وی ، سخن رفته است. در مهر یشت ، پاره 96، گرز میترا (مهر) ایزد نگهبان پیمان و نماینده فروغ چنین یاد شده : او را گرزی است که سد (صد) گره و سد تیغه دارد ،گرزی است که از فلز زرد ریخته شده ، از زر سخت ساخته گردیده ،سخت ترین زین ابزار و پیروزمند ترین ابزار است.
در مهر یشت ، پاره 141 آمده : آن ( مهر ) پیروزمندی که یک زین ابزار خوب ساخته شده را همراه خود دارد ، او کسی است که در شب پاسبان فریفته نشدنی مردمان است.
ناگزیر اگر در سنگ نبشته های هخامنشی واژه ای از برای ساز جنگ به جای مانده بود ، همین زین می بود.