ظهور اسلام قسمت 1

ظهور اسلام
تولد محمدبن عبدالله در 570 میلادی اتفاق افتاد . که مصادف است با دوران پادشاهی انوشیروان عادل .
در این دوران ایران متمدن در اوج قدرت و شوکت بود . و اعراب حجاز در فقر و تنگدستي به شيوه باديه نشيني روزگار مي گذراندند .
سرزمین عربستان نه قابل كشت و زرع بود و نه داراي مناطق مسکونی خوش آب و هوا كه قومی بخواهد به آن كوچ كند،

بيابانهاى لم یزرع آن تقریبا خالی از سکنه و به فاصله صدها فرسنگ نشانه‏اى از حيات ديده نمى‏شد . قسمت عمده آن را شن‏هاى روان و ريگ‏هاى تفتيده و سوزان تشكيل مى‏داد .
نقاط مسكونى محدود بود و از چند شهر بى اهميت تجاوز نمى‏كرد . بقيه قبايل به صورت پراكنده . چادرنشین و خانه بدوش بودند كه در نواحى مختلف صحرا و فواصل كوه‏ها به سرمى‏بردند .
حجاز در آن روزگار تمدن قابل توجهي نداشت . مردم محروم از اختراع و ابداع و هنر و فنون صنعت بودند . با فرهنگ عقب مانده . اغلب پيشه و حرفه اي نمي دانستند . مشاغل آنان منحصر بود به چوپانی . شتر چرانی . ساربانی . چارواداری وگاه تجارت را در سطحی محدود تجربه می کردند .
آنان در پي يافتن آب و گياه يا براى گريز از مهلكه جنگ و خون ريزي پيوسته درحال جابجائي و نقل و انتقال بودند.
دزدی سرگردنه . دستبرد به قافله . تجاوز و قتل و غارت و گرفتن غنیمت از قبایل رقیب جزو رسم و رسومات و راههای امرار معاش آنان بود .

يكي از شاعران عرب مي گويد . دزدي و غارتگري پيشه ماست . از قبايل همسايه و از كاروانهاي تجاري . و اگر نبود از قبيله خودمان .
قريش شریف ترین قبیله حجاز بود که در شهر مكه سكونت داشت . بت خانه کعبه بت های متعدد داشت و بعنوان يك شهر توريستي يا زيارتي به حساب مي آمد . چنانكه هرسال ديگر قبایل عرب براي زیارت بت های خود به آن شهر می رفتند .
تمام قبایل عرب خانه کعبه را مقدس و محترم مي داشتند و آن مكان را رمز اعتبار خود مى‏دانستند .
در فاصله زمانی (570 تا 636 میلادی) يعني با گذشت حدود 65 سال دست تقدير چنين خواست كه اوضاع دگرگون شود . طوري كه نظام شاهنشاهي ایران رو به زوال گذارد و تازيان به وجود پیامبری مفتخر شوند تا آنان را به اوج قدرت رساند . اين پيامبر را همه مي شناسيم . نامش محمد است .
محمد(ص) وابسته به یک خانواده محترم از قبیله معتبر قریش بود . او در انجام کارها و ماموریت ها لیاقت و کاردانی از خود نشان مي داد . خلق خوش داشت و مورد اعتماد و اطمینان مردم بود .

بیشتر اوقات در افکار و اندیشه خود فرو می رفت . گه گاه در کوه حرا خلوت می گزيد . در چنین اوضاع و احوالي بود كه او ناگهان دعوی رسالت نمود . هرچند در ابتدا به صورت مخفي .

اعلام رسالت اگرچه با مقاومت شديدمردم همراه بود . اما به یاری هوش و فراست بالا و شجاعت و گاه با ایجاد رعب و وحشت در دل مخالفین بتدريج بر مشکلات فائق آمد .

در اين ميان شانس و اقبال نيز بيش از هرچيز با او يار بود . زيرا كه اولا در آن جا حاكم و حكومتي مقتدر نبود تا با يك برخورد جدي به كار او خاتمه دهد . آنگونه كه براي مسيح و مزدك اتفاق افتاد .

ثانيا طبيعت صحرائي عربستان دور از دسترس پادشاهان ايران و قيصر روم قرار داشت . ثالثا اوضاع ايران در آن برهه از زمان چندان آشفته بود كه مجال نمي داد تا در جهت د فع اين آئين نوخاسته كاري صورت گيرد . آئيني كه مصمم بود تا معادلات شرق و غرب را بر هم زند .