تنها راه پيروزی

با درودی تازه گردان و فرش
اينبار ميخواهم تا به نکته اي ديگر در باره چرايی بايستگی بهره جستن از راستی برأی گذر از سدهای راه پيروزی بنويسم .
همانگونه که پيشتر هم آمده ما دو گونه پيروزی داريم ،پيروزی برامده از راستی که پايدار است و در صورت تداوم راستی ،جاودان و پيروزی برامده از دروغ که دروغين است و گذرا .
ايرانيان هر چه بهتر دروغ را از خود برانند و فشرده تر دور درفش راستی گرد آيند ،آينده اي درخشانتر را برأی خود پايه ريزی خواهند کرد .
کوتاه سخن آنکه مردم بايد با شمشير راستی به پيروزی درست و پايدار دست يابند ،هر چند ممکن است کمی بيشتر به درازا بکشد و از بکار بردن شمشير دروغ خود داری نمايند ،هر چند بخواهد پيروزی را خيلی به جلو اندازد .
پس درود و دو سد درود بر راستی که باری ديگر فر ايزدی را به اين سرزمين اهورايی باز خواهد گرداند .
تا ايرانيان نژاده باری ديگر مام شادی و پيروزی را در اين مرز پر گوهر به آغوش بکشند .

با درود
اينبار ميخواهم در باره راز زرين پيروزی بنويسم .
رازی که بسيار ساده مينمايد ،اما به شما نيرويی شگرف ميدهد .
و آن راز بزرگ راستگويی ،راستکرداری و راست پنداری ميباشد .
اين راز بزرگ را بدانيد و ژرف بدانيد .
تمام نيروهای اهورايی در شمشير راستی نهفته است .
راستی آنستکه راستی ،پيروزی و آفرين در پی دارد ،اما دروغ ،شکست و پاد آفرين .
آری تنها راه پيروزی راستيست .

خداوند هستي و هم راستي
نخواهد ز تو کژي و کاستي
هر آنجا که روشن شود راستي
فروغ دروغ آورد کاستي

فردوسی بزرگ

راستی شغل نیکبختان است
هر که را هست نیکبخت آن است
دل ز بهر چه در کجی بستی
راستی پیشه کن ز غم رستی
گر کجی راشقاوتست اثر
راستی را سعادتست ثمر
هر که او پیشه راستی دارد
نقد معنی در آستی دارد
تا درین رسته یی که مسکن تست
نفست ار کجرو است دشمن تست
راستی کن که اندرین رسته
نشوی جز براستی رسته .

سنائی .

با درود بر ياران فرازجو
نکته اي که اينبار ميخواهم بر آن پافشاری کنم اينستکه :
در سرزمينی که پادشاه آن خداوند بزرگ است ،ممکن نيست ،بيداد رخ دهد .
همه در رده اي که شايستگی آنرا دارند ،جای دارند .
آری همه در رده اي که شايستگی آنرا دارند ،جای دارند و کارکرد هر کسی جايگاه وی را آشکار ميکند .
اگر ميخواهيم رده خود را بالا ببريم ،کار بسيار ساده است ،بايد دادورز باشيم و در راه راست گام برداريم .
به ديگر سخن بهتر شدن جايگاه اهورايی مان بستگی تام به اندازه پيروي ما از قانون آشا يا راستی و پاکی دارد .
راستی کن که راستان رستند
در جهان راستان قوی دستند

با درودی دگرباره
نکته اي که بزرگان دانش ماورايی و پيران خرد بر سر آن هم نگرش ميباشند ،اينستکه اين جهان پيدا بر پايه جمع اضداد استوار است ،به گونه اي که جمع جبری آن هيچ يا صفر ميشود .
از همينروی مها ريشی های ويدايی ،اين جهان را نمايشی ميدانند که واقعيت ندارد .
به زبانی ديگر تنها چيزی که واقعيت دارد گوهره انسانها يا فره وشی آنان است ،که ريشه اي اهورايی دارد و از جنس خاک نيست .
اينک اين پرسش پيش می آيد که فره وشی ها در اين جهان سست بنياد چه ميکنند ؟
پاسخی که پيران خرد با بهره گيری از درونی ترين لايه های انديشه بدان دست يافته اند ،اينستکه خويشکاری اين جهان خاک يا دويتی به راه راست کشاندن فره وشی های مردمان ميباشد و پروانه ورود به جهان آکرانه يا زروان تنها پس از سر براه شدن فره وشيها صادر ميگردد .
همچنين پيران راه آگاهی دريافته اند که در اين روند ،همه فره وشيها به راه راست کشانده خواهند شد ،حتی اگر ميلياردها سال به درازا بکشد و با ورود همه فره وشيها به جهان زروان ،آکرانه يا مطلق ،تومار اين جهان خاک ،دويتی يا نسبی نيز در هم پيچيده خواهد شد .
روش آموزش انسانها هم بسيار ساده است ،آفرين در برابر راست روی و پادافره در برابر کژروی تا بيداری .
پس بر اين پند گران سنگ نياکان فرهيخته مان دوباره پای ميفشاريم و چه زيبا سروده اند :
راستی کن که راستان رستند
در جهان راستان قوی دستند

با درودی فرش اين جستار بسيار کليدی را پی ميگيريم
نکته کليدی که اگر در هر زمينه اي درست به آن بپردازيم ،ما را به کاميابی و پيروزي ميرساند ،راستيست .
اگر دين نداشته باشيم ،اما راستی پيشه کنيم سر از بهشت در ميياوريم ،اما اگر دين دار باشيم ،اما دروغ زنی پيشه نماييم ،ناگزير سر از جهنم در خواهيم آورد .
چکيده سخن آنکه مام پيروزی و نيکبختی راستين را نميتوان در آغوش گرفت مگر با راستی .
در اين راستا بسادگی ميتوان دريافت که کشوری که ساختارهايش راستی را پشتيبانی ميکنند ،مردمی خوشبخت و کامروا را در خود خواهد پروراند و وارون کشوری که در ساختارهايش به دروغ بيشتر پر و بال داده ميشود ،مردمانش مگر بدبختی و سردرگمی رهاورد ديگری نخواهند داشت .
آری راز بزرگ آنستکه تنها و تنها با راستی ورزيدن ,به ياری نيروهای آشکار و پنهان اهورايی ،انسان گام به گام به همه دستاوردهای ويژه اهورايی دست مييابد و وارون !!
و راز بزرگ ديگر آنستکه ما تنها به کمک شمشير آگاهی ،استوار در راه راست گام بر خواهيم داشت و دروغ ورزی پيامد نادانيست .
کسی که به ارزشهای راستی آگاهی درستی نداشته باشد ،چندان دور انديش نبوده و بيشتر چشم به نک بينی خود دارد و از روی نادانی بيشتر بر مدار دروغ چرخ ميزند .
در پايان باز بر اين سروده زيبای نياکان اهوراييمان پای ميفشريم :
جز راست نبايد گفت
هر راست نشايد گفت
پس دروغ هرگز !

درود جناب هومن

ميگوييد اگر دين نداشته باشيم و راستي پيشه كنيم سر از بهشت درمياوريم...
اكنون من ميگويم دين همان راستيست...حتما كه نبايد عنواني براي آن آورد...اگر كسي به اين درجه از راستي كه من نامش را همان ايمان ميگذارم برسد نكوبخت ميشود ...
در ضمن كسي كه دين دار است هميشه راستي پيشه ميكند....مگر آنكه تظاهر بر دين داري كرده باشد ....!!!
چون من راستي را همان دين داري راستين ميدانم.....

جناب هومن نظر شما چيست...؟؟

درود بر هموندان گرامی

براستی که چنین است به یاد شعری افتادم که بااین گفتمان سازگار است

دل خـوش از آنیم که حـج می رویم
غـافـل از آنــیم که کــج مـی رویم

کعـبه به دیدار خدا می رویم
اوکه همین جاست کجا می رویم

حــج به خدا جـز دل پـاک نیست
شستن غم از دل غمـناک نیست

دین که به تسبیح و سر و ریش نیست
هـر که علــی گفـت که درویـش نیست

صبح به صبح در پی مکر و فریب
شـب همه گریــــه ام ، ام یجـیب

پريسای گرامی درود پروردگار مهربان بر انديشه پاکتان
همانگونه که زيبنده آورديد راستی تنها راه رستگاريست و دروغ با هر رويکردی اهريمنيست .
اگر کسی برأی دروغ بافتن بهانه تراشيد ،بدانيد که سر در گرو ديو يسنايان دارد .

با درود بر ياران ارجمند
تا کنون در باره تنها راه پيروزی نبشتيم و در ژرفا دريافتيم که پيروزی با راستی ،راستين است و پيروزی با دروغ ،دروغين .
اينک ميخواهم کمی هم به تنها راه پيشگيری از فروپاشی پس از پيروزی بپردازم .
در بازبينی تاريخ ،بارها پيروزيهای درخشانی را ديده ايم که با آنکه تا اندازه زيادی بر راستی استوار بودند ،اما ديری نپاييدند .
از اين دست نمونه های فراوان ميتوان آورد .
برخی آرام آرام به پايان خود رسيدند و برخی شتابان .
در آغاز با شمشير راستی بسوی درستی پيش رفتند و ناگزير بر تخت پيروزی نشستند ،اما پس از لختی درنگ ،شمشير راستی فرو نهادند و در راستای منيت شمشير دروغ را در پنجه فشردند .
و باز همان داستان هميشگی تاريخ با بازيگرانی نو .
چرا ؟!
راستی آنستکه کژيها به مانند کرم پايه های فرمانروايی را از درون پوک ميکنند و تا آنجا پيش ميروند که ديگر نه از تاک نشان ماند ،نه از تاک نشان .
براستی چرا اين سرنوشت شوم گريبانگير همه جنبشهای در آغاز درست truth ميشود .
داستان استوره اي جمشيد را همه تا اندازه اي ميدانيد .
فر ايزدی که پشت و پناه راستان است ،چرا از چنگ جمشيد به در شد !؟
نياکان اهورايی ما داستان جمشيد و مانند او را تنها برأی سرگرمی ما از خود بجای نگذاشتند .
نياکان اهورايی ما نيکبختی مارا ميخواستند .
آنان به روشنی دريافته بودند که تنها راه کامرانی و کامروايی مردمان ،راستی و درستيست .
راستی تا پيروزی و راستی پس از پيروزی .
آری ،همواره و هميشه راستی .
هميشه راستی .

بله جناب هومن حتي امروزه هم ميشود چنين چيزي رو به روشني ديد...!
كساني كه ادعاي راستي دارند و در حقيقت بر ره دروغ ميپويند..

به ديد من شايد قدرت چشم حقيقت را كور ميكند و خودبزرگ بيني و مقام گرايي كژي ها را به همراه مياورد و پايه هاي راستي را ميلرزاند ...
چيزي كه در طول تاريخ بسيار ديده ايم و باز هم ميبينيم...!!!
قدرت چيزي است كه خوي و منش انسانيت را بيمار ميكند و از ريشه ميخشكاند ...درست همانند جمشيد...

با درودی فرش اين جستار بسيار کليدی را پی ميگيريم
نکته کليدی که اگر در هر زمينه اي درست به آن بپردازيم ،ما را به کاميابی و پيروزي ميرساند ،راستيست .
اگر دين نداشته باشيم ،اما راستی پيشه کنيم سر از بهشت در ميياوريم ،اما اگر دين دار باشيم و دروغ زنی پيشه نماييم ،ناگزير سر از جهنم در خواهيم آورد .
چکيده سخن آنکه مام پيروزی و نيکبختی راستين را نميتوان در آغوش گرفت مگر با راستی .
در اين راستا بسادگی ميتوان دريافت که کشوری که ساختارهايش راستی را پشتيبانی ميکنند ،مردمی خوشبخت و کامروا را در خود خواهد پروراند و وارون کشوری که در ساختارهايش به دروغ بيشتر پر و بال داده ميشود ،مردمانش مگر بدبختی و سردرگمی رهاورد ديگری نخواهند داشت .
آری راز بزرگ آنستکه تنها و تنها با راستی ورزيدن ,به ياری نيروهای آشکار و پنهان اهورايی ،انسان گام به گام به همه دستاوردهای ويژه اهورايی دست مييابد و وارون !!
راز بزرگ ديگر آنستکه ما تنها به کمک شمشير آگاهی ،استوار در راه راست گام بر خواهيم داشت و دروغ ورزی پيامد نادانيست .
کسی که به ارزشهای راستی ,آگاهی درستی نداشته باشد ،چندان دور انديش نبوده و بيشتر چشم به نوک بينی خود دارد و از روی نادانی بيشتر بر مدار دروغ چرخ ميزند .
در پايان باز بر اين اندرز زيبای نياکان اهوراييمان پای ميفشريم :
جز راست نبايد گفت
هر راست نشايد گفت
دروغ هرگز !

چرا برخی از ايرانيان زندگی بدون دروغ را ناممکن ميدانند ؟
اينان دو گروه هستند ،گروه نخست که نه به راستی باور دارند و نه به پروردگار و گروه ديگر که به پروردگار توانا باوری دوگانه دارند ،او را باور دارند ،اما توانايی آکرانه او را نه .
گروه نخست که رو به تاريکی و اهريمن دارند ،در سير زندگی يا با تلنگری رهايی بخش به خود آمده به سوی نور و راستی بر ميگردند و رستگار ميشوند و يا در راه تاريکی و دروغ با سرنوشتی اهريمنی ،روياروی .
گروه دوم که بين نور و تاريکی سرگردان هستند نيز ،يا با ناباوری به توانايی آکرانه پروردگار ،راه تاريکی و دروغ را بر ميگزينند و با سرنوشتی اهريمنی روبرو ميشوند ،يا چشمان خود را بر توانايی بيکران و مطلق پروردگار ميگشايند و در راه روشنايی با گزينش راستی ،فرجامی اهورايی مييابند .
به هر روی ،نياز به دروغ برای پيمودن راه راست به هيچ وجه با خرد و عقل ،جور در نمی آيد .
راه در جهان يکيست و آنهم راستيست .

تنها راه پيروزی
با درود بر ياران خداجو
نکته بسيار کليدی که همه بايد آويزه گوش و هوش نماييم اينستکه اگر بتوانيم راستی را در اين سرزمين بر تخت بنشانيم ،همه نيروهای ورايی و ماورايی پشتيبان ما خواهند شد و مام پيروزی و سرفرازی را به آسانی در آغوش خواهيم کشيد ،اما اگر اهريمن دروغ در اين سرزمين کارها را در دست گيرد ،هيچ تنابنده و هيچ نيرويی ديگر نخواهد توانست ما را از سرنوشتی شوم و نکبت بار رهايی بخشد .
به زبان ساده ،راستی ما را در برابر تيرهای بلا رويين تن ميکندو پيروزيهای بيشمار به ارمغان می آورد و مردم ما را سرفراز ميکند ،اما دروغ مردم ما را بسيار آسيب پذير کرده و شکست و سر افکندگی به بار می آورد و مردم ما را نيز خوار ميگرداند .
و اين يک راستيست که پيروان راستی رو به روشنايی دارند و پيروان دروغ رو به تاريکی .
رازی بيکران بزرگ که بيکران کوچک مينمايد .

با درود بر ياران راستی پژوه
برخی مردم ايرانزمين را همانند مردم ديگر سرزمينها ميدانند ،اما اينگونه نيست .
فرهنگ نورانی اين مرز و بوم اهورايی ,ايرانيان را شبکور کرده است .
به ديگر سخن ،وارون برخی ملتها که تا اندازه اي ميتوانند شب رو باشند ،ايرانيان در تاريکی به نابودی کشانده ميشوند .
و چکيده آنکه ،مردم اين سرزمين برأی در آغوش کشيدن همای پيروزی ،بايد همواره بسوی نور گام بردارند .
آری ايرانی در تاريکی دستاوردی جز شوربختی و شکست ندارد .
پس همه با هم بسوی روشنايی