امید عطایی فرد / سوشیانت مَزدَیسن

استاد امید عطایی فرد / سوشیانت مَزدَیسنا

(زاده‌ی 9 فروردین 1344 خورشیدی، در تهران) عارف و فرزانه، فلسفه‌دان و اندیشمند، ادیب و نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا و داستان‌نویس، زبانشناس و ریشه‌شناس، اوستاپژوه، ترجمان و گزارشگر اوستا، شاهنامه‌پژوه و ویراینده‌ی شاهنامه، استوره‌شناس، تاریخ‌پژوه، دین‌پژوه، باستان‌پژوه، جامعه‌شناس، پژوهشگر فرهنگ و تمدن ایران و جهان، پژوهشگر دانشهای سیاسی-اجتماعی، بنیادگذار فلسفه‌ی سیاسی-اجتماعی «میهن‌سالاری»، بنیادگذار مكتب «عرفان آریایی هما»، بنیادگذار و سرپرستِ دانشنامه‌ی بزرگ ایران باستان، نویسنده‌ی آیین‌نامه‌ی پژوهشی دانشگاه بزرگ ایرانشناسی.

عضويت در سايت

1.زندگانی:
امید عطایی فرد درباره‌ی زندگانی خود در تارنگار مرز مزدایی چنین نوشته است: «من در میان کتابها بزرگ شدم، زیرا پدرم (احمد عطایی) یکی از پیشکسوتان نشر بوده است. کتاب همانند خوراک و پوشاک، بخشی جدا ناشدنی از زندگیم به شمار میرفت. و به راستی، به قول شادروان «یمینی شریف»، کتاب، دوستی دانا و مهربان مینماید.
نوجوانی بیش نبودم كه ناگاه شیفته و عاشقش شدم!! هرجا تصویر و نوشته ای درباره اش میدیدم با شور و شوق نگه میداشتم. شب و روز با او سخن میگفتم و برایش مینوشتم. از او زیباتر و باشکوهتر ندیده بودم. با آنکه بسیار دلاور بود، اما از شرم و آزرمی شگرف نیز برخوردار مینمود... بعداً همه‌ی جوانیم را به پایش ریختم... و میدانم که روزی خواهد گذاشت تا در آغوش پر مهرش به خوابی ابدی فرو روم! او، عشق ابدی من: ایران!
در روزگار جوانی راههای زیادی پیش رویم بود؛ هم نسلانم هر کدام به راهی رفته بودند: یکی کوچیده و ایران را فراموش کرده بود؛ دومی مجاهد خلق شده بود؛ سومی چریک فدایی؛ چهارمی پانکی و هیپی؛ پنجمی با ریش و تسبیح؛ ششمی مصدقی و ملی مذهبی؛ هفتمی کاسب و دلال؛ هشتمی بیغ و خنثا؛ نهمی الکلی و معتاد؛ و من در میان این غوغا، در روز روشن، چراغ به دست به دنبال پیر مغان، راه ایران شناسی را برگزیدم که دشوارترین راه بودهرچند آسان مینمود: یك راه و هزار چاه!»
وی از سال 1364 خورشیدی پژوهشهای خود را درباره‌ی ایران باستان آغازید؛ در این باره می‌نویسد: «در سال 1364 خورشیدی، زمانی که بیست ساله بودم کانون ایرانشناسی جوانان (کاج) را در ایرانخانه‌ی كوی قبادیان بنیاد نهادم: نشستهای خانگیدرباره تاریخ و فرهنگ ایران که از کودک تا کهنسال در آن شرکت میکردند. این کانون به یاریجوانان دبیرستانی و دانشجو بازتابهایی در مدرسه ها و دانشگاه ها داشت. و سرانجام بهگونه‌ای تصاعدی بی آنکه بچه‌های حلقه‌های بعدی با من مستقیماً تماس داشته باشند، رشدکرد...
و یک دهه پس از آن، در سال 1372 انجمن شاهنامه دوستان ایران (اشا) را پایه گزاری کردم: کوششهایی برای جا انداختنشاهنامه در میان مردم و پارسی بانی و آشتی دادن آنها با شعر ناب پارسی در برابریاوه سراییها!»
وی كه پژوهشهای ایرانشناختی را دچار كژیها و كاستیهای بسیار می‌داند می‌گوید: «... در این زمینه دریافتم که ایران شناسی دچار کژی ها و کاستی هایی هست و با توجه به دو استاد بزرگ، استاد حبیب الله نوبخت و استاد ذبیح الله بهروز، که ایرانشناسی ایرانی را برای ما به یادگار گذاشته بودند، برآن شدم که این مکتب را دنبال کنم، یعنی نه ایرانشناسی بیگانه و نه ایرانشناسی دولتی را پیگیری کنم؛ بلکه ایران شناسی ناب و به دور از هر گونه تحریف و ناراستی، که منجر به این اندیشه شد: کوشش برای دانشنامه‌ی ایران باستان... .»
«از آغاز دهه 1370 بود که نشستهایدانشنامه را نیز در کنار کارهای دیگر برگزار کردم. فراموش نمیکنم که در سرمایزمستان ساعت 7 بامداد دور هم گرد می آمدیم و درباره شاخه های گوناگون، پژوهش میکردیمو سپس بر سر کار یا شغل یا دانشگاه میرفتیم... و نیز در دیگر فصلها کمابیش این نشستهاادامه داشت.
در سال 1375 دوره های آموزشی عرفان آریایی را آغاز كردم: از گفتار به کردار درآوردناندرزها و طریقت مهر. این دوره ها برای من بسیار دشوار و جانکاه بود، زیرا تازهدریافتم با چه مردمی روبرو هستم!
آری! خروش خاطرات، آوار واژگان، سرشک سرنوشت... سالهای جوانیم برای میهنم خوش سوخت!
بیش از یک ربع قرن، ده ها تن، از خردسال تا کهنسال در این ایران‌خانه گرد آمدند تا از ایران بگویند و بشنوند؛ ایشان برای نخستین بار با نمادهای ملی بسان فروهر و چلیپا آشنا شدند و سرود "ای ایران" را شنیدند. با شاهنامه خوانی، آتش میهن پرستی را فروزان نمودند و به خودباوری رسیدند. با دوره های همافری (عرفان آریایی) از گنجینه های کاربردی (و نه صرفن موزه ای) فرهنگ ایران آگاه شدند و به پرورش جان و روان خویش پرداختند.
ایرانخانه‌ی ما پزیرای پژوهندگان و استادانی بود که این سرای را دانشکده ای خودمانی اما بس علمی، برای دانشخواهانی ساختند که نه از بهر ورق پاره ای، بلکه از برای ثبت شدن عشقشان بر جریده ی عالم، از دور و نزدیک به اینجا می آمدند تا خوشه‌ای از تاک تاج نشان ایران زمین بچینند.
و سپاسگزارم از یزدان و از پدر و مادری فرهنگ دوست که با مهربانی و شکیبایی، میزبان بیش از یکهزار نشست ایرانشناسی بودند.»
وی كه سخنرانیهای فراوانی در دانشگاهها و كانونهای فرهنگی خصوصی و عمومی داشته است، در دنباله می‌نویسد: «...اما در گستره‌ی ایرانشناسی، از آنجا که در بسیاری از پهنه‌ها، پژوهشی در کار نبود و یا پژوهندگان دارای بینش درستی نبودند، با کوششی پر دامنه به کار پرداختم و در انجمنها و همایشها و سخنرانیهایم، همیشه به دور از هرگونه سیاست بازی و جریان سازیهای ایدئولوژیک، تنها به زمینه‌ها و برنامه‌های فرهنگی پرداختم و کوشیدم راه راست و روشن را که همانا میهن پرستی ناب بود، به جوانان وطنم نشان دهم؛ و در اینجا فهرست فشرده ای از دستاوردهایم را یادآور میشوم:
• ارایه دیدگاه و گمانه‌هایی نوین در استوره‌شناسی ایرانی و رمزگشایی داستانها.
• بازسازی اوستا بر پایه متنهای پهلوی و ترجمان پارسی.
• ترجمانی تازه و متفاوت، از پاره‌ای از بندهای گاتها.
• ویرایش شاهنامه فردوسی.
• یافتن و ساختن واژگانی در برابر کلمات بیگانه.
• بررسی بنیادها و مبدا تاریخ ایران که دستکم به ده هزار سال میرسد.
• کاوش در فلسفه سیاسی و جامعه شناسی ایران باستان و آیین شهریاری.
• یافته‌ها و کشفیاتی درباره بناهای باستانی.
• نگارش داستانهایی درباره چهره های استوره‌ای.
• دانشنامه ایران باستان.
امیدوارم این خویشکاری برای میهنم به بار و ثمر نشسته باشد.»

عضويت در سايت

2. آثار:
1.2. كتابها:
1.1.2. ایران بزرگ: پژوهشی گسترده و فراگیر درباره‌ی جغرافیای استوره‌ای و تاریخی مرزها و مردمان ایرانی؛ پراكنش اطلاعات، چاپ یكم، سال 1384، چاپ دوم، سال 1389.

2.1.2. پیامبر آریایی: پژوهشی ژرف و سترگ درباره‌ی دین و عرفان آریایی و شناخت ریشه‌های ایرانی در كیشهای جهانی؛ و ترجمه‌ای نوین از دو بند آغازین گاتهای زرتشت؛ ردیابی سخنان زرتشت سپیتمان در سروده‌های حافظ و...؛ پراكنش عطایی، چاپ یكم، سال 1383، چاپ چهارم، سال 1389.

3.1.2. قبله‌ی زرتشت: 4 داستان درباره‌ی دین آوران ایران: زرتشت سپیتمان، زرتشت وارتوش، فتنه‌ی مزدك، حافظ در آستان پیر مغان؛ به همراه پیوستی بلند درباره‌ی جستارهای زرتشت‌شناسی و مهرشناسی؛ پراكنش آشیانه كتاب، نوروز 1388.

4.1.2. افسون فریدون (از پایداری تا پیروزی ایرانیان بر زهاكیان): داستان بلند تاریخی در سه پرده: جمشید / آبتین / فریدون. پژوهشی ژرف و فراگیر بر بنیاد: اوستا، شاهنامه، كوشنامه، كرشاسپنامه، ریگ‌ودا، اوپانیشاد، گلستان و بوستان سعدی، نوروزنامه و...؛ پراكنش عطایی، سال 1385.

5.1.2. منم كورُش، شاهِ جهان: نگرشی بر نوشتارهای تاریخی درباره‌ی شهریار بزرگ همه دوران: فرماننامه‌ی كورُش بزرگ، تاریخ هرودوت، كتاب قوانینiii افلاتون، كورش‌نامه‌ی گزنفون، نامه‌ی اشعیای نبی، سوره‌ی كهف؛ به همراه تبارشناسی كورُش شاه بزرگ؛ پراكنش آشیانه كتاب، سال 1386.

6.1.2. منم فردوسی، شاهِ شاعران (فردوسی‌نامه): جُنگی از اندرزهای ارجمند فردوسی بزرگ از میان شست هزار بیت شاهنامه، با نگرش به نسخه‌های گوناگون دستنوشت؛ پراكنش آشیانه كتاب، نوروز 1388.

7.1.2. دیباچه‌ی شاهنامه: ویرایشی نوین از دیباچه‌ی شاهنامه و گزارشی ژرف و فراگیر بر آن؛ به همراه پژوهشی گسترده در زمینه‌ی شاخه‌های گوناگون شاهنامه‌شناسی: ایرانیان، نخستین تاریخ‌نگاران؛ شاهنامه‌های پیش و پس از فردوسی؛ زادسال فردوسی؛ روزگار فردوسی؛ شناخت بینش و كیش فردوسی؛ تاریخ فرجام شاهنامه؛ به همراه ویرایشی نوین از داستانهای: گیومرث، هوشنگ، تهمورث، جمشید در پیوست كتاب؛ پراكنش آشیانه كتاب، نوروز 1385.

8.1.2. نبرد خدایان: پژوهشی كلان درباره‌ی جَنگهای كیهانی در نوشته‌های استوره‌ای كهن ایرانی؛ پراكنش عطایی، چاپ یكم، سال 1371، چاپ دوم، سال 1377.

9.1.2. آفرینش خدایان: پژوهشی فراخ‌دامن در زمینه‌ی استوره‌شناسی داستانهای آفرینش ایرانی و چهره‌های استوره‌ای ایرانی و رمزگشایی و گزارش پنج داستان اوستایی-پهلوی؛ پراكنش عطایی، چاپ یكم، سال 1377.

10.1.2. شگفتیهای باستانی ایران؛ دفتر 1: پژوهشی نوین در زمینه‌ی باستانشانسی ایران درباره‌ی بناها، غارها، گنجها، سنگها، تندیسها، جامه‌ها و دستاوردهای شگرف و شگفت‌آور ایرانیان در درازای تاریخ؛ كیهان‌نوردی كیانیان و نیز پژوهش در پیشگامی ایرانیان در فرهنگ و تمدن؛ پراكنش آشیانه كتاب، چاپ یكم، سال 1380، چاپ دوم، سال 1382 ، چاپ چهارم ، 1389.

11.1.2. شگفتیهای باستانی ایران؛ دفتر 2: دنباله‌ای بر دفتر 1؛ پراكنش آشیانه‌ی كتاب، زیر چاپ.

12.1.2. پادشاهی در استوره و تاریخ ایران: پژوهشی در زمینه‌ی آیین كشورداری در ایران كهن؛ دربردارنده‌ی بخشهای: شاه استوره‌ای (فلسفه‌ی پادشاهی و نقش استوره‌ها)، آیینهای شاهانه (آداب و تشریفات حكومتی)، شاه و شهریاری (شیوه‌های كشورداری)، فرهِ كیانی(شرط لازم برای پادشاهی)، شاه و موبد (موازنه‌ی قدرت میان دین و دولت)، شاه و سپهبد (پرهیز سپاه از سیاست)، شاه و شهبانو (سازندگی زنان همپای مردان)، شاه و شاهزاده (آمادگی برای رسیدن به فرمانروایی)، شاه و مردم (چالشهای رابطه‌ی دو جانبه)؛ پراكنش عطایی، نوروز 1384.

13.1.2. مرز مزدایی:جُنگی از نوشتارهای گوناگون استاد از سال 1363 تا هنگام چاپ کتاب (سال 1388) در گاهنامه‌ها و كتابهای گوناگون، در هفت بخش: استوره و داستان، دین و آیین، ادب و فرهنگ و هنر، سروده‌ها، تاریخ و باستان شناسی، دانش و فن، نقد و گزارش و گفت و گو.

14.1.2. ایران در پس پرده‌ی تاریخ: جُنگی از نوشتارهای گوناگون ایرانشناسی، روشن گرداننده‌ی گوشه‌های تاریك تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران و پرده‌برداری از تبهكاریهای گوناگون فرهنگی دشمنان و بدخواهان ایران؛ پراكنش عطایی، چاپ یكم، سال 1378.

15.1.2. حافظ در آستان پیر مغان: داستانی كوتاه بر پایه‌ی غزلهای حافظ؛ پراكنش عطایی، سال 1373.

16.1.1. عرفان آریایی: كتابی سترگ درباره‌ی عرفان آریایی و مكتب هما، در چند دفتر، در دست پژوهش و نوشتار.

17.1.2. دانشنامه‌ی بزرگ ایران باستان: در دست پژوهش و نوشتار و سرپرستی دانش‌پژوهان.

18.1.2. ترجمه و گزارش گاتهای زرتشت بزرگ: در دست پژوهش و نوشتار.

19.1.2. میهن‌سالاری ایرانی: در دست پژوهش و نوشتار.

عضويت در سايت

2.2. آیین‌نامه‌ها، راهبردهای پژوهشی و درسنامه‌های ایرانشناسی:

آیین‌نامه‌ی پژوهشی دانشگاه بزرگ ایرانشناسی: امید عطایی فرد پس از سه دهه پژوهش و آموزش در زمینه‌های گوناگون ایرانشناسی، در زمستان سال 1389 خورشیدی به نوشتار آیین‌نامه‌ای كلان در راستای برپایی دانشگاه بزرگ ایرانشناسی دست یاخت؛ دربردارنده‌ی:

1.شیوه‌های پژوهشهای ایرانشناختی
2.راهكارهای برپایی دانشگاه ایرانشناسی
3.پایه‌های درسی دانشگاهی
4.رده‌های دانشگاهی
5.شرایط استادی دانشگاه
6.درسنامه‌های دانشگاهی در شانزده رشته‌ی گوناگون ایرانشناسی
7.راهبردهای پژوهشی در زمینه‌های گوناگون ایرانشناسی

هم اكنون دانشگاه مجازی «كوروش بزرگ» در آمریكا، بر بنیاد این آیین‌نامه‌ی كلان ایرانپژوهی، بر كارِ آموزش و پرورش دانشجویان در زمینه‌های گوناگون ایرانشناسی است.

عضويت در سايت

3.2. پیوست بر كتابها:
1.3.2. پیوستی درباره‌ی «تاریخ ایران باستان» بر كتاب «سرنوشت انسان در تاریخ ایران»، نوشته‌ی فؤاد فاروقی، پراكنش عطایی، سال 1378.
2.3.2. پیوستی با نام: «ایران، زادگاه اهرام» بر كتاب «نیروهای مرموز در اهرام مصر» نوشته‌ی بیل شول، ترجمه‌ی بشیر بختی، پراكنش عطایی، سال 1377، پراكنش آشیانه كتاب، سال 1389.[b]

عضويت در سايت

4.2. مقاله‌ها:
1.4.2. استوره‌شناسی:
دیباچه‌ای بر داستانهای آفرینش ایرانی (2-1)؛ ماهنامه‌ی چیستا، ش 104و 105، دی و بهمن ماه 1372.
سیمرغ دو سر؛ مجله‌ی وهومن، ش8، نوروز 1374.
استوره‌ی اسکندر؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، 1376.
شاهنامه: آینه دار استوره های آریایی؛ كتاب ماه «هنر»، آذر و دی 1379.
استوره شناسی ایرانی (چكیده‌ای از سخنرانی در پانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی كتاب تهران)؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 12/4/1381.
استوره‌های فردوس؛ ماهنامه‌ی آناهید، ش5، اسپند ماه 1383.

عضويت در سايت

2.4.2. دین و عرفان:
ایرانیان و مسیح؛ روزنامه‌ی اطلاعات، ش 20096، 11/10/1372.
اوستا: بزرگ ترین فرهنگ جهان باستان؛ ماهنامه‌ی وهومن، ش10، بهار 1375.
درباره‌ی زرتشت و آیین او؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 14/1/1376.
دبستان درویشان؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1380.
آیین میلاد؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1381.
دین صابیان؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1381.
دیویسنا و مزدیسنا؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1381.
بزرگترین چیستان تاریخ؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1382.
بنیادهای عرفان ایرانی؛ ماهنامه‌‌ی آناهید، تیر ماه 1382.
زمان زرتشت؛ تارنگار مرز مزدایی، 26/3/1387.
تأثیر ایران بر آیین یهود (1)؛ تارنگار مرز مزدایی، 6/9/1387.
تأثیر ایران بر آیین یهود (2)؛ تارنگار مرز مزدایی، 13/9/1387.
تأثیر ایران بر آیین مسیح؛ تارنگار مرز مزدایی، 5/10/1387.
دو بند آغازین گاتها: ترجمه و گزارش؛ تارنگار مرز مزدایی، 16/12/1387.
زرتشت و اوستا (4-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، از 10/8/1388 تا 1/9/1388.
نقدی بر ترجمه و گزارش دینكرد؛ تارنگار مرز مزدایی، 20/3/1389.
زرتشت باستانی و فلسفه‌ی او؛ تارنگار مرز مزدایی، 25/3/1389.

عضويت در سايت

3.4.2. ادب و فرهنگ و هنر ایرانزمین:
فروزه‌های فرهنگ ایران؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، ش 22 به پس، سالهای 1375 و 1376.
ایران بزرگ؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، ش 22 به پس، سال 1376.
ایرانشهر: افسر هفت كشور؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، سال 1377.
ایران آریایی؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، سال 1378.
مردان نامی ایرانزمین؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 7/9/1382.
ایرانیان، پیشگامان فرهنگ و تمدن؛ ماهنامه‌ی كهكشان، اسپند ماه 1382.
ارژنگ پر آژنگ؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 12/6/1383.
به مناسبت سالگرد شهریار؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 28/6/1383.
نمایشنامه «ایرانیان» آیسخولوس؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 31/6/1383.
زبانی نو در ادبیات فارسی (نگاهی به نمایشنامه‌های میرزاده‌ی عشقی)؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 31/6/1383.
پروین دختر ساسان (زیبایی‌شناسی در نمایشنامه‌ای از صادق هدایت)؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 4/7/1383.
با خط پیرآموز کتاب های فارسی را نجات دادند؛ روزنامه‌ی آسیا، 7/3/1384.
پیشینه کتابخانه در ایران (ایرانیان باستان برای كتاب، جهان را زیر پا گذاشتند.)؛ روزنامه‌ی آسیا، 21/3/1384.
کتاب نویسی از زبان کتابهای کهن؛ روزنامه‌ی آسیا، 28/3/1384.
گزارشی درباره ی خط و قلم و در ایران؛ روزنامه‌ی آسیا، 28/3/1384.
احیاگر فصل های گمشده تاریخ، استاد حبیب الله نوبخت؛ روزنامه‌ی آسیا، 12/4/1384.
نخستین نمایشنامه جهان؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 14/6/1384.
نبو: ایزدِ نویسندگی؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر136-135.
بازی های نمایشی در ایران؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر168-165.
دانشنامه‌ی ایران باستان؛ تارنگار مرز مزدایی، 17/11/1386.
الفبا و واژه‌های ایرانی (3-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، اسپند ماه 1386 تا شهریور ماه 1387.
نگارگری در ایران كهن (3-1)؛ با همكاری میترا بهادران، تارنگار مرز مزدایی، از 5/10/1387 تا 16/10/1387.
احمد عطایی، ناشری دیرین با اندیشه‌هایی نو؛ تارنگار مرز مزدایی، 13/10/1387.
پیشگوییهای ایرانی؛ تارنگار مرز مزدایی، 4/8/1388.
پشت پرده‌ی شعر نو (3-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، اسپند ماه 1388.
به یادبود پرفسور پاکدامن؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
چراغ عطایی خاموش نمیشود؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
زبانزد نادرست: ایرانی - اسلامی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
مارهایی در آستین ایرانشناسی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.

عضويت در سايت

4.4.2. شاهنامه‌شناسی:
بازشناسی شاهنامه؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 19/2/1387، تارنگار مرز مزدایی، 27/5/1387.
اسرار فردوسی (1): ویرایش شاهنامه؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 24/5/1387، تارنگار مرز مزدایی، 29/5/1387.
اسرار فردوسی (2): راز سد در؛ تارنگار مرز مزدایی، 17/7/1387.
اسرار فردوسی (3): بینش گاهانی فردوسی؛ تارنگار مرز مزدایی، 24/7/1387.
اسرار فردوسی (4): سخن را نگه داشتم سال بیست...؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/8/1387.
اسرار فردوسی (5): درازیهادستیها بر شاهنامه؛ تارنگار مرز مزدایی، 8/8/1387.
نگرشی بر شاهنامه ویرایش خالقی مطلق؛ تالار گفتمان هخامنشیان، 26/9/1387، تارنگار مرز مزدایی، 10/2/1388.
خداوند جنگ سپهبد فردوسی؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/2/1388.
سالزاد فردوسی؛ تارنگار مرز مزدایی، 3/2/1388.
شاهنامه‌های گمشده؛ تارنگار مرز مزدایی، 8/2/1388.
شاخه‌های شاهنامه؛ تارنگار مرز مزدایی، 15/2/1388.
آیا در شاهنامه سخنی از مردم نیست؟!؛ تارنگار مرز مزدایی، 17/2/1388.
بزرگترین شاهكار ادبی بشر؛ تارنگار مرز مزدایی، 22/2/1388.
سان دیدن كیخسرو از سپاه شاهنشاهی؛ تارنگار مرز مزدایی، 24/2/1388.
پرده‌ای از روزگار فردوسی (داستان كوتاه)؛ تارنگار مرز مزدایی، 29/2/1388.
ابومنصور عبدالرزاق و شاهنامه‌اش؛ تارنگار مرز مزدایی، 31/2/1388.
فردوسی، زرتشتی یا مسلمان: نگرشی بر دیوان علی‌نامه؛ روزنامه‌ی جام جم، ش 2648، 9/6/1388، تارنگار مرز مزدایی، 19/8/1388.
پس از فردوسی؛ تارنگار مرز مزدایی، 18/6/1388.
زایش فردوسی (داستان كوتاه)؛ تارنگار مرز مزدایی، 26/9/1388.
داستان ابومنصور عبدالرزاق توسی (8-1): تارنگار مرز مزدایی، دی و بهمن ماه 1388.
من زنده‌ام (داستان كوتاه)؛ تارنگار مرز مزدایی، 17/12/1388.
سوی گنبد آزر آرید روی: نمایه‌ای از زندگی دقیقی توسی (داستان كوتاه)؛ تارنگار مرز مزدایی،
پاژ نژند؛ تارنگار مرز مزدایی، 9/2/1389.
كژراهه‌ی كزازی؛ با همكاری شهریور، تارنگار مرز مزدایی، 9/5/1389.
شاه شاعران در قفقاز؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
نقش شاهنامه در جنبشهای رهایی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.

عضويت در سايت

5.4.2. حافظ‌شناسی:
حافظ مهرآیین (59-1)؛ ویرایش نوشته‌های زنده یاد صادق نظمی افشار درباره‌ی حافظ، تارنگار مرز مزدایی، از 8/6/1387 تا 18/7/1388.
از مدرسه تا میكده (1): كدام حافظ؟؛ تارنگار مرز مزدایی، 3/11/1388.
از مدرسه تا میكده (2): حافظ مهرآیین؛ تارنگار مرز مزدایی، 10/11/1388.
از مدرسه تا میكده (3): حافظ و خسروان؛ تارنگار مرز مزدایی، 17/11/1388.
از مدرسه تا میكده (4): دوستان و دشمنان حافظ؛ تارنگار مرز مزدایی، 24/11/1388.

عضويت در سايت

6.4.2. آیینها و جشنهای ایرانی:
دو سند از نوروز در مصر باستان؛ مجله‌ی آینده، امرداد و آبان ماه 1370.
نوروز جمشیدی؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه ی فردا، فروردین ماه 1375.
زنی به نام زمین؛ روزنامه‌ی اطلاعت، 5/12/1383.
چیستان چهارشنبه؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر123-121.
چنین جشن فررخ؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر126-124.
یادگار فریدون؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر132-130.
پیمان‌نامه‌ی زناشویی؛ تارنگار مرز مزدایی، 30/6/1389.
هفت بند بهار (منشور نوروز)؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.

عضويت در سايت

7.4.2. تاریخ‌پژوهی و باستانشناسی:
برگهایی از سفر شیراز؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا.
پژوهشی در داستان زال؛ ماهنامه‌ی فروهر، ش 1 و 2، سال 1368.
سرو شاه و یمن؛ ماهنامه‌ی فروهر، سال 1368.
جستاری درباره آریاییان؛ ماهنامه‌ی فروهر، ش 12-9، سال 1368، ش 10-1، سال 1369.
بهشت جم (پژوهشی درباره‌ی ورِجَمكَرد)؛ مجله‌ی ایرانمهر، ش 1 و 2، بهمن ماه 1369 و امرداد ماه 1370.
ترازوی بی‌توازن تاریخ؛ فصلنامه‌ی هستی، زمستان سال 1372.
یادداشت سفر شوش؛ ماهنامه‌ی وهومن، ش7، پاییز 1373.
پیشنهادی درباره دوره‌های تاریخی ایران؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، آبان تا دی ماه 1374.
ایران در آیینه‌ی باستانشناسی؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا، سال 1376.
ایران و یونان: دو خواهر همخون (گزارش سخنرانی در شانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی كتاب تهران)؛ كتاب هفته، 19/2/1382.
بازشناسی تاریخ و فرهنگ ایران باستان؛ ماهنامه‌ی آناهید، ش 1، 1383.
مبداء ملی ایران؛ ماهنامه‌ی آناهید، اسپند ماه 1383.
زن در دوره ساسانیان؛ فصلنامه‌ی پارسیان، ش 10، بهار 1384.
سیمای ساسانیان؛ فصلنامه‌ی پارسیان، ش 11، تابستان 1384.
یک نام و دو چهره، اسكندر مقدونی و اسكندر ایرانی؛ روزنامه‌ی آسیا، ش74، 11/4/1384.
فتنه‌ی مزدک؛ روزنامه‌ی شرق، ش 648، 21/9/1384.
هخامنشیان در خداینامه: در پیوست كتاب «پیامبر آریایی».
پرواز در ایران كهن؛ تارنگار مرز مزدایی، 15/8/1387.
آیا می‌دانید كه...؛ تارنگار مرز مزدایی، 8/11/1387.
سفر در ایران باستان؛ كتاب «مرز مزدایی»؛ ر336-325.
كنكاشی درباره‌ی كوروش بزرگ؛ تارنگار مرز مزدایی، 27/1/1388.
اسرار پاسارگاد؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/8/1388.
جهانداری كوروش بزرگ؛ تارنگار مرز مزدایی، 6/8/1388.
مرزهای شرقی هخامنشیان؛ تارنگار مرز مزدایی، 4/3/1389.
برای دیدن تخت جمشید باید دور دنیا سفر كرد؛ تارنگار مرز مزدایی، 19/6/1389.
ایران، اسلام و عرب (24-0)؛ 25 نوشتار در تارنگار مرز مزدایی، از 5/3/1388 تا 18/7/1389.
ماه بخارا: سرگذشت امیرنصر سامانی (6-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، امرداد و شهریور ماه 1389.
نامه‌ی اشعیای نبی درباره‌ی كوروش بزرگ، تارنگار مرز مزدایی، 7/8/1389.
تاریخنگاری در زمان هخامنشیان؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
داریوش بزرگ: واژگونگر کیش فرمانی گئومات مغ؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.

عضويت در سايت

8.4.2. فلسفه‌ی سیاسی-اجتماعی:
دموکراسی دروغین غرب؛ هفته‌نامه‌ی در آستانه‌ی فردا.
مهرگان، جشن مقاومت ملی؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/7/1387.
از پایداری تا پیروزی؛ تارنگار مرز مزدایی، 7/7/1387.
شهریاری ایرانیان از زبان دیگران؛ تارنگار مرز مزدایی، 19/11/1387.
اقلیت ملی (2-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/7/1388 و 30/9/1388.
زرتشت، كوروش، فردوسی: سه سیمای اساسی هویت میهنی؛ تارنگار مرز مزدایی، 15/7/1388.
از فریدون تا فراماسونری؛ تارنگار مرز مزدایی، 8/7/1388.
به سوی ایران بزرگ (4-1)؛ تارنگار مرز مزدایی، از 3/12/1388 تا 17/5/1389 و فیس‌بوك امید عطایی فرد، سالهای 90-1389.
میهن‌سالاری، نه مردمسالاری (8-1)؛ تارنگار مرز مزدایی و فیس‌بوك.
هامش میهنی ایران (هما)؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
منشور هما؛ تالار گفتمان هخامنشیان؛ 13/6/1389.
بنیادگرایی ایرانی (زنجیره نوشتار)؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد؛ سالهای 90-1389.
پایگاه پادشاهی در ایران باستان (زنجیره نوشتار)؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد، سالهای 90-1389.
نهاد شهریاری و گزاره هایش از نگاه روشنفکران جهان؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
سنجشی میان فرهنگ پادشاهی ایرانی با جمهوری انیرانی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
سه راهی تاریخ: خلافت (حکومت دینی تسنن)-امامت(مذهب تشیع)-سلطنت(پادشاهی ایرانی)؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
نقش شاهنامه در جنبشهای رهایی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
آسیب‌شناسی پویشهای میهنی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جنبشهای رنگین ایران؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
طریقت پیکار؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
آشنایی با دوران گزار: از خودکامگی تا مردم کامگی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
سه گستره‌ی آزادی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
اندرز آزادی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
پان ایرانیسم یا پان ویرانیسم؟!؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
چرا چپگرا نیستم؟؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
چرا مصدقی نیستم؟!؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
پرسشهایی از پانترکها؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
آسیب شناسی دموکراسی غربی از زبان خودشان؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
رای تاریخی داریوش بزرگ هخامنشی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
ملت، دولت، حکومت؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
آسیب‌شناسی مردم سالاری؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جمهوری هایی که پادشاهی شدند؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جنون جمهوری خواهی: روسیه؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جنون جمهوری خواهی: فرانسه؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جنون جمهوری خواهی: چین؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
جامه‌ی ناهنجار جمهوری طلبی؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
هرج و مرج جمهوریت؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
سرگیجه‌ی جمهوری طلبان؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.
مراقب نسخه‌ی دکترهای جهان وطنی جمهوریخواه باشیم!؛ فیس‌بوك امید عطایی فرد.

عضويت در سايت

9.4.2. دانش و فن:
دانش مغان و فیزیک نوین؛ ماهنامه‌ی وهومن، ش6.
نگاهی کوتاه به کیهان و زمان در ایران باستان؛ ماهنامه‌ی فروهر، ش 7-1، سال 1367.
روانپژوهی در ایران باستان؛ ماهنامه‌ی وهومن، ش 3، آبان ماه 1371.
ساختمان سارویه؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 13/11/1381.
پیشینه‌ی پزشکی در ایران؛ روزنامه‌ی اطلاعات، 24/10/1382 و 1/11/1382.
اخترفیزیك در ایران باستان؛ تارنگار مرز مزدایی، 15/1/1388.
كشف شراب؛ تارنگار مرز مزدایی، 12/10/1388.
نخستینهای ایرانی؛ تارنگار مرز مزدایی،
مهرازی ایرانی؛ تارنگار مرز مزدایی، 21/7/1389.
دستهای ایران در سازه‌های جهانی؛ تارنگار مرز مزدایی، 26/7/1389.

عضويت در سايت

10.4.2. نقد و دیدمان:
پورسینای چند ملیتی!؛ تهران، 5/2/1368، كتاب «مرز مزدایی»، ر 414-413.
نگرشی بر كتاب «زمینه‌ی فرهنگ و تمدن ایران»، نوشته‌ی علیقلی محمودی بختیاری؛ مجله‌ی آرمان، دی ماه 1369.
بزرگش نخوانند اهل خرد / كه نام بزرگان به زشتی برد: پاسخی به محمدعلی جمالزاده درباره‌ی كوروش شاه بزرگ؛ روزنامه‌ی همشهری، ش 561، 8/9/1373.
تولید پوشاک، دور مانده از فن آوری روز؛ گزارش فاطمه امیری، روزنامه‌ی ایران، 26/1/1380.
بر همانیم كه بودیم؛ فصلنامه‌ی پارسیان، بهار 1383.
گوهرِ نام به دینار نفروخت: نقدی بر فیلمنامه‌ی «دیباچه‌ی نوین شاهنامه»، نوشته‌ی بهرام بیضایی؛ روزنامه‌ی بانی فیلم، 28/6/1383.
خسروان خسران دیده: نقد بر كتاب «حكمت خسروانی» نوشته‌ی هاشم رضی؛ در پیوست كتاب «پیامبر آریایی».
كه ایدون به ما خوار بگذاشتند: نقد بر كتاب «شاهنامه‌ی فردوسی و فلسفه‌ی تاریخ ایران»، نوشته‌ی مرتضا ثاقبفر؛ در پیوست كتاب «پیامبر آریایی».
گزندهای ناآگاهی: پاسخ به نقد مرتضا ثاقبفر بر كتاب «پیامبر آریایی»، تارنگار مرز مزدایی، 20/11/1386.
نقد نوشتار مرتضا ثاقبفر (بن نبست كیخسرو و فساد قدرت سیاسی)؛ 5/12/1386.
هزار باده‌ی ناخورده؛ تارنگار مرز مزدایی، 4/2/1387.
قلم در كف دشمن، ولی اینترنت در دست ماست؛ تارنگار مرز مزدایی، 1/11/1387.
مام میهن؛ تارنگار مرز مزدایی، 15/11/1387.