پژوهش های مربوطه به "یاخته های ریشه ای" (ستم سِل) موضوع روز و نمونه ی خوبی است از آنچه دانش می تواند انجام دهد. دانشمندان از این را امیدوار به درمان بسیاری از بیماری های بدون درمان بسیاری از بیماری های بدون درمان امروزی می باشد. برای نمونه می توان از بیماری های قند، آلزایمر (فراموشی)، آسیب دیدگی ستون مهره ها و جلوگیری از نارسایی قلب به وسیله ی جوان سازی ماهیچه های قلب نام برد. "یاخته های ریشه ای" نوعی یاخته (سلول) هستند که از خود شناسه ی خاصی نداشته و می توانند مشخصات اندامی را که باید ترمیم شود بپذیرند. مانند کاغذ سپیدی که می توان هر نقشی را بر آن کشید. "یاخته های ریشه ای" اندکی پس از آمیختن اسپرم و تخمک و تشکیل نطفه به وجود می آیند و در ظرف چند روز شکل اندامهای مختلف بدن را می گیرند. دانشمندان به "یاخته های ریشه ای" قبل از شکل گیری اندامی آنها، برای تحقیقات و استفاده احتیاج دارند. امروزه بیشتر دین ها مخالف این پژوهش ها بوده و خواهان توقف آنها هستند. برهان ایشان این است که در آن زمان که اسپرم مرد و تخمک زن در هم می آمیزند، زندگی شکل گرفته می شود و زندگی میباید مورد احترام قرار گیرد زیرا خداوند به آن هستی بخشیده حتی اگر نطفه در لوله ی آزمایشگاهی بسته شده باشد. در برابر، بعضی از دانشمندان برهان می آورند که روزانه میلیون ها تخمک و اسپرم به دور ریخته می شوند. حال اگر شماری از آنها به شکلی که در کلینیک های بارداری مرسوم است در لوله های آزمایشگاهی پرورش داده شود و از آنها برای پیشرفت دانش و درمان بیماری ها استفاده می شود، آنگاه زندگی ها نجات داده خواهد شد و رنج ها کاهش خواهد یافت.
قابل توجه است که کشتن انسان ها به نام مذهب از دیدگاه مذهبی در جاهایی پذیرفته شده و حتی موجب باز شدن درهای بهشت به روی کشنده می شود، ولی آزمایش با "یاخته های ریشه ای" که هنوز شکل هیچ اندام انسانی را به خود نگرفته بازخواست می شود.
دیگران جدل می کنند که بیماری های کشنده اراده ی پروردگار بوده و دانشمندان حق دخالت در خواسته ی خدا برای مردم را ندارند.
در زمینه "دانش" – مذهب و دانش هیچگاه دیدگاه مشترکی نداشته اند. تا به امروز هرکس که حقیقتی را پیگیری کرده بهای سنگینی پرداخته است.
برخلاف اینها گاتها، آموزش های آموزگار و اندیشمند بزرگ ایران، زرتشت سپیتمان، پیشرفت و سازندگی را می آموزد و برای حل و آسان نمودن چنین مشکلات پیچیده ای رهنماست. آنچه زرتشت در گاتها بیان کرده دانشمندان و اندیشمندان امروز باید پژوهش نموده و پیگیر شوند؛ زیرا گاتها برای کسانی است که تشنه ی دانستن هستند.
"اینک از برای کسانی که خواستار شنیدن اند، از دو روش اندیشیدن، از دو منش، از نیک اندیشی و بد اندیشی سخن می گویم. منش نیک، عشق و داد (اشا و وهومن) را می ستایم. راه رسیدن به خوشبختی (اوشتا) را نشان می دهم. سخنانی می گویم که فرزانگان را به کار آید. از این روی: گفتار خود را نخست با ستایش اهورامزدا – خداوند جان و خرد – آغاز می کنم." (زرتشت – گاتها – یسنا – هات 30 – بند 1)
گاتها آموزش های زرتشت، آموزگار و اندیشمند دنیای کهن که تا به امروز کسی از او پیشی نگرفته، همگی درباره ی خرد و دانش است و اینکه چگونه می بایست پوینده دانش باشیم. آموزش های زرتشت هدف زندگی انسان را بیان کرده و نشان می دهد که چگونه می توان به این هدف رسید. این آموزش ها روشن و به دور از پیچیدگی می باشند، بستگی به نادیده ها و ناشناخته ها ندارند و بر مبنای راستی هستند. راستی که در پیرامون ما در این کره ی خاکی وجود دارد. راستی که در خرد آفرینش (هنجار هستی) وجود دارد و در دسترس آنانی است که خواهان فهمیدنش باشند.
در آموزش های زرتشت خرد، دانش، سازندگی و پیشرفت واژه های بنیانی زندگی هستند. او از توانایی و ناتوانی اندیشه به ما رهنمود می دهد و از بخش اهریِ اندیشه (اهریمنا) هشدار می دهد. اندیشه و خرد انسان توان آن را دارد که زیان برساند اما خردمندان با انتخاب راه راستی از این زیان جلوگیری می کنند.
"دو منش نیک و بد، از آغاز زندگی به گونه همزاد، در اندیشه، گفتار و کردار آدمی، آشکار می شوند. آدمیان در گزینش بین دو منش آزادند. روشن است که فرزانگان، نیکی و نابخردان، بدی را انتخاب می کنند." (زرتشت – گاتها – یسنا – هات 30 – بند 3)
یک جامعه، یک شهر و یک ملت که اندیشه راستی داشته باشد راه را درست انتخاب کرده و پیشرفت می کند. در همان زمان بداندیشان باعث ویرانی می شوند. این خرد زندگی است و زرتشت می خواهد که همگان آن را شناخته و بفهمند.
"در آغاز از برخورد این دو همزاد، زندگی و نازندگی (سازندگی و تباهی) پدیدار شد. ناراستان بدمنشی و تباهی و راستان نیک اندیشی و سازندگی را برگزیدند؛ و همین الگو تا پایان دنبال خواهد شد." (زرتشت – گاتها – یسنا – هات 30 – بند 4)