شلوار بانوان ساسانی

لباس ورزشی ایرانیان نخستین مردمانی هستند كه از لباس ورزشی استفاده می كردند.

چوگان ورزش باستانی که ایرانیان بسیار به آن گرایش داستند . چوگان بازان گونه ای پیراهن نیم آستین و شلوار تنگی می پوشیدند تا هنگام بازی راحت تر باشند. جنس پیراهن چوگان بازی را نیز از جنسی گزینش میکردند تا كم تر عرق كنند.

انگلیسی ها در سال های استعمار هندوستان در آن سرزمین با چوگان و لباس نیم آستین آشنا شدند و آن را به خود به اروپا بردند كه بعدها به آمریكا نیز راه یافت و به تی شرت های امروزی .

این بانوی پارتی مدل لباس شلوار سوارکاری برای نمایش مد پوشیده است که یک طراحی سراسر ایرانی است .

چنانچه شلوار در بخش فاق آزاد نباشد به ویژه در بانوان ;که خیلی آسیب پذیر ترند , در بخش ران در هنگام سواری باعث کبودی پا یا وارد آمدن فشار به ماهیچه های پا و درد ماهیجه ها میشود.

درود بر همگی

باید گفت زمانی انسان در اندیشه ی طراحی شلوار شد که نیاز به آن را احساس میکرد . من گمان میکنم که طراحی شلوار با سوارکاری در پیوند است چون پیش از آن در فلات ایران شلوار رایج نبوده. شاید شلوار نیز همراه با اسب وارد فلات ایران شده است و این خود یک نشانه ی بارز آریایی بودن آن است و دیگر اینکه ملتهایی که شلوار نمی پوشیدند پس از پوشیدن شلوار بیشتر سوار بر اسب میشدند :

از اين روست كه آن را بر تن شاهان ساساني به هنگام شكار مي‌بينيم يا زنان چيني به هنگام سواركاري شلوار مي‌پوشيدند. همين گونه است در ميان عرب‌ها كه به هنگام سرازير شدن به غرب سرزمين ايران اسب‌هاي اندكي داشتند اما هنگامي كه به شرق رسيدند هم اسب‌هاي بيش‌تري داشتند و هم شلوارپوش شده بودند.

«زنان چيني كه بر پايه‌ي سنت مي‌بايست در كالسكه‌هاي سربسته رفت و آمد مي‌كردند، به تنهايي سوار بر اسب مي‌شدند و گستاخ‌ترين زنان چيني از مد صحرايي شلوار و نيم چكمه‌هاي سواري پيروي مي‌كردند.» عرب‌ها نيز پس از ورود به ايران به پوشيدن شلوار روي آوردند و آن را سروال ناميدند و به صورت سراويل جمع بستند.

دیگر اینکه زنان اشراف که نمیتوانستند زیاد سوار کاری بر روی زین مردانه را تاب بیاورند یک گونه زینهای زنانه ی بود که به صورت یک طرفه بر روی زین سوار میشدند و دو پاهای خودرا به یک سوی شکم اسب قرار میدادند

اما زنان جنگجو از همان زینهای مردانه همراه با شلوار سوارکاریبهره میبردند .

شواهد بسياري نشان مي‌دهد كه شلوار از عناصر اصلي پوشاك ايرانيان بوده و در فرهنگ‌هاي ديگر وجود نداشته است. علاوه بر سنگ‌نگاره‌هاي تخت جمشيد، نوشته‌هاي تاريخ‌نگاران يوناني مانند هرودوت نيز بازتاب‌دهنده‌ي اين نوآوري ايراني است. يوناني‌ها ايرانيان را به دليل پوشيدن شلوار به سخره مي‌گرفتند و از اين رو هنگامي كه اسكندر شيفته‌ي پوشاك ايراني شد، از پوشيدن شلوار سرباز زد.

بر روي تکه سنگي که باقيمانده بنايي آرامگاهي و مربوط به دوره هخامنشي در ارگيلي (داسکي ليوم) يافته اند، نقش دو زن را مي بينيم که بر يابوهايي سوارند که زين ندارند و تنها پارچه اي بر آنها افکنده شده است. شيوه سواري آنها از «يک بر» و درست شبيه به شيوه معروف به «انگليسي» است که زنان يک بري مي نشينند و هر دو پايشان از يک بر باره آويخته است. از اين گذشته، هرودتوس گواهي مي دهد که ميان ايرانيان شمالي (سکاها) زنان جنگجويي بودند که در برابر سواران کورش ايستادگي کردند.

دوره هخامنشي را مي توان روزگار زرين اسب پروري و سوارکاري دانست. هرودتوس گواهي داده است که پارسيان کودکانشان را پيش از هر چيز راستگويي و سوارکاري و کمانوري مي آموختند. استرابو همين مطلب را تاييد مي کند و مي افزايد بلندپايگان دولتي به کودکان هفت ساله به بعد رام ساختن اسب و يراق کردنش و تيمار داشتنش را مي آموختند و اينکه چطور (بي رکاب، چون تا آخر دوره ساساني رکاب در ايران شناخته نبوده است) سوار و پياده شوند و اينکه چطور بر اسبي که مي تازد بپرند و يا از پشتش به زمين جهند و يا از فراز باره تازان بي آنکه خطا کنند نيزه افکنند و تير زنند، و هدفشان اين بود که جوانان کاري و چالاک و خوددار و آبديده بارآيند. آنان با تير و کمان و ژوبين و فلاخن سوار بر اسب به شکار مي رفتند و گوزن و شير و پلنگ و گراز و آهو و خرگوش شکار مي کردند.

این همه چابکسواری و شتاب در حرکات رزمی زمانی انجام پذیر خواهد بود که انسان ترس از دیده شدن شرمگاهش نداشته باشد شاید برای یونانیان این مسائل اخلاقی هیچ روی مهم نبود اما برای ایرانیان چرا به همین روی شلوار برای ایرانیان یک نیاز بود تا یک مد نوین پوشاک

اهيمت اسب در ميان ايرانيان شمالي، يعني سکاها، سرمت ها، آلان ها و غيره، هم در نوشته هاي مورخان منعکس است و هم در آثار باستان شناسي و لغوي. سوارکاري سکاها را هرودتوس و استرابو و ديگر نويسندگان عتيق موکداً ياد کرده اند و هرودتوس آنها را «کمانوران سوار» مي خواند.

اهميت سواران ايران شمالي نه تنها در حوزه زندگي خود آنها نمايان بوده است، بلکه چون آنان بهترين سوارکاران سپاهيان هخامنشي مي بوده اند و نيز بعدها اشکانيان و تخاريان و کوشانيان و آلان ها از ميان آنها برخاستند، تاثيرشان در خاور ميانه پايدارتر مانده است و از راه هنرهاي تزييني مربوط به اسبان به اروپا و چين هم سرايت کرده است.

اشکانيان به زيبايي اسبان خود مي نازيدند و فرزندان و زيردستان خود را هنر کمانوري و سواري مي آموختند. آئليان مي افزايد: «آنان همواره بر پشت اسب سوارند: سواره به رزم و بزم مي روند؛ سواره به کارهاي دولتي و شخصي مي رسند؛ سواره سفر مي کنند و به ديد و بازديد مي پردازند و يا در جايي درنگ مي آورند و مي گويند و مي شنوند. در واقع تفاوت اجتماعي ميان «آزادان» و «زيردستان» در همين است که اينها «پياده»اند و «آزادان» هميشه «سواره» و عين اين وضعيت در شاهنامه، فردوسي منعکس است

اسکلت یک زن جنگجو، در گورستان تاریخی گوی مچید شهر تبریز کشف شد. به گفته دکتر علیرضا هژبری نوبری این اسکلت با انجام آزمایشهای تعیین جنسیت دی.ان.آ شناسایی شد.این زن جزو زنان استثنایی زمان خود بوده و احتمالاً از طبقه اجتماعی بالایی برخوردار بوده است. دیگر شواهد بدست آمده از این گور نشان میدهد، این زن اندام تنومندی داشته و احتمالاً در میان جنگجویان زمان خود از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. زیرا وی را به شکل بسیار شایسته ای همراه با شمشیرش که بسیار هم بزرگ است، دفن کرده اند.

روزنامه ایران، 15 آذر 1383 شمسی

در این فرتور یک سکایی با کلاه نوک تیز نمایش داده شده که شلوار نیز به پا دارد و شاید در بخش زبرین (بالا) گشاد باشد اما در فرتور دیده نمیشود

این فرتور به دست آمده از شکاهای منطقه ی پازیریک

درود بر همگی

من یک نماهنگ از الکساندر ریباف میگذارم

که گروه رامشگر لباسهای مادی - سکایی که بسیار به پوشاک چوگان بازان پارتی همانند است پوشیده اند و شلوارشان به مانند سوارکاران پارتی است و فیگورهای رقص بسیار همانند همان فیگورهایی است که هرودوت در رقص های مادی دیده و بیان کرده که یک رقص رزمی مردانه است و این ها همان حرکاتی است که بر روی اسبان انجام میدادند . و این رقص برای آمادگی بدنی در هنگام رزم می باشد. و همچنین در این رقص فیگور رقص گندم خراسان هم دیده میشود که این خود روشنگر اینست که این حرکات نشانگر یک رقص پارتی -سکایی است و خود الکساندر ریباف از پدر و مادری از اوراسیای روسیه زاده شده اما ملیت نروژی دارد . همان طور که میدانید اوراسیا ی روسیه یکی از نقاطی است که پژوهشگران آن را مرکز هند و اروپاییان دانسته و نقطه ی آغاز کوچ را از آنجا دانسته اند .

این نماهنگ در جشنواره ی یوروویژن امسال رتبه ی نخست را به دست آورد با توجه به این که الکساندر بسیار برای دریافت این نشان جوان بود .یوروویژن معتبرترین جشنواره ی موسیقی اروپا میباشد که نخبگان و نوآوران موسیقی اروپا در آن باشنده هستند .

دانلود نماهنگ "داستان پریان" از الکساندر ریباف