شلوار بانوان ساسانی

در سند معتبر نشان میدهد که بانوان این دوره از شلوار نیز استفاده میکردند ; یکی , در نوشته های کتاب مجمل التواریخ و القصص , حمزه ی اصفهانی , و دیگری نقش بشقابی نقره ایست

در این دو کتاب نوشته شده است: پور اندوخت و آزرمیدخت شلوار آبی آسمانی پوشیده بودند .

برش شلوار در این دوره به مانند شلوار دوره ی اشکانیان است (شلوار بلوچی یا سندبادی )(مگر که ساقهای آن در این دوره بلندتر بوده ) و به وسیله ی نوار کشی و چین دار کردن آنها در جلوی ساق پا , آنها را به اندازه ای لنگ (پا) هر کس در میآوردند . کمر و دمپای شلوار لیفه ای میساختند و با بند جمع میکردند

برگرفته از کتاب پوشاک زنان

از زمانهای کهن تا آغاز شاهنشاهی پهلوی

نوشته ی جلیل ضیاپور

از انتشارات و زارت فرهنگ و هنر

آبان ماه 1347

اداره ی کل نگارش

به مناسبت جشن فرهنگ

این پیراهن و شلوار ازان منست که از کشمیر هند برایم آورده اند لگوی شلوار آن همانندی بسیاری با شلوارهای بانوان ساسانی دارد که من الگوی آن را از کتاب برای شما میآورم

درود به همگی

اکنون به شلوار این نگاره ی ساسانی در بشقاب نقره بنگرید

این هم الگوی شلوار ساسانی که از روی نگاره ها بازسازی شده

درود به همگی

این یک بانوی زرتشتی است ببینید که شلوار این بانو نزدیکی زیادی به شلوار بانوان ساسانی دارد این درست همان شلواری است که در خیاطی مدرن به آن شلوار سندبادی برگرفته از کاراکتر کارتون سنباد و یا فیلم سنباد و چهل دزد بغداد میبینیم شاید میانگاشتید این یک طرح عربی است اما اشتباه میکنید این یک شلوار پارتی است Wink

. سال 1307، نخستین یکسان سازی فرهنگی در بخش پوشاک مردان آغاز شد و همه به جز روحانیون ناگزیر به پوشیدن از پوشاک یک شکل و کلاه پهلوی شدند. اما هیچ کاری برای طراحی پوشاک بانوان نشد . 2 سال بعد، در حالی که رهسپاری دانشجویان پسر به اروپا از زمان عباس میرزا قاجار آغاز شده بود، نخستین کاروان دانشجویان دختر ایرانی، راهی اروپا شد.

کاروان 3 نفره دختران دانشجوئی ایران ; با نامهای : دختر سید محمدعلی فرزین وزیر دربار، دختر عبدالحسین شیبانی وزیر سابق معارف و دختر سید محمد نصر.

از دیدگاه من باید پوشاک آنها را کمی دگرگون میکردند نه با این شلوار های گل منگولی خدای من ! Shocked

این درست همان شلوار ایرانی -پارتی است که در دوزندگی نوین با نام شلوار سندبادی نامور است و این مدل شلوار شناخته شده است

درود

بانو نيلوفر ،فرتوري كه برايتان ميگذارم مربوط ميشود به يك بانوي ساساني .
اين فرتور ، کوزه ای از جنس نقره با نقش زنی در حال رقص است . (سده ی پنجم ب.م. موزه ی لوور )
شلوار اين بانو را بنگر .

بانو پریشا درود بر شما

این بانو از کمر به پایین برهنه و است و چیزی به مانند چادر دور خود گرفته و در حال رامشگری است .خوب بنگر Embarassed

نه شاید چادر نباشد

یک چیزی به مانند پیراهن رکابی یا همان پیراهن خواب است که انگار بندهایش را پایین آورده و از جنس حریر است Embarassed

ببخشید از حضور آقایان! Embarassed

علی با با و چهل دزد بغداد

عراق;کشوري که مهد تمدن و گهواره زمين ناميده شده است و تاريخ چند هزار ساله دارد

میان رودان و منطقه بين دو رود دجله و فرات که به رافدين نامور است چون نگيني در منطقه مي‌درخشد. آب و هواي مناسب و منطقه پر آب که دل هر پیروزمندی را مي‌لرزاند.

تمدنها و ابر قدرتهاي باستان چون ايران و روم سده ها براي فرمانروایی آن با يکديگر جنگيدند. چه جنگهايي که در مناطق باتلاقي میان رودان روی نداد! و جان هزاران نفر ايراني و رومي را به کام مرگ نفرستاد. ولي سرانجام اين ايران بود که در آن جنگها پيروز بود و پايتختش تيسفون را در آنجا بنا نهاد.

در سالهاي نخست اسلام کوفه براي سالهايي مرکز فرمانروایی اسلامي بود و با برآمدن عباسيان اين منطقه با برگزیدن بغداد به اوج شکوفايي رسيد. بناي کاخهاي با شکوه و رونق و رواج کارهای بازرگانی و فرهنگي بغداد زبانزد مِهان و کِهان بود. داستانهايي چون داستانهاي شهرزاد و الف ليله و ليله (هزار و يک شب) ياد آور اين سالهاي طلايي است.

داستان هزار و یک شب یا هزار افسان

افسانه ها- بطور کلی- در زندگی و ادیان هر قوم و ملتی که میبایست پژوهش و بررسی . گروهی از دانشمندان دانش فولکوربر این باورند که شرق، مهد بسیاری از افسانه ها است که هم اکنون در کشورهای جهان وجود دارد. پس از اسلام ترجمان های بسیار و سروده هایی از افسانه ها را ایرانیان از آثار پهلوی به زبان عربی و فارسی دری به برگردادند و درپاسداری بسیاری از این افسانه ها کوشیدند .

در این میان ، مشهورترین کتاب هزار افسانه ایران ، "هزارو یکشب" نام دارد که قصه ها و افسانه های بسیاری را در برگرفته و سالیان دراز است که سینه به سینه در تمام جهان چرخیده و آثار سینمایی و نمایشی بسیاری را به نمایش در آورده است .

علی بابا و چهل دزد بغداد یکی از نامورترین داستانهای این مجموعه ( هزار و یک شب ) است .

علی بابا یک شخصیت خیالی است که بر بنیاد داستان های کهن آفریده شده است . برخی از منتقدان بر این باورند که این داستان ها به کتاب هزار و یک شبرا یک مترجم اروپایی به نام آنتونی گلاند (Antoine Galland) _ یک شرق شناس فرانسوی که ممکن است نخستین بار داستان علی بابا و چهل دزد بغداد را از یک داستان گوی تازی در منطقه آلپو شنیده باشد _ افزوده شده است اما ریچارد اف برتون (Richard F. Burton) بر این باور است که این داستان بخشی از کتاب اصلی هزار و یک شب است و هیچ جای پایی از داستان نویسان و داستان پردازان انیرانی ( بغداد بخشی از ایران بوده است ) در آن جای ندارد . اگرچه که گرایش ویژه به این داستان فیلم سازان و نمایش گران بسیاری را در سراسر جهان واداشته تا این افسانه را به تصویر در آورند که نوین ترین آنان ، تله فیلم نامور فرانسوی است که در سال ۲۰۰۷ به نمایش در آمده و با خوش آمد فراوانی روبرو شد.

در ایران نیزگرایش به این داستان از دیر باز وجود داشته و زبان به زبان چرخیده و بر صحنه نمایش جان گرفته است . آن چنان که هم اینک نیز کارگردان پیشکسوت نمایش عروسکی ایران " جواد ذوالفقاری " نمایش " علی بابا و ستاره های روشن شهر " را بر صحنه برده است .

نمایش فانتزی و تخیلی که اگرچه همان داستان آشنای علی بابا را بیان می کند امادگرگونی کوچک و نقاط روشن نشده اثر ، ذهن بیننده را به پرواز در آورده و پرنده خیال را به پروازکشانده و لحظات پرکششی را برای بیننده به وجود می آورد .

درود بر همگی

در این نوشتار میخواهم که به گونه ای خیلی وِیژه به شلوار پارتی (سنبادی) بپردازم تا به این باور برسید که چگونه نوآفرینی های ما در درازنای تاریخ به تاراج رفته است .

در این نمایشگاه پوشاک بانوان طراح از شلوار سنبادی همراه با کت برای لباس شب بهره برده که یک طرح سراسر ایرانی است . البته این شلوار کمی به شلوار کردی هم نزدیک است که ایرانی بودن این شلوار را بیشتر میرساند و این طرح شلوار یک طرح بسیار باستانی ایرانی است .

این شلوار نزدیکی بسیاری با شلوار بلوچی دارد . شلوار مردان بلوچ همانند شلوار اشکانيان بسيار گشاد است اما در نزديک دمپا يا پاچه تنگ مي‌شود ‏و با چرخشي سبب چين‌هايي در آن مي‌شود.

عضويت در سايت

با درود
نام کتاب مورد اشاره: مجمل التواریخ درست است نه مجمع التواریخ
آیا نام شلوار با شلیته در پیوند نیست؟ همچنین: شال؟ (شال وار)
ریشه یابی پوشاک میتواند جالب باشد. چادر از ریشه شا در وان به گمان میرسد (شال دور؟)و.....
شاد باشید

جناب عطایی درود بر شما

من یک نوشتار در پیوند با واژه شناسی منطقه ی میشان یا خوزستان دارم که در پیوند با شلوار هم هست در جای دیگر می گذارم . که کامل کننده ی همین نوشتار است که شلوار براستی ایرانی است .

در این نوشتار آمده: در منطقه ی خوزستان که خوزی بودند و( میدانید که شلوار در بینشان رواج نداشته) شلوار جز در نزد سوار نظام (اسواران) معنایی نداشته . بنابراین میتوان پذیرفت که تمام این واژگان (واژگان دیگر) نزد مغان ماد و مردم پارت زبان پیش از آنکه منداییان آنها را به عاریت گرفته شود وجود است .

با درود بر ياران فرازجو
از ديد من واژه شلوار برگردان واژه شرموار يا شروار ميباشد .
شروار خود از دو بخش ،شر با چم شرمگاهی و پسوند وار با چم پوشاننده ،ساخته شده است .
پس مانای شروار يا شلوار ميشود پوشاننده شرمگاهی .
ازين نمونه ميتوان از واژه ساروار ياد کرد .
واژه ساروار نيز از دو بخش سار با چم سر يا کله و وار با چم پوشاننده ساخته شده است .
مانای واژه ساروار بر پايه نسک فرهنگ زبان پهلوی ،کلاه خود ميباشد .
اينراهم بيافزايم که چم واژه شرس shars ,بر پايه فرهنگ زبان پهوی ،شرمگين شدن است .
هم اينک نيز در گويش گيلکی که از گنجينه های ارزشمند زبان پهلوی هست ،واژه شر sher با همين چم کاربرد دارد .
برأی نمونه مانای جمله ،مرا شر بزه ،ميشود شرمنده شدم .

گستره ی شلوار بلوچی تا منطقه سند و پاکستان و هند هم میرسد :

شواهد نشان می‌دهد که در زمان حکومت هخامنشیان، داریوش دو منطقه سند و پنجاب را از راه بلوچستان تسخیر کرد. پس از هخامنشیان اسکندر مقدونی بعد از تسخیر این دو جلگه و اطراف رود سند از طریق جنوب ایران و بلوچستان به مرکز بازگشت. در این سفر او در مکران – بلوچستان ساحلی – با طوایف ساکن در آن جا روبرو شد.
در زمان اشکانیان نیز بلوچستان (که قسمت‌های شمالی بلوچستان ایران و پاکستان کنونی را دربرمی‌گرفته است) به عنوان قلمروئی مستقل شناخته می‌شد البته این منطقه به دست شاهان محلی اداره شده و تنها تسلط کلی پادشاهان اشکانی بر آن وجود داشت. با روی کار آمدن ساسانیان تسلط این خاندان بر بلوچستان محقق گردید و بدین ترتیب در طول عصر ساسانی بلوچستان بخشی از قلمرو امپراطوری ایران محسوب شد.

مردمان تمدن های دیگر، بابلی ها، آشوری ها، یونانی ها و رومی ها، شلوار نمی پوشیدند و حتی یونانی ها ایرانیان را به خاطر شلوارهای رنگی شان مسخره می كردند. ایرانیان حتی نوعی شلوار ویژه ی سواركاری نیز داشتند كه تنگ و چسبان بود و اغلب از چرم ساخته می شد.

در تابوت سنگی اسكندر كه در موزه ی استامبول نگهداری می شود، ایرانیان شلوارهایی با پارچه های زیبا پوشیده اند كه طرح دار و گاهی نقش هایی از گل ها دارند.