رده فرهنگی

پاسخ شصت و پنجم :
آری و اين راستی همه را در بر ميگيرد .
به ديگر سخن ،هيچکس بی بهانه به جهان دوييتی يا عالم کثرت گسيل نميشود .
پرسش شصت و ششم :
چرا پيروان آغازين دينها در برابر پيروان پسين از توان بالاتری برخوردارند ؟
پاسخ شصت و ششم :
دين نو همواره در شيوه های کهنه پرستش مردمان دگرگونيهايی را بوجود مياورد و پاسخ درست در اين دگرگونيها نهفته ميباشد .
برأی دريافت بهتر بايد بدانيم که عادتها انسانرا به روزمرگی انداخته و او را زمخت و متعصب و پژمرده ميکنند .
دين نو با شکستن عادتهای کهنه ،مردمان را پر نيرو و شاداب مينمايد و روشن است که هر چه دين نو اهورايی تر باشد ،اين ويژگی در آن بارزتر ميگردد .
با گذشت زمان دين نو نيز با همين روش ،سرنوشتی چون دين کهنه مييابد .
پرسش شصت و هفتم :
تاريخ پر افت و خيز دينها را چگونه ميتوان ارزيابی کرد ؟

با درودی روح بخش ميخواهم اين راستی را باری ديگر ياد آور شوم که بسياری از نکته های کليدی آورده شده در اين جستار برای نخستين بار است که فاش سازی ميشود و شما آنها را در هيچ جای ديگر به اين روشنی نمی يابيد .
و اينک پی ميگيريم :
پاسخ شصت و هفتم :
در نماز سرچشمه پر يا فر پروردگار مهربانست ،پس همواره در هنگام پرستش بايد به او چشم دل دوخت .
اگر به هر بهانه اي اين باور اهورايی مردم کمرنگ شود ،چهره زشت اهريمن در همه زمينه ها رخ خواهد نمود و سياهی کم کم همه جا را فرا خواهد گرفت .
پرسش شصت و هشتم :
سر چشمه فر در روشهای گوناگون پرستش کجاست ؟
پاسخ شصت و هشتم :
در اين بيکرانه هر جا که فر ديديد و هر جا که نور ديديد ،بدانيد از اوست .
فر از هر جايی درخشيد بايد پاس داشته شود ،اما سرچشمه چيز ديگريست .
پرسش شصست و نهم :
کدام پرستنده برتر است ؟
آنی که فر از هنر ميستاند يا آنی که سر راست از پروردگار ؟
استدن نيرو از هنر با ميانجی گری هسهای پنجگانه انجام ميپذيرد و با سستی گرفتن اين هسها ،نيرو بخشی هنر نيز کمرنگ ميشود ،اما نيرو گرفتن سرراست از سرچشمه اين کاستی را ندارد .
پرسش هفتادم :
چرا مردم بيشتر به هنگام پيری به ياد خدا می افتند ؟

درود هومن گرامی

نمی دانم نوشتار شما بیشتر جنبه آموزش دارد یا به اشتراک گذاشتن دانش و رسیدن به پاسخی برخاسته از مشورت افکار و اندیشه ها. اما همانطور که پیشتر هم به شما گفته بودم از سوال و جواب خوشم می آید . پرسش هفتادم شما به نظر من پاسخش شاید این باشد که انسان موجودیست اهل آزمون و خطا او بیشتر دوست دارد که خودش بیازماید. ادبیات تعلیمی ما پر است از پندهای گهر باری که انسانهای بزرگ و تجربه مند آن را برای ما به شکلی واضح و نغز و شیرین بیان کرده اند اما کیست که معترف نباشد تجربه شخصی اثری بس ماندگارتر بر وجود آدمی می گذارد. انسانها تا زمانی که نیروی جوانی و قدرت عمل و آزمون و سنجش را دارند این مسیر را بر خواندن نصایح و عمل به آنها ترجیح می دهند . نام و یاد خدا کردن همواره انسانرا به یاد دین ودینداری می اندازد و قوانین دین ابتکار عمل را در خصوص آزمون و خطا از انسان سلب می کند ( به نظر من ) انسان برای رهیدن از این قیدها سعی می کند تا می تواند در چارچوب دین قرار نگیرد و این باعث می شود مسیری شخصی را برای رسیدن به حقیقت و فلسفه زندگی آغاز کند. مسیری که شاید در سنین بالا بتواند به انتهای آن برسد. به نظرم دیدن نور حقیقت ( شیدان شید ) نیاز مند این است که پرده های شک و سوال و ترس از چشم انسان برداشته شو د و این یک آزمون شخصی است برای هر فرد. چشمانی که جستجوگر و محقق هستند و مسیرهای مختلف را می ازمایند خیلی راحتتر درخشش راستین پرتو اهورایی را تشخیص خواهند داد نسبت به آن چشمهایی که فکر می کنند نور حقیقت را دیده اند . شاید هم کمی تقصیر دین مداران است که فضای فکر و اختیار انسان برای شک در موضوعات الهی را محدود و تنگ می کنند ، و مصداق این سخن می شوند که :
" خدا آزادی را آفرید و انسان بندگی را "
نظر من این است تا نظر شما چه باشد.

درود
بانو سارا دانشی که در اين جستار آمده همه اش شهوديست .
دانش شهودی برامده از اقيانوس دانايی من برتر انسان ميباشد .
بد نيست بدانيم که دانايی مانند کوهی بسيار بزرگتر از کوه البرز ميباشد که تا کنون تنها بخش بسيار کوچکی از آن در برابر ديدگان خود آگاهی انسانها خود نمايی کرده است .
دانش شهودی راستين ،سر راست از سرچشمه بوده و گفتمان چالشی در باره آن ،هيچ ارزشی ندارد .
برأی نمونه ،اگر کسی بتواند انسان بودن شما و يا مرد و زن بودن شما را به چالش بکشد ،شما نيز ميتوانيد دانش شهودی مرا .
اينرا هم بيافزايم که دانش شهودی سنگ بنای دانش خود آگاهانه ميباشد .

دانش شهودی همان چیزی است که عرفا آنرا به دانش استدلالی عقلا ترجیح می دهند؟ یعنی شما شهود را بر عقل ( خودآگاهی) مرجح می دانید و اگر چنین است مباحثه را فقط در خصوص دانش استدلالی قابل قبول می دانید؟

نقش خرد و عقل در این میان چیست؟

با درود
بانو سارا دانش شهودی سر راست بر گرفته از اقيانوس دانايی است و چون و چرايی ندارد ،اما دانش خردمندانه چون و چرايی دارد .
برأی نمونه پيران راه آگاهی بر پايه دانش شهودی دريافتند که برگ گياه انگشت دانه يا ديژيتال دل را نيرو ميدهد .
پس از اندی گذشت زمان ،دانشمندان خرد گرا دريافتند که ماده اثرگذار اين گياه ,ديژيتالين ميباشد .
بی شک بدون بهره گيری از دانش شهودی ،شناخت اثر درمانی اين گياه ،آنهم در ميآن ده ها هزار گياه ديگر ناممکن مينمود .
هم اينک بسياری از کارخانه های داروسازی بزرگ ،گروههايی را به سرزمينهای شهود گرا مانند برخی از کشورهای آفريقايی و يا تبت ميفرستند تا داروهای آنان را که بيشتر پايه شهودی دارند را بررسی نموده و با کار پژوهشی روی آنها به داروهای نو و درامدهای کلان برسند .
همانگونه که در جستارهای ديگر نبشتم ،اين نکته کليدی را هرگز نبايد فراموش کرد که دانش خرد ورزانه نقش گدار را دارد و گذر از اقيانوس دانايی بدون گدار .کاری دور از خرد ميباشد .
گدار چوبيست که در گذشته برأی گذر از رودخانه و برأی شناخت جاهای کم ژرفا از آن بهره ميگرفتند .

پاسخ هفتادم :
با گذر زمان هسهای پنجگانه کم کم سستی ميگيرند .
چشم اگر خوب نبيند ،نيرو گرفتن از هنرهای وابسته به هس بينايی ،مانند سينما ،تياتر و هنرهای ميدانی دچار کاستی ميشوند .
گوش اگر خوب نشنود ،نيرو گرفتن از هنرهای وابسته به هس شنوايی مانند موزيک و ترنم زيبای پرندگان يا نواهای دل انگيز آبشارها ،رودخانه ها و يا نسيم باد رو به کاستی ميگذارند .
خرابی ديگر هسها هم از اين قانون جدا نيستند .
به دنبال کهولت و از کار افتادن کانالهای هسی دريافت نيرو ،برأی پير ،دو راه بيشتر نميماند .
يا در برابر پيامدهای پيری پشت خم ميکند و از نيروی روانی يا فر ،تهی ميشود و يا به سوی سرچشمه اهورايی نيرو خيز بر ميدارد .
راههای سود جستن از سرچشمه ،همان نماز و روشهای تمرکزی ،مانند جشن خوانی و meditation است .
پيامد راه آسان گروه تن پرور يکم ،کهن سالان کم فروغ و گرفتار بيماريهای گوناگون روان تنی ميباشد و پيامد پيروان راه برتر دوم ،کهن سالان نورانی و يزدان رخ .
پرسش هفتاد و يکم :
آيا مردم ميتوانند تنها با تکيه به دانش ورايی يا خرد ورزانه و يا تنها با تکيه بر دانش يا آگاهی ماورايی به چکاد يا کله ( قله ) دانايی و آبادانی دست يابند ؟