donyayeshirin هموند ویژه وضعيت: آفلاين 25 آبان ماه ، 1388 تعداد ارسالها: 176 امتياز: 0 تشکر کرده: 21 تشکر شده 48 بار در 33 پست
ارسال شده در: يكشنبه، 27 دي ماه ، 1388 12:39:13 موضوع مطلب: نقوش طبیعی در ایران باستان ( قسمت
1- آب:
آب از عناصری است که نرد ایرانیان مقدس به شمار می رفته است. در " آبان یشت" و " تیر یشت " درباره آب بسیار سخن رفته است و " آناهیتا " یا ناهید ، همچون ایزد بانوی بزرگ آب و باروری ، ستایش شده است.حتی مورخان یونانی ستایش عنصر آب را به ایرانیان نسبت داده اند و می نویسند : " ایرانیان در میان آب بول نمی کنند ، آب دهان بدان نمب اندازند و در آن دست نمی شویند " و البته مقصود آب جاری است که باید از هر گونه کثافت به دور بماند.
عنصر آب دو فرشته نگهبان دارد : یکی " اپم نپات " و دیگری " آناهیتا" یا " ناهید" که فرشته مخصوص آب ازآن یاد می شود و در " آبان یشت " از جلال و عظمت او سخن رفته است ، اسم کامل این فرشته
" اردویسور ناهید " بوده و چون مونث است گاهی کلمه بانو را هم به اول آن اضافه می کنند .در متوان اوستایی گاهی آب فرشته این عنصر معرفی شده است.
پیکره ناهید را که همان فرشته آب اس در روی سر ستون های طاق بستان می توان یافت.
کاربرانی که برای این ارسال از donyayeshirin تشکر کرده اند yazdan
donyayeshirin هموند ویژه وضعيت: آفلاين 25 آبان ماه ، 1388 تعداد ارسالها: 176 امتياز: 0 تشکر کرده: 21 تشکر شده 48 بار در 33 پست
ارسال شده در: سه شنبه، 29 دي ماه ، 1388 16:35:48 موضوع مطلب: نقوش طبیعی در ایران باستان ( قسمت
2- آتش:
واژه آتش در اوستا ، " آتر" ، در پهلوی آتور و آتش ، در پارسی اذر و آدر آمده است.همانطور که می دانید آتش مهمترین اختراع بشر بوده است. این عنصر که ار میان 4 عنصر ( آب و باد و آتش و خاک) ازهمه لطیف تر و زیبا تر و سودمند تر است از دیر باز مورد توجه قرار گرفته است.
در ایران پیدایش آتش را به " هوشنگ" نسبت داده اند.جوهر آتش در اوستا موسوم به "فر" یا "خره " است و آن فروغ یا شکوه و بزرگی مخصوصی است که از طرف اهورا مزدا بخشیده شده است .
نخسیتن آتش بزرگ به " آتش بهرام" معروف است که در آتشکده ها است. دومین اتش ، در بدن حانداران و کالبد آدمی است که در آن به حرارت غریزی تعبیر شده است.س.مین آتش ، دز زستنی ها و چوب ها موجود است.چهرامین آتش در ابرها است که عبارت است از : برق یا همان آتشی که ازگرز تشتر زبانه کسید.پنجمین آتش در عرشه جاویدان و مقابل اهورا مزدا است.گوسند که پاسبانی آتش در ایران زمین مخصوص " اردیبهشت" بوده است.
در اوستا هم آتش ، پسر اهورا مزدا و سپندار مذیازمین ، دختر پروردگار معرفی شده است. در مذهب طبیعی آریایی ها آتش نقش بنیادی داشت.او با دم فزاینده اش کسانی را که از سرما و تاریکی رنج می برند ، حفظ می کرد.مراسم گرامی داشت آتش در آتشگاهی در محل مرتفع و آسمان باز اجرا می شد " کوروش هخامنشی" به پیروی از سنت نیاکان خود ، دستور داده بود یک بر ج آتش روی صفحه ای بسیار بزرگ بسازند که بر دشت پاسارگاد مسلط بود.
آتش مظهر نور و گرما و نماد زمینی خورشید است . آتش با توجه به نقشی که در آیین زرتشی داست و مظهر کامل خداوندی شناخته می شده در واقع محلی به نام آتشدان داشته که نمونه ای از آن را می توان در " بیستون" از آثار هنر اشکانیان نام برد. در خصوص نقش آتش نمونه دیگر مربوط به " ایزد مهر " است که هنگام زایش از سنگ مشعلی در دست چپ دارد که نشانه روشنایی است.
مسئله مهمی که می توان به آن اشاره کرد در زمینه سمبل آتش ، تجسم یافتن آتش در کنار الهه ها و شاه است که نمئنه این مورد را می توان روی " سکه بهرام دوم" که ضرب شده است یافت.
yazdan جانشین گرداننده تالار وضعيت: آفلاين 23 فروردين ماه ، 1388 تعداد ارسالها: 686 امتياز: 1854 تشکر کرده: 974 تشکر شده 700 بار در 418 پست
ارسال شده در: سه شنبه، 29 دي ماه ، 1388 17:35:14 موضوع مطلب:
درود
ار دوستان کسی درباره ی اپم نپات فرشته ی نگهبان آب ،آگاهی دارد؟ _________________ یزدان صفایی-دبیر گروه تاریخ پایگاه پژوهشی هخامنشیان- دبیر گروه زبان و ادب ماهنامه الکترونیکی امردادنامه
sharifi جانشین گرداننده تالار وضعيت: آفلاين 14 آبان ماه ، 1388 تعداد ارسالها: 654 امتياز: 1511 تشکر کرده: 180 تشکر شده 261 بار در 185 پست
ارسال شده در: چهارشنبه، 30 دي ماه ، 1388 00:56:16 موضوع مطلب:
درود
اپام نبات معنی واژگانی آن سرچشمه ی یاناف و زاده ی آب می باشد. نام فرشته ای است که او را بیشتر ایزد برج می نامند و در فرس هخامنشی نیز نپات آمده است واژگان نوه و نبیره از همین واژه است نپوس neptis , nepos لاتین که به چم نوه است با ناپات فرس از یک ریشه و بنیان است. گویند پاسبانی پاسبانی سرچشمه و رود و دریا با اوست. در اوستا در اینجاها از اپام نپات نام برده شده است :
یسنای 1 فقره 5 - یسنای 2 فقره 5 - یسنای 45 فقره 12 - یسنای 71 فقره 23 و نشتر یشت فقره 34 و فروردین یشت فقره 95 و زامیاد یشت فقره های 51 و 52 -
گفتنی است از این فرشته در وید برهمنان نیز یاد شده است و آن را مردینه (مذکر) خوانده اند. _________________ به نام نامی کوروش
و آن آزاده جانانی
که جز بر خاک پردیس جهان
ایران زمین
پیشانی خود را نسائیدند